با ادامه افزایش موارد ابتلا به سرطان در میان افراد زیر ۵۰ سال، پژوهشهای تازه نشان میدهد «پیر شدن شتابیافته» میتواند در این روند نقش داشته باشد.
همزمان با افزایش نگرانکننده شیوع سرطان در میان افراد جوانتر، پژوهشی تازه نشان داده است که افراد زیر ۵۰ سال از نسلهای پیشین سریعتر پیر میشوند.
آگهی
آگهی
بر اساس یک مطالعه (منبع به زبان انگلیسی) تازه که در نشریه نیچر مدیسین منتشر شده، افرادی که بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴ به دنیا آمدهاند از نظر سن زیستی، یعنی میزان فرسودگی در سطح سلولی و مولکولی درون بدن، بالاتر از کسانی هستند که بین سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ متولد شدهاند.
همین الگو در مورد شرکتکنندگان متولد سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ هم دیده شد؛ به طوری که سن زیستی آنها از متولدین ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ هم بیشتر بود.
یین کائو، دانشیار جراحی و پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنتلوئیس و یکی از نویسندگان این پژوهش، به پایگاه Oncology Central (منبع به زبان انگلیسی) گفت: «یافتههای ما نشان میدهد برخی از بزرگسالان جوان ممکن است زودتر از آنچه انتظار میرفت دچار این تغییرات زیستی شوند و این موضوع میتواند با افزایش نرخ سرطان در نسلهای جوانتر مرتبط باشد.»
اگرچه سرطان به طور سنتی بیماری دوران سالمندی تلقی میشود، اما موارد سرطان با شروع زودرس در سه دهه اخیر رو به افزایش بوده است.
بر اساس گزارش نشریه بریتیش مدیکال ژورنال (BMJ) (منبع به زبان انگلیسی)، از سال ۱۹۹۰ تاکنون شمار افرادی زیر ۵۰ سال که به تازگی سرطان در آنها تشخیص داده میشود در جهان ۷۹ درصد افزایش داشته است.
به گفته سامانه اطلاعات سرطان اروپا (منبع به زبان انگلیسی) (ECIS)، بروز سرطان در کودکان نیز جهش داشته و برآورد میشود در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۳ هزار و ۸۰۰ کودک و نوجوان در ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا به سرطان مبتلا تشخیص داده شده باشند.
دلایل این روند همچنان برای کارشناسان مبهم است؛ آنها در مطالعات پیشین غذاهای فوقفرآوریشده، الکل، چاقی، سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیکها را از عوامل و خطرات احتمالی عنوان کردهاند.
هرچند این مطالعه ثابت نمیکند که پیر شدن سریع زیستی به افزایش بروز سرطان منجر میشود، اما یک همبستگی جدید و قدرتمند ارائه میکند؛ همبستگیای که در آن به بدن به عنوان یک کل و نه فقط سلولهای منفرد نگاه میشود.
جان ریچز، استاد بالینی در زمینه ایمنو-متابولیسم سرطان در موسسه سرطان بارتس در بریتانیا، در واکنش به این یافتهها گفت (منبع به زبان انگلیسی): «آنچه این پژوهش را به طور خاص مهم میکند این است که فراتر از سلولهای منفرد سرطان میرود و به تغییرات گستردهتری که در طول زمان در سراسر بدن رخ میدهد نگاه میکند.»
او افزود: «این یافتهها این ایده را تقویت میکند که عواملی مانند محیط زندگی، سبک زندگی و سلامت کلی ما میتواند آثار بلندمدتی بر فرایندهای زیستی بدن داشته باشد.»
در نهایت، برای درک بهتر اینکه چه عواملی این روند پیر شدن زیستی در میان جوانان را پیش میبرد و این روند چگونه با بروز سرطان و سایر بیماریهای مزمن مرتبط است، به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
جوتی نانگالیا، سرپرست گروهی پژوهشی در موسسه ولکام سنگر در بریتانیا، در واکنش به این یافتهها گفت (منبع به زبان انگلیسی): «اکنون به تحقیقات بیشتری نیاز داریم تا دقیقا بفهمیم این اندازهگیریها چه چیزی به ما میگویند.»
او پرسید: «آیا این سنجشها فرایندهایی را ثبت میکند که به طور مستقیم محرک شکلگیری سرطان هستند یا اینکه هم این تغییرات زیستی و هم سرطان هر دو از عوامل پنهان مشترک دیگری ناشی میشوند؟»
نانگالیا گفت: «اینکه ببینیم آیا چنین اندازهگیریهایی میتواند به ما کمک کند تغییرات سلامت را در میان جمعیتها و نسلهای مختلف دنبال کنیم، بسیار جالب خواهد بود.»