شامگاه چهارشنبه چهارم نوامبر (۱۳ آبان ۱۴۰۵) میدان انقلاب و تجریش تهران شاهد تجمع طرفداران حکومت و اجرای برنامه‌هایی بود که در یکی از آنها «ترامپ را خواهیم کشت» به اجرا درآمد و در میدان تجریش نیز اعدام نمادین ترامپ. تصاویر این «اعدام نمادین» در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران نیز بازتاب یافت.
بر اساس گزارش رسانه‌های رسمی ایران این رویداد دویست‌وچهل‌ونهمین شب از تجمعات خیابانی در تهران پس از آغاز درگیری‌های نظامی میان آمریکا، اسرائیل و ایران بود؛ تجمعاتی روزانه که حکومت ایران از آنها برای آوردن طرفداران خود به خیابان‌ها، ایجاد آرایش مردمی و ارسال پیام‌های صریح سیاسی استفاده می‌کند.
آگهی
آگهی
در میدان تجریش نیز طرفداران حکومت شاهد «اعدام نمادین» ترامپ بودند. فردی ترامپ را به سوی طناب دار هدایت می‌کرد. نمایش‌های خیابانی علیه رهبران غربی در ایران پیشینه‌ای متمادی دارد. مدتی پیش در همین میدان تجریش، برنامه‌ای در قالب یک بیلبورد زنده اجرا شد؛ فضایی که در آن فردی در نقش دونالد ترامپ پشت میله‌های یک سلول واقعی بازی می‌کرد. این اقدام انعکاس وسیعی در رسانه‌های بین‌المللی داشت.
آتش زدن پوسترها و یادبود کشته‌شدگان
تصاویر منتشرشده در رسانه‌های ایران حضور گسترده نمادهای تبلیغاتی را در میدان انقلاب نشان می‌دهد. در این برنامه، پوسترهای بسیار بزرگ از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا و استیون ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا به آتش کشیده شد.
هم‌زمان، شرکت‌کنندگان تصاویری از کودکان و دانش‌آموزان کشته‌شده در حادثه مدرسه «شجره طیبه» میناب را در دست داشتند؛ حادثه‌ای که در ۹ اسفند ۱۴۰۴ و در جریان نخستین حمله‌های هوایی رخ داد و به کشته شدن ده‌ها دانش‌آموز انجامید. اگرچه پنتاگون مسئولیت مستقیم آن را تایید نکرده اما گزارش‌های تحلیلی و مستند برخی رسانه‌های آمریکایی، از جمله نیویورک‌تایمز نشان می‌دهد این مدرسه «هدف موشک‌های تاماهاک آمریکایی» قرار گرفته است.
بنرهای مشهد پیش از خاکسپاری علی خامنه‌ای؛ «ترامپ را می‌کشیم»
اما شعار «ما ترامپ را می‌کشیم» پیش از این تیرماه ۱۴۰۵ و در روزهای منتهی به تشییع پیکر علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی در شهر مشهد دیده شد. در آن زمان، پارچه‌نوشته‌ای عظیم با تصویر مشت گره‌کرده و این شعار روی یک ساختمان بلندمرتبه در این شهر آویخته شد و بنری مشابه و بسیار بزرگ نیز بر دست مردم در تجمعات خیابانی جابه‌جا می‌شد؛ ایده‌ای که ماه‌ها پیش از رویداد اخیر تهران کلید خورده بود.
سنت رفتارهای نمادین و انحصار فضای شهری
آتش زدن پوسترها و تصاویر شخصیت‌های سیاسی، پا کوبیدن روی پرچم آمریکا و اسرائیل و پاره کردن عکس نتانیاهو و ترامپ از رفتارهای تکرار شده طرفداران حکومت جمهوری اسلامی ایران در تجمعات رسمی است که پیش از آغاز جنگ نیز رخ می‌داد.
رویدادهای اخیر همچنین نشان‌دهنده تغییر در مالکیت فضای شهری است. خیابان‌ها و میدان‌های اصلی تهران که پیش از حمله‌های نظامی آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ (۹ اسفند ۱۴۰۴) اغلب محل حضور معترضان و شکل‌گیری اعتراضات سراسری بود، اکنون به‌طور کامل کنترل‌شده است. حکومت ایران با اجرای موج اعدام‌ها و بازداشت‌های گسترده شرکت‌کنندگان در اعتراض‌های سال‌های گذشته و به‌ویژه اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶ (دی‌ماه ۱۴۰۴)، فضای رعب و وحشت ایجاد کرده؛ فضایی که فرصت و امکان حضور خیابانی را از معترضان سلب کرده است.