حدود ۲۴ ساعت پس از حمله آمریکا و اسرائیل به بیت رهبری که به کشته شدن علی خامنهای انجامید، ایران پایگاه آمریکا در بندر شعیبه کویت را هدف حملات پهپادی قرار داد که به کشته شدن شش نظامی آمریکایی منجر شد. یکی از نظامیان جانبهدربرده از این حملات با ثبت شکایتی در کنگره مدعی قصور مقامات ارشد شده است.
استیون رامسباتم، سرگرد ارتش آمریکا، در گفتگو با برنامه «۶۰ دقیقه» شبکه «سیبیاس نیوز» گفت که هفته گذشته به عنوان افشاگر شکایتی را به کنگره آمریکا ارائه کرده و خواسته است بررسی شود که چرا در پایگاه شعیبه «سامانه حفاظتی ویژه برای مقابله با پهپاد انتحاری» وجود نداشت.
او همچنین گفت در آن محل «هیچ پزشکی و هیچ ایستگاه ثابت امدادی وجود نداشت و فقط یک آمبولانس مستقر بود.»
آقای رامسباتم که معاون عملیات یگان ۱۰۳ مستقر در این پایگاه بود، گفت که تدابیر حفاظتی موجود در آن پایگاه «برای مقابله با خودروهای بمبگذاریشده و تهدیدهایی از این دست بود. هیچچیز آنجا برای محافظت در برابر حمله هوایی طراحی نشده بود.»
به گفته آقای رامسباتم، خطر حمله پهپادی برای همه روشن بود و این تهدید به کلینت بارنز، فرمانده یگان، گوشزد شده بود.
این نظامی آمریکایی گفت خودش نیز به جان هینسون، ژنرال دوستارهای که بر امور لجستیکی فرماندهی مرکزی آمریکا نظارت داشت، در اینباره هشدار داده بود.
او گفت: «در جلسههای مختلف دو بار این موضوع را مطرح کردم. حرفم این بود که “من نمیبینم اینجا چطور از ما محافظت میشود.” او گفت: “لازم نیست نگران حفاظت باشیم.”»
آقای رامسباتم افزود: «به نظر من این یک ناکامی تاکتیکی بود، از ارتش و فرماندهان ما گرفته تا خود من در ردهای که هستم. بله، برای این وضعیت خوب برنامهریزی نکردیم. باید از این ماجرا درس بگیریم.»
شش نظامی آمریکایی نیز به برنامه «۶۰ دقیقه» گفتند که گزارشهایی را از نهادهای اطلاعاتی آمریکا مشاهده کرده بودند که نشان میداد پایگاه آمریکا در بندر شعیبه در فهرست اهداف ایران است.
آقای رامسباتم گفت که آنها درخواست سامانه پدافندی ضدپهپاد کرده بودند و مقامهای ارشد نظامی گفته بودند تلاش میکنند آن را برایشان بفرستند.
او گفت: «این سامانه هرگز به شعیبه نرسید. حتی نمیدانیم اصلا سفارشی برای آن ثبت شد یا کسی درخواستش را ارائه کرد.»
این در حالی است که پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، روز دوم مارس، یک روز پس از حمله، تاکید کرد که از نیروهای مستقر در آنجا بهخوبی محافظت میشد.
آقای هگست آن زمان گفت: «گاهی ممکن است یکی از آنها عبور کند. متاسفانه ما به چنین موردی میگوییم “اسکویرتر”، یعنی چیزی که از سد دفاعی رد شده است. در آن مورد خاص، به یک مرکز عملیات تاکتیکی اصابت کرد که مستحکمسازی شده بود. اما اینها سلاحهای قدرتمندی هستند.»
«آنها همسرم را کشتند»
برنامه «۶۰ دقیقه» همچنین با جویی آمور، همسر نیکول آمور، گفتگو کرد. نیکول آمور سرگروهبان ارتش آمریکا و یکی از شش نظامی آمریکایی کشتهشده در حمله ایران به شعیبه بود.
نیکول آمور نیز در فرماندهی پشتیبانی ۱۰۳ نیروی ذخیره ارتش آمریکا خدمت میکرد. اما آقای آمور گفت که «هیچ حرف خوشایندی» برای گفتن درباره این یگان ندارد.
جویی آمور گفت: «من آن سربازها را دوست دارم. همسرم هم آنها را دوست داشت. اما فرماندهان یگان ۱۰۳ در رسیدگی به این ماجرا خیلی بد عمل کردند. اگر بخواهم رک بگویم، مسوولیتش با آنهاست. همسرم را کشتند. این سربازها را کشتند. موضوع هم سیاسی نیست. افرادی در آن فرماندهی تصمیمهایی گرفتند.»
به گفته جویی آمور، همسرش یک هفته پیش از مرگ به او گفته بود که نگران امنیت نیروهای یگانش است.
او گفت: «در این ۱۵ سال، فقط همان یک بار شنیدم که اینطور حرف بزند. میدانست اتفاقی در راه است. همهشان میدانستند اتفاقی در راه است.»
ساعت ۹ صبح روز بعد از نخستین حملات به ایران، به نیروهای مستقر در بندر شعیبه اعلام شد که خطر رفع شده است و آنها به محل کارشان بازگشتند. حدود ۳۰ دقیقه بعد، پهپاد ایرانی به آنجا اصابت کرد.
به گفته چند نفر از نظامیانی که از حمله جان سالم به در بردند، نیکول آمور هنوز نفس میکشید که سربازان او را سوار یک خودروی شاسیبلند کردند و به بیمارستانی در کویت رساندند.
جویی آمور گفت: «در گوگل دنبال بیمارستان میگشتند تا بتوانند بعضی از سربازها را به آنجا ببرند. این واقعا مضحک است.»
از او پرسیدند آیا فکر میکند با برنامهریزی مناسب، همسرش شانسی برای زنده ماندن داشت. او گفت: «بله، فکر میکنم همسرم شانس زنده ماندن داشت.»