تئاترهای ازبکستان با تلفیق سنت، هنر و اجرای مدرن، فرهنگ صحنه را برای نسلهای مختلف زنده نگه میدارند.
این سفر از تاشکند و «تئاتر ملی عروسکی جمهوری» آغاز میشود. این تئاتر که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شده، یکی از کهنترین سنتهای داستانگویی ازبکستان را ادامه میدهد و نسلهای مختلف کودکان را به خود جذب کرده است. پشت این صحنهی کوچک، عروسکگردانها عروسکهای کلاسیک دستی و نخی را با روشهای نو تلفیق میکنند و اجرا را به فضایی برای شکوفایی تخیل تبدیل میکنند. این نمایشها فراتر از مرزهای زبانی اجرا میشوند؛ به زبانهای ازبکی، روسی و انگلیسی روی صحنه میروند و برای حضور در جشنوارههای بینالمللی نیز تنظیم و آماده میشوند. در پشت صحنه، هنرمندان صنعتگر دکورها و پیکرهها را میسازند و افسانههایی را شکل میدهند که پیش چشم مخاطبان کودک و نوجوان جان میگیرند.
آگهی
آگهی
برای بسیاری از مردم، علاقه به تئاتر در تالار آکادمیک دولتی بولشوی به نام آلیشر نوایی به شور و اشتیاقی همیشگی بدل میشود. این تالار که در دههی ۱۹۴۰ ساخته شده، همچنان یکی از معدود سالنهای اپرا در آسیای مرکزی است و فصلهای باله و اپرای آن در تالارهایی مملو از تماشاگر برگزار میشود. استادکاران خاندان جوراِیِف در جایجای این بنا ردپایی ماندگار از هنر خود برجای گذاشتهاند؛ از سنگهای مرمر منقوش تا فضاهای داخلی که با دست پرداخت شدهاند. امروز، این تئاتر همچنان در حال تکامل است و اخیراً نمایش «دون ژوان» را به زبان ایتالیایی برای نخستینبار اجرا کرده است؛ امری که نشاندهندهی بینالمللیتر شدن مخاطبان و بازگشت به زبانهای اصلی آثار کلاسیک است.
در فاصلهای نهچندان دور، تئاتر دولتی موزیکال مقیمی، روی دیگری از فرهنگ نمایشی ازبکستان را به نمایش میگذارد. در این فضا، کمدی موزیکال و ملودیهای سنتی در کنار هم اجرا میشوند. این تئاتر با ارکستر اختصاصی، گروه باله و تکخوانان خود، هر سال تولیدات تازهای را روی صحنه میبرد، درحالیکه نمایشهای قدیمی و ماندگار همچنان از محبوبترین آثار نزد تماشاگرانی هستند که زندگی خود را در شخصیتهای روی صحنه بازمیشناسند.
حیات تئاتر از مرزهای پایتخت فراتر میرود. در سمرقند، تئاتر درام موزیکال منطقهای که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شده، سنتی صدساله را ادامه میدهد. نمایشهای تاریخی، کمدی و همکاری با کارگردانان خارجی نشان میدهد که سلیقهی تماشاگران تغییر کرده و تئاتر همچنان خود را با آن سازگار میکند.
در سراسر ازبکستان، تئاتر همچنان سنتی زنده و پویاست. از نمایش عروسکی تا اپرا، از کمدی تا درام؛ جایی که داستانها خلق میشوند، احساسات به اشتراک گذاشته میشوند و تماشاگران چیزی را با خود میبرند که فراتر از آخرین تشویق در ذهن و دل باقی میماند.