کیچ بیش از هر چیز بهخاطر نقشهایش در فیلمهایی چون «Fat City» و «The Ninth Configuration» و سریالهایی مانند «The New Mike Hammer» و «Prison Break» شناخته میشد و حضوری قدرتمند هم روی صحنه و هم روی پرده داشت.
استیسی کیچ، بازیگر آمریکایی تئاتر و سینما که بیشتر به خاطر نقشهایش در فیلمهایی چون Fat City و The Ninth Configuration و همچنین مجموعههای تلویزیونی «The New Mike Hammer» و «Prison Break» شناخته میشد، در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
همسرش، ماوگوشیا توماسی، در بیانیهای که به نقل از مجله «ورایتی» منتشر شد، درگذشت او را تأیید کرد و گفت همسرش پس از «یک نبرد طولانی و دشوار با بیماری جدی قلبی و نارسایی قلبی» در خانه خانوادگیشان در مگدالنکا در لهستان درگذشت.
او در این بیانیه نوشت: «استیسی نه تنها بازیگری افسانهای بود که تماشاگران سراسر جهان تحسینش میکردند و دوستش داشتند، بلکه همسر محبوب من، همراه من و قلب خانواده ما نیز بود. درگذشت او خلائی جبرانناپذیر در زندگی ما بر جا میگذارد، اما روح خارقالعادهاش، صدای فراموشنشدنیاش و عشقی که چنین سخاوتمندانه نثار ما کرد، برای همیشه با ما خواهد ماند.»
استیسی کیچ در ساوانا، در ایالت جورجیا، به دنیا آمد و فرزند دو بازیگری بود که در دانشگاه نورثوسترن با هم آشنا شدند. او در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی تحصیل کرد و در رشتههای ادبیات انگلیسی و هنرهای نمایشی مدرک گرفت.
در تابستان سال ۱۹۶۳ میلادی با جشنواره شکسپیر اورگن همکاری کرد و نقشهای هنری پنجم، مرکوشیو و لرد برون را بازی کرد.
او در مدرسه درام ییل تحصیل کرد و در تابستان ۱۹۶۴ در نمایش «هملت» در تئاتر پابلیک نیویورک در کنار جولی هریس چندین نقش ایفا کرد. سپس به عنوان دانشجوی بورسیه فولبرایت در آکادمی موسیقی و هنرهای دراماتیک لندن درس خواند و برای بازی در نقشهای مختلف تئاتری به نیویورک بازگشت.
کارنامه هنری کیچ هم تئاتر را در بر میگرفت و هم سینما و تلویزیون و هرچند او بیش از همه به خاطر نقشآفرینی در قالب کارآگاه زمخت و نامرتب، مایک همر، در یادها میماند، بازیهایش روی پرده نشان میداد که میتواند هر نقشی را بر عهده بگیرد.
از The Ninth Configuration، که با عنوان Twinkle, Twinkle Killer Kane نیز شناخته میشود، و همکاریاش با جان هیوستون در فیلمهای Fat City و The Life and Times of Judge Roy Bean گرفته تا نقشآفرینیاش در قالب ارنست همینگوی در یک مینیسریال ششساعته که برای او جایزه گلدن گلوب به همراه آورد، و حضورش در فیلمهایی چون American History X، The Bourne Legacy و درام نامزد اسکار الکساندر پِین، Nebraska، کیچ حضوری متنوع و مقتدر بر پرده داشت. آخرین نقش او بازی در نقش پدر تلخکام شخصیت جرج کلونی در Jay Kelly بود.
او سال ۲۰۱۲ در گفتوگو با مجله «نیویورک» گفت: «هدفم این بود که تا حد امکان مجموعه متنوعی از نقشها داشته باشم. احتمالاً این موضوع به کارنامهام لطمه زد. انتخابهایم بهایی داشته است، اما توانستهام هملت، ریچارد سوم و شاه لیر را بازی کنم و حاضر نیستم در برابر هیچ چیز از آنها بگذرم.»
کارنامه او در سال ۱۹۸۴، زمانی که هنوز در مجموعه «مایک همر» بر اساس آثار میکی اسپلین بازی میکرد (که بعدها با عنوان «The New Mike Hammer» ادامه یافت)، تقریباً از هم پاشید. کیچ پس از آنکه کوشید در چمدانش کوکائین قاچاق کند، در فرودگاه هیتروی لندن بازداشت شد.
او در کتابش که سال ۲۰۱۳ منتشر شد، با عنوان «All in All: An Actor’s Life On and Off the Stage»، نوشت: «وقتی حکم زندانم خوانده شد، ۹ ماه حبس، احساس کردم کسی با کفشهایی از سرب به کشاله رانم لگد زده است. آن پایینترین لحظه زندگی من بود.»
کیچ به زندان ریدینگ، یک زندان با امنیت متوسط، منتقل شد و پس از شش ماه آزاد شد.
سالها بعد، در مجموعه تلویزیونی «Prison Break» که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۷ پخش شد، کیچ نقش رئیس زندان را بازی کرد. او گفته بود که تلاش کرده این شخصیت را براساس رئیس واقعی زندانی در انگلستان، که به گفته او بسیار دلسوز بود و میخواست به زندانیان برای بازپروری خود کمک کند، شکل بدهد.
کیچ که چهار بار ازدواج کرده بود، اکنون ماوگوشیا توماسی، که هنگام بازی در مجموعه «همر» با او آشنا شد، و دو فرزندش، شانون و کارولینا، را از خود به جا گذاشته است.
روحش در آرامش: استیسی کیچ ۱۹۴۱ تا ۲۰۲۶