ایرچاینا پس از وقفه ای شش ساله، روز دوشنبه پروازهای مستقیم به کره شمالی را ازسرگرفت؛ اقدامی که همراه با ازسرگیری قطارها، گامی مهم در بازگشایی این کشور منزوی پس از محدودیتهای مرزی دوران کروناست.
چین اعلام کردهاست که شرکت هواپیمایی ملی این کشور ایر چاینا پس از وقفه شش ساله و همزمان با ازسرگیری خدمات قطار مسافری بین پکن و پیونگ یانگ، پروازهای مستقیم به کره شمالی را از سر میگیرد.
این اقدام گام مهمی به سوی بازگشایی کره شمالی، یکی از منزویترین کشورهای جهان، به روی جهان خارج بهشمار میرود.
ارتباطات حمل و نقل بین دو پایتخت از آغاز همهگیری کووید ۱۹ در سال ۲۰۲۰، زمانی که پیونگ یانگ مرزهای خود را بهشدت بست، متوقف شدهبود.
در حالی که شرکت هواپیمایی کره شمالی ایر کوریا در سال ۲۰۲۳ پروازهای خود به پکن را از سر گرفته و در ۲۰۲۴ نیز به گروههای گردشگر روس اجازه سفر دادهبود، بازگشت خطوط هوایی و ریلی چین یک نقطهعطف اقتصادی بهشمار میرود، زیرا چین طی دههها شریک اصلی تجاری و از منابع مهم حمایت دیپلماتیک و اقتصادی از این کشور ۲۶ میلیونی بودهاست.
برآورد موسسه کرهجنوبی سیاست اقتصادی بینالملل نشان میدهد که پیش از همهگیری، در سال ۲۰۱۹ حدود ۳۰۰ هزار گردشگر خارجی از کره شمالی دیدن کردند و ۹۰ درصد کل گردشگران این کشور را شهروندان چینی تشکیل میدادند. به همین دلیل، تاخیر طولانی در ازسرگیری سفرهای منظم بسیاری از ناظران منطقهای را غافلگیر کردهبود.
سونگ هیون لی، پژوهشگر مدعو مرکز آسیا در دانشگاه هاروارد، میگوید: «بازگشایی این مرزها در وهله نخست بر اساس جدول زمانی پیونگ یانگ پیش رفتهاست؛ امری که تصور قدیمی را به چالش میکشد که گویی پکن شرایط را به یک دولت وابسته دیکته میکند.»
جاهطلبیهای هستهای رابطه را پیچیده کردهاست
با وجود آنکه پکن اصلیترین متحد پیونگ یانگ بهشمار میرود، بارها نسبت به آزمایشهای مکرر موشکی و جاهطلبیهای هستهای این کشور ابراز نارضایتی کردهاست. همین موضوع باعث شدهاست روابط دو طرف پرفراز و نشیب باشد و تحلیلگران میگویند کره شمالی مجهز به سلاح هستهای اغلب برای چین به نوعی بار منفی تبدیل شدهاست.
روند عادیسازی روابط دیپلماتیک سپتامبر گذشته زمانی برجسته شد که کیم جونگ اون در کنار ولادیمیر پوتین رئیسجمهور روسیه در یک رژه بزرگ نظامی در پکن حضور یافت. این نخستین حضور کیم در یک نمایش نظامی چین بود.
لیم اول چول، کارشناس کره شمالی در دانشگاه کیونگنام کرهجنوبی، معتقد است که جنگ در ایران بهطور خاص «نیاز به هماهنگی نزدیکتر میان دو کشور» را افزایش دادهاست.