تاریخچه به رسمیت شناختنِ «نسل کشی» ارامنه

تاریخچه به رسمیت شناختنِ «نسل کشی» ارامنه
نگارش از Euronews
هم‌رسانی این مطلبنظرها
هم‌رسانی این مطلبClose Button
لینک کپی پیست کد امبد ویدیو:Copy to clipboardCopied

ابراز خشم و فشارِ سیاسی دولت ترکیه بر آلمان، هیچ تغییری در رأی مجلس این کشور ایجاد نکرد.

آگهی

ابراز خشم و فشارِ سیاسی دولت ترکیه بر آلمان، هیچ تغییری در رأی مجلس این کشور ایجاد نکرد. دیروز صدها تن از ترکهای ساکن آلمان در برابر مجلس این کشور گرد آمدند تا به این رأی گیری اعتراض کنند.

رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه دو روز پیش در این باره گفت: «آیا ما با این مسأله موسوم به “نسل کشی” ارامنه مشکلی داریم؟ خیر هیچ مشکلی نداریم. خیال ما در این باره راحت است. آلمان کشوری است که سه میلیون ترک در آن زندگی می کنند. اگر این کشور رأی موافق بدهد (یعنی کشتار ارامنه در جنگ جهانی اول را یک “نسل کشی” بشناسد) صد البته روابط ما در زمینه های دیپلماتیک، اقتصادی، تجاری، سیاسی و نظامی آسیب خواهد دید.»

نخستین بار نیست که ترکیه درباره این مسأله سخت می گیرد. وقتی کشورهای دیگر چنین رأیی صادر کردند سفیرانشان در آنکارا برای پاسخگویی احضار شدند. این بار نوبت آلمان است، اما با توجه به روابط عمیق بین دو کشور ماجرا حساس تر است. بعضی ناظران می گویند با توجه به مسأله مهاجران، نمایندگان آلمان وقت خوبی را برای پیش کشیدن این موضوع انتخاب نکردند.

سال گذشته رئیس جمهوری آلمان واژه «نسل کشی» را در این باره بکار برد. در یکصدمین سالگرد این رویداد، شماری از سران کشورهای همنظر با ارمنستان، به احترام قربانیان در ایروان، پایتختِ این کشور گرد آمدند. پاپ فرانچسکو نیز این واقعه را که ۱.۵ میلیون ارمنی در آن جان باختند یکی از نخستین نسل کشی های سده بیستم خواند گرچه دولت ترکیه شمار کشتگان دو طرف را در کل ۸۰۰ هزار نفر می داند و آن را جزو عوارض ناخواسته جنگ داخلی بر می شمارد.

تاکنون ۲۵ کشور روی دادنِ یک «نسل کشی» در ترکیه را به رسمیت شناخته اند. نخستین آنها در سال ۱۹۶۵ اروگوئه بود و آخرین آنها هم آلمان است. از این میان تنها چهار کشور، آن را به عنوان قانون و باقی، تنها آن را با رأی مجلس پذیرفته اند.

گرچه برخی نهادهای بین المللی از جمله پارلمان و شورای اروپا نیز این «نسل کشی» را به رسمیت شناخته اند اما سازمان ملل متحد تاکنون رسما در این زمینه اظهار نظر نکرده است و جامعه بین الملل همچنان در این باره تردید دارد.

برخی کشورها، مانند بریتانیا و اسرائیل تاکنون نخواسته اند روابط خود با آنکارا را مختل کنند و حالا پرسش این است که سه میلیون ترک ساکن آلمان چه واکنشی به این موضوع نشان خواهند داد.

هم‌رسانی این مطلبنظرها

مطالب مرتبط

مجلس هلند کشتار ارامنه در سال ۱۹۱۵ را به عنوان نسل کشی به رسمیت شناخت

فن درلاین، بورل و بلینکن با پاشینیان دیدار کردند؛ حمایت «همه‌جانبه» اتحادیه اروپا از ارمنستان

فرانسه با انعقاد قراردادهای نظامی با ارمنستان قدم در حیاط خلوت روسیه می‌گذارد