هفدهمین نشست اعضای کنوانسیون مقابله با بیابانزایی سازمان ملل (COP17) در اولانباتور با شعار «احیای زمین، احیای امید» برگزار میشود و بر احیای اکوسیستمهای تخریبشده، تقویت تاباوری در برابر خشکسالی و تامن منابع مالی برای کشورهایی که بیش از همه از بیابانزایی آسیب دیدهاند تمرکز دارد.
این مذاکرات در حالی برگزار میشود که تخریب سرزمین تولید غذا، منابع آب و معیشت مردم را تهدید میکند و مناطق خشک مغولستان تحت فشار فزاینده خشکسالی، چرای بیرویه و بیابانزایی قرار گرفته است. سخنرانان در نشست افتتاحیه در ۱۷ اوت هشدار دادند تعهدهای موجود برای احیا به اندازه کافی سریع به اقدام عملی تبدیل نمیشود؛ موضوعی که تامن مالی و اجرای طرحهای قابل سنجش را به یکی از محکهای اصلی این اجلاس تبدیل کرده است.
مراسم افتتاحیه همچنین بر سنتهای مغولی تاکید داشت. در یک برنامه فرهنگی یازدهدقیقهای، رقص آیینی، آواز طولانی سنتی ارخم تور و خومی، یکی از سبکهای ویژه آواز حلقی مغولی اجرا شد. هنرمندانی از تالار بزرگ هنر ملی همچنین یک خادگ تقدیم کردند؛ شال تشریفاتی آبیرنگی که نماد استقبال و احترام است.
در ۲۰ اوت حدود ۵۰ نماینده جوامع بومی و فعال جامعه مدنی در اولانباتور دست به اعتراض زدند و خواستار به رسمیت شناختن بیشتر حقوق مردمان بومی و نقشی تاثیرگذارتر در مذاکرات مربوط به تخریب سرزمین، خشکسالی و بیابانزایی شدند. آنها از دولتها خواستند تضمین کنند که مردمان بومی، دامداران کوچرو، جوامع محلی، زنان و جوانان بتوانند بر روند رسمی تاثیر بگذارند و صرفا به حضور در رویدادهای حاشیهای محدود نشوند.
معترضان همچنین خواستار توجه بیشتر به دانش سنتی و حقوق جوامعی شدند که معیشت آنها به طور مستقیم به زمین و مراتع وابسته است. آنها استدلال کردند که تشکیل گروه ویژه مردمان بومی و جوامع سنتی بدون برخورداری از نقش موثر در تصمیمهای رسمی ارزشی محدود خواهد داشت.
در نشست COP17 نمایندگان ۱۹۶ کشور و اتحادیه اروپا حضور دارند و این اجلاس تا ۲۸ اوت ادامه خواهد داشت.