هارموت ینر، مدیرعامل کرشر هشدار داد اروپا و آلمان با خطر صنعت زدایی روبه رو هستند. وی کاهش شدید بروکراسی، مشوق برای اضافه‌کار و سیاست محکم تجاری اتحادیه اروپا در برابر چین و آمریکا را توصیه کرد.
هارت‌موت ینر، مدیرعامل شرکت آلمانی تولیدکننده تجهیزات نظافتی کرشر، بر این باور است که آلمان و اروپا از نظر وضعیت اقتصادی با «طوفان تمام‌عیار» روبه‌رو شده‌اند.
آگهی
آگهی
او در یک یادداشت اختصاصی برای یورونیوز نوشت: «بحران‌های ژئوپلیتیک سایه خود را بر اقتصاد اروپا انداخته‌اند. سیاست تجاری غیرقابل پیش‌بینی آمریکا، بدون هشدار، مدام با تهدید افزایش تعرفه‌ها و برپا کردن موانع تجاری همراه است، سناریویی سمی برای تجارت آزاد جهانی و شرکت‌های صادرات‌محور.»
آمریکا و چین رقابت منصفانه را «تقریبا غیرممکن» کرده‌اند
او علاوه بر سیاست تجاری آمریکا، به تهدید ناشی از رشد فناوری چین هم اشاره کرد و نوشت: «چین دیگر صرفا یک تولیدکننده کم‌هزینه نیست، بلکه به رقیبی فناوری بسیار تهاجمی تبدیل شده که با سرعت چشمگیر خود، تهدید می‌کند صنایع کلیدی اروپا را در حوزه‌های آینده‌محور پشت سر بگذارد.»
به گفته ینر، موفقیت چین حاصل یک سیاست صنعتی هدفمند دولتی است. این کشور با یارانه‌های عظیم در صنایع کلیدی راهبردی و با «سیاست ارزی‌ای که به شکل مصنوعی بر رقابتی بودن متمرکز شده» عمل می‌کند.
او ادامه داد که هر دوی این عوامل به «اختلال‌های محسوس در بازار و ایجاد ظرفیت مازاد» دامن می‌زند.
او افزود که برای شرکت‌های خصوصی‌محور مانند کرشر، این وضعیت عدم‌توازنی ایجاد می‌کند «که رقابت منصفانه جهانی را تقریبا ناممکن می‌کند».
آلمان با خطر صنعتی‌زدایی روبه‌رو است
ینر ۶۱ ساله از سال ۲۰۰۱ ریاست کرشر را بر عهده دارد و در این مدت، هم تعداد کارکنان و هم گردش مالی شرکت را سه برابر کرده است.
اکنون او نسبت به رکود در اقتصاد آلمان هشدار می‌دهد و می‌گوید: «از دست رفتن ده‌ها هزار شغل صنعتی و کاهش حجم تولید نشان می‌دهد که صنعتی‌زدایی یک تهدید انتزاعی نیست، این روند همین حالا در جریان است.»
او ادامه داد: «وقتی درباره تعطیلی کارخانه‌ها و انتقال تولید در صنایع کلیدی آلمان، مانند خودروسازی و بخش‌های تولیدی، مذاکره می‌شود، حتی خوش‌بین‌ترین ناظر هم باید دریابد که ما در نقطه عطفی بحرانی قرار گرفته‌ایم.»
ینر گفت که کرشر تا کنون توانسته از این مقاطع دشوار عبور کند.
این شرکت به طور گسترده در تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری می‌کند و در حوزه روبات‌های نظافت، فناوری‌های باتری و دیجیتال‌سازی همه بخش‌های کسب‌وکار، استانداردهای تازه‌ای تعیین می‌کند.
به گفته شرکت، بیش از ۱۰۰۰ کارمند در سراسر جهان در بخش تحقیق و توسعه مشغول کار هستند.
کرشر در سال ۱۹۳۵ تاسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۲۵ تقریبا ۳.۵ میلیارد یورو گردش مالی داشت. این شرکت که همچنان در مالکیت خانوادگی است، ۸۶ درصد این رقم را در خارج از کشور به دست آورد.
سبد محصولات کرشر شامل بیش از ۳۰۰۰ محصول مرتبط با نظافت و مراقبت است و شوینده‌های پرفشار این شرکت به‌ویژه شهرت دارند.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر وینندن در ایالت بادن ووتمبرگ قرار دارد. کرشر در ۸۷ کشور فعالیت می‌کند و ۱۷۰۰۰ نفر را در سراسر جهان به کار گرفته است.
شرایط کسب‌وکار و رقابت ناعادلانه، ایجاد شغل‌های جدید را غیراقتصادی کرده است
با این حال، حتی «پیشگامان نوآوری»، تعبیری که ینر برای شرکت خود به کار می‌برد، هم همیشه در برابر «شرایط عملیاتی هرچه دشوارتر» پیروز نمی‌شوند.
او گفت با توجه به افزایش شدید هزینه‌های ساختاری و نیروی کار، ایجاد واحدهای تولیدی جدید و شغل‌های اضافی در آلمان و اروپا از نظر اقتصادی به‌سختی توجیه‌پذیر است.
بر همین اساس، ینر دولت آلمان را مورد انتقاد قرار می‌دهد.
به گفته او، پیش‌بینی رشد ۱.۳ درصدی اقتصاد آلمان «با احتیاط خوش‌بینانه» است، اما هشدار داد که نباید فریب این ارقام را خورد، زیرا این یک «رشد وام‌گرفته» است که به شکل مصنوعی از طریق بدهی دولتی، سفارش‌های نظامی و یارانه‌ها تغذیه می‌شود.
ینر در یادداشتی برای یورونیوز نوشت: «یک جهش کوتاه‌مدت که با بدهی تغذیه می‌شود، جایگزینی برای یک بهبود واقعی و خوداتکا در سرمایه‌گذاری‌های بخش خصوصی نیست.»
او افزود: «علت‌های ضعف مداومی که شاهد آن هستیم تا حد زیادی در داخل ریشه دارد: رخوت خزنده در اصلاحات و نوعی جنون مقررات‌گذاری در نهادهای دولتی که به جای تسهیل سرمایه‌گذاری، مانع آن می‌شود. به جای ترویج کارآفرینی، مقررات از بروکسل تا برلین، جسارت برای پذیرش تغییر را خفه می‌کند.»
ینر به عنوان کوچک‌ترین فرزند در مزرعه پدر و مادرش در وینندن بزرگ شد. او مدیریت بازرگانی و مهندسی خواند و در کنار تحصیل، تا زمانی که در سال ۱۹۹۱ به عنوان دستیار به کرشر پیوست، به کار در مزرعه خانوادگی ادامه داد. سخت‌کوشی در همان مزرعه خانوادگی در او نهادینه شد.
او گفت: «موفقیت از آسمان نمی‌افتد؛ برای من، ۹۷ درصد آن سخت‌کوشی و تعهد، ۲ درصد استعداد و ۱ درصد شانس است.»
جمع‌بندی او این است: «اگر می‌خواهیم رفاه و استانداردهای اجتماعی خود را حفظ کنیم، باید دوباره درک کنیم که خلق ارزش پیش‌شرط رفاه است، نه برعکس. اگر درجا بزنید، زنگ می‌زنید؛ این موضوع همان‌قدر درباره انسان‌ها صدق می‌کند که درباره اقتصادها.»
مقابله با بوروکراسی، کار بیشتر و سیاست تجاری قاطع
به همین دلیل، رئیس کرشر خواستار یک «برنامه تناسب‌اندام» واقعی برای آلمان است.
او استدلال کرد که پیش از هر چیز، مقررات سخت‌گیرانه، بوروکراسی افراطی، هزینه‌های بالای انرژی و افزایش مداوم هزینه‌های جانبی نیروی کار، برای آلمان به عنوان محل سرمایه‌گذاری و کسب‌وکار سم هستند.
اما به جای حل مسئله از ریشه، به گفته او، سیلی از مقررات همچنان ادامه دارد که زمان کار ارزشمند را می‌بلعد و میلیون‌ها هزینه روی دست شرکت‌ها می‌گذارد.
او نوشت: «پول و نیروی انسانی‌ای که برای فعالیت‌های اصلی کسب‌وکار و نوآوری لازم است، فقط صرف عمل به الزامات مستندسازی می‌شود.»
او گفت که اصلاحات ظاهری کافی نیست و آنچه نیاز است، یک تغییر فرهنگی در دستگاه اداری است، به طوری که نهادها به عنوان ارائه‌دهنده خدمات به کسب‌وکار عمل کنند، عملگرایانه و سریع باشند و از هوش مصنوعی کمک بگیرند.
او تاکید کرد: «اگر کشورهای دیگر در حال حرکت به سمت حذف کلی تعهدات گزارش‌دهی هستند، این موضوع باید پیامی روشن برای آلمان و همه اروپا باشد.»
ینر همچنین تاکید کرد که نباید از بحث‌های ضروری درباره بازار کار گریخت و افزود: «روندهای جمعیتی مستلزم افزایش حجم کلی کار در اقتصاد است.»
او نوشت: «ایجاد مشوق برای اضافه‌کاری، ساعات کاری انعطاف‌پذیر، قواعد عملی درباره تداوم پرداخت حقوق در دوران مرخصی درمانی و کاهش محسوس بوروکراسی در به‌کارگیری نیروی کار ماهر، ضروری است.»
ینر همچنین از اتحادیه اروپا خواست که «یک سیاست تجاری قاطع در سطح اروپا در پیش بگیرد که رقابت منصفانه را تضمین کند و متخلفان را به طور مستمر تنبیه کند، زیرا تجارت آزاد تنها زمانی کار می‌کند که همه از یک قواعد واحد پیروی کنند.»
جمع‌بندی ینر این است که آلمان و اروپا تنها زمانی می‌توانند رقابت‌پذیری آینده خود را تضمین کنند که از بوروکراسی فاصله بگیرند و به ذهنیت «می‌توانیم انجام دهیم» بازگردند.
او نوشت: «مقررات کمتر، مسئولیت‌پذیری فردی بیشتر، مشوق‌های سرمایه‌گذاری بلندپروازانه، شرایط چارچوبی قابل اعتماد و پیش از هر چیز، شجاعت برای اینکه دوباره مسائل را درست و به‌صورت جامع در دست بگیریم. تغییر واقعی از ذهن آغاز می‌شود؛ زمان عمل فرا رسیده است.»