راهپیمایان پرچمهای کنیا را حمل میکردند و خواستار عدالت برای قربانیان خشونت پلیس بودند و در همین حال، مقامها شمار زیادی از ماموران را در نقاط مختلف مستقر کردند و در اطراف پایتخت ایستهای بازرسی برپا کردند. این سالگرد به نمادی از اوجگیری کنشگری جوانان و مطالبه پاسخگویی بیشتر دولت تبدیل شده است.
این تظاهرات یادآور رویدادهای ژوئن ۲۰۲۴ است؛ زمانی که هزاران جوان برای اعتراض به افزایش مالیاتها در بحبوحه بالا رفتن هزینههای زندگی، به ساختمان پارلمان در نایروبی یورش بردند. پلیس در جریان ناآرامیها به روی معترضان آتش گشود و همین امر موجی از انتقادهای داخلی و بینالمللی را برانگیخت. در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۶ بسیاری از کسبوکارها در بخشهایی از پایتخت تعطیل ماند و پارلمان تحت تدابیر شدید امنیتی قرار داشت. معترضان دولت را متهم کردند که در پرداخت غرامت و انجام تحقیقات درباره تخلفات ادعایی بسیار کند عمل کرده است.
ویلیام روتو، رئیسجمهور کنیا، از برنامه پرداخت غرامت دفاع کرده است و همزمان، چهرههای مخالف همچنان برای شفافیت بیشتر و تحقق عدالت برای خانوادههای آسیبدیده فشار میآورند.