دانی داناگان، صداپیشه اصلی «بامبی» دیزنی و تفنگدار دریایی با نشان «قلب ارغوانی»، در ۹۲سالگی درگذشت

دانی داناگان، که پیش از آغاز فعالیت در ارتش، صدای شخصیت کودک «بامبی» را در فیلم کلاسیک دیزنی در سال ۱۹۴۲ اجرا کرده بود، در سن ۹۲ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت.

آگهی

آگهی

نمایندگان او، کریس جونز و نری لِموس از شرکت سلِب‌ورکس، به نشریه ورایتی (منبع به زبان انگلیسی) گفتند: «ما افتخار می‌کردیم که نماینده یک تفنگدار دریایی بودیم که به خاطر نقش‌هایش در «Bambi» و «Son of Frankenstein» در سراسر جهان نزد هواداران محبوب بود. او از ما خواست، به قول خودش، «به‌خاطر زندگی فوق‌العاده‌ای که داشته‌ام غمگین نباشید»، اما نمی‌توان تأثیر دانی را بر مردم نادیده گرفت، وقتی با او ملاقات می‌کردند.»

آن‌ها افزودند: «عشق او به زندگی از طریق تشویق‌هایش نمایان می‌شد. او می‌دانست چگونه الهام‌بخش باشد و ما را تشویق می‌کرد تا بهترینِ خود باشیم. لبخندی مسری، گرما و کاریزمایی داشت که هرگز روح کودکانه دوران بازیگری‌اش را از دست نداد. کهنه‌سربازان دیگر را دور هم جمع می‌کرد، هوادارانش را دوست داشت و از همه مهم‌تر، همسرش را دوست داشت. ما همیشه دوستت خواهیم داشت، دانی؛ تو بهترینِ ما بودی.»

داناگان که در روز ۱۶ اوت ۱۹۳۴ میلادی به دنیا آمد، زمانی که ۳ ساله بود با پیروزی در یک مسابقه رقص تَپ و جلب توجه یک شکارچی استعداد حاضر در سالن، وارد دنیای هنر شد. او نخستین حضورش بر پرده سینما را در فیلم Mother Carey’s Chickens (۱۹۳۸)، به کارگردانی رولند وی. لی، تجربه کرد؛ کارگردانی که سپس او را در کنار بوریس کارلوف در نقش پیتر فون فرانکنشتاین در فیلم Son of Frankenstein (۱۹۳۹) انتخاب کرد. داناگان بعدتر در فیلم Tower of London (۱۹۳۹) در کنار بازیل راثبون، و نیز در Vigil in the Night (۱۹۴۰) و Meet the Chump (۱۹۴۱) بازی کرد و پس از آن برای صداپیشگی در Bambi انتخاب شد.

این قرار بود آخرین نقش او باشد، زیرا داناگان بعدها در سال ۱۹۵۲، در ۱۸ سالگی، به سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده پیوست. او جوان‌ترین مربی آموزش نظامی در تاریخ این نیرو شد و سه دوره به ویتنام اعزام شد و سرانجام در سال ۱۹۷۷ با درجه ماژور بازنشسته شد. به او مدال «برنز استار» و سه نشان «پرپل هارت»، که قدیمی‌ترین نشان نظامی فعال در ایالات متحده است و به نظامیان زخمی یا کشته‌شده در حین انجام وظیفه اهدا می‌شود، اعطا شد.

داناگان در سال ۲۰۱۵ به شبکه رادیویی ان‌پی‌آر گفت که هرگز دوران کاری اولیه خود را برای هم‌رزمانش فاش نکرده است، چون نمی‌خواست او را «میجر بامبی» صدا بزنند.

او اعتراف کرد: «یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌های زندگی‌ام این است که شهامت نداشتم به دوستان نزدیکم در تفنگداران دریایی بگویم که بخشی از کار شگفت‌انگیز آقای دیزنی بوده‌ام.»

یاد دانلد داناگان، ۱۹۳۴ تا ۲۰۲۶، گرامی باد