پس از درگذشت بازیگر بریتانیایی پاتریک استوارت که به خاطر دهه‌ها فعالیت روی صحنه شکسپیر و نقش‌های نمادین در مجموعه‌های پیشتازان فضا و ایکس من شناخته میشد، پیام‌های تسلیت بسیاری منتشر شده است.
پس از انتشار خبر درگذشت بازیگر افسانه‌ای سر پاتریک استیوارت که در ۸۶ سالگی درگذشت، پیام‌های ادای احترام از سراسر هالیوود و فراتر از آن سرازیر شده است.
آگهی
آگهی
این بازیگر تحسین‌شده که دو بار برنده جایزه الیویه شد و چندین بار برای جوایز تونی، گلدن گلوب و انجمن بازیگران سینما نامزد شده بود، پس از آنچه «سفر کوتاه و دردناک با بیماری آلزایمر و دمانس با اجسام لوی» توصیف شده، درگذشت.
استیوارت بازیگری مقتدر و کاریزماتیک بود که به همه نقش‌هایش وزن و وقار می‌بخشید، چه در نمایش‌های شکسپیر و چه در نقش کاپیتان سفینه فضایی در Star Trek: The Next Generation و یک تله‌پات جهش‌یافته در مجموعه X-Men.
او با نقش‌هایش به عنوان کاپیتان ژان‌لوک پیکارد، پروفسور چارلز زاوییه، اینوباربوس در «Antony and Cleopatra»، کلادیوس در کنار هملت دیوید تننت، و همچنین بازی‌های به‌یادماندنی‌اش در Excalibur جان بورمن، Dune دیوید لینچ، Robin Hood: Men in Tights مل بروکس و نقش رهبر نئونازی کم‌حرف در Green Room جرمی سولنیه در یادها خواهد ماند.
حساب رسمی Star Trek در شبکه‌های اجتماعی از پاتریک استیوارت قدردانی کرد.
این حساب نوشت: «یک صدا، یک حضور، کاپیتانی بی‌مانند.» و افزود: «سر پاتریک استیوارت برای نسل‌های متعددی از هواداران نمادی آفرید که الهام‌بخش ما بود تا به ستارگان بنگریم. امروز، ما یک زندگی خارق‌العاده و میراثی ماندگار را گرامی می‌داریم.»
ویلیام شاتنر، دیگر کاپیتان USS Enterprise، نوشت: «چه هفته غم‌انگیزی بوده است. سر پاتریک استیوارت دوستی، همکار و بازیگری باشکوه بود. از صحنه تئاتر تا پل فرماندهی Enterprise، او در هر کاری هوش، وقار و حس عمیقی از انسانیت به همراه می‌آورد. کاپیتان پیکارد نماینده بهترین جنبه‌های ما بود و مردی که او را بازی می‌کرد نیز همین‌طور. من سرشار از محبت و تحسین نسبت به او و کارش بودم. دل من با سانی و خانواده‌اش است. او به‌شدت دلتنگ خواهد شد.»
جورج تاکی، که در Star Trek: The Original Series در کنار شاتنر بازی کرده بود, در Bluesky نوشت: «هواداران در سراسر جهان برای از دست دادن افسانه‌ای واقعی و غیرقابل‌جایگزین عزادارند. پاتریک استیوارت به عنوان کاپیتان ژان‌لوک پیکارد، سفینه Enterprise را به جاهایی برد که هرگز پیش از آن نرفته بود. او نسلی تازه از ستاره‌نگرانی را الهام کرد که با اشتیاق به آینده‌ای روشن‌تر برای تمام بشریت می‌نگریستند. قلب‌های ما واقعا سنگین است. در آسمان‌ها آرام بگیر، کاپیتان.»
الکس کرتزمن، یکی از سازندگان «Star Trek: Picard»، نوشت: «بیانش سخت است، در واقع ناممکن است، که بگویم چقدر قدردانم که این لحظه را با او شریک شده‌ام؛ قدردان در سطحی که فقط یک‌بار در طول یک حرفه ممکن است. از همان نخستین دیدار، او روشن کرد که تنها دلیل بازگشت به نقش پیکارد این بود که باید افق‌های تازه‌ای گشوده شود. چالش او مشخص بود: پیکارد باید همان مردی می‌بود که می‌شناختیم و دوستش داشتیم و در عین حال کاملا متفاوت، درست همان‌طور که خود پاتریک ۳۰ سال پس از آخرین باری که یونیفورم را پوشیده بود، تغییر کرده بود. جهان فدراسیون باید تازه به‌نظر می‌رسید و بسیاری از مسائل بزرگ امروز جهان را بازتاب می‌داد، مسائلی که او می‌خواست به عنوان یک انسان و هنرمند با آنها روبه‌رو شود، به این معنا که باید آن ایده‌آل را به پرسش می‌کشید تا چیزی صادقانه‌تر را آشکار کند. او حقیقت را می‌طلبید. و شاید در دشوارترین راه رفتن بر لبه تیغ، می‌خواست هواداران را با نوستالژی‌ای که حق داشتند انتظارش را داشته باشند، پاداش دهد و در عین حال انتظارهایشان را برهم بزند.»
همبازی‌های استیوارت در سریال Next Generation نیز ادای احترام کردند و ویل ویتون (در نقش وسلی کروشر) با انتشار عکسی دو نفره از آنها (منبع به زبان انگلیسی) در توضیح نوشت: «سفر خوش، کاپیتان.»
در جای دیگری، جاناتان فریکس، بازیگر نقش ویل ریکر، در بیانیه‌ای نوشت: «در این سیاره هیچ‌کس نیست که بیشتر از دوست از‌دست‌رفته بزرگم پاتریک استیوارت با او بازی کرده باشم یا او را کارگردانی کرده باشم. او همیشه با من خواهد بود. روحش در آرامش باشد.»
استودیوهای مارول نیز با ادای احترام به استیوارت اعلام کرد که او با «وقار، هوش و انسانیتی خارق‌العاده» به شخصیت چارلز زاوییه جان بخشید و این شخصیت را برای نسل‌های متعدد از هواداران، از X-Men تا Logan و Avengers: Doomsday، تعریف کرد.
در ادامه این بیانیه آمده است: «او استعدادی یگانه، همکاری بخشنده و شریف‌مردی واقعی بود. دل‌های ما با همسرش سانی، فرزندانش، دوستانش و بی‌شمار هوادارانش در سراسر جهان است که زندگی‌شان با هنر او لمس شده است.»
هیو جکمن، بازیگری که در فیلم‌های X-Men در نقش لوگان/ولورین در کنار استیوارت بازی کرده بود، او را «دوستی و مردی شگفت‌انگیز» توصیف کرد. او در پستی در اینستاگرام نوشت: «امروز یکی از بزرگان صحنه و پرده را از دست دادیم.»
او نوشت: «آن‌قدر از او آموختم. پاتریک استیوارت، تا پایان روزهایم دلتنگت خواهم بود.»
ربکا رومین، که در X-Men نقش Mystique را بازی می‌کرد، گفت: «احساس می‌کنم برای این که در ۲۵ سال گذشته او را شناخته‌ام و در مدار زندگی‌اش بوده‌ام، بسیار سپاسگزارم.»
او افزود: «او واقعا دوست‌داشتنی، بامزه، شیطان‌صفت و دارای حس شوخ‌طبعی باورنکردنی بود و آن صدای رعدآسای او همیشه تا انتهای سالن می‌رسید...»
یکی از صمیمانه‌ترین ادای احترام‌ها از سوی سر یان مک‌کلن بود که استیوارت با او سال‌ها دوستی داشت و در فیلم‌های X-Men و همچنین روی صحنه با اجرای نمایش‌هایی چون «Waiting for Godot» و «No Man's Land» هم‌بازی بود.
مک‌کلن استیوارت را «بازیگر مورد احترام و محبوب نسل خود در دو سوی اقیانوس اطلس» توصیف کرد.
او در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، او را «مردی برای تکیه کردن، برای تحسین کردن و در مورد من، برای دوست داشتن» توصیف کرد.
این دو بارها احساساتشان را نسبت به یکدیگر ابراز کرده بودند و مک‌کلن در سال ۲۰۱۳ مراسم ازدواج استیوارت را برگزار کرد.
مک‌کلن نوشت: «پیش از هر چیز، پاتریک با این واقعیت تعریف میشد که در یورکشر به دنیا آمد و رشد کرد، همان استان شمالی انگلستان که تا پایان عمر عاشقش بود. میشد آن را در لهجه صدایش و در صداقت سخت‌گیرانه‌ای شنید که با آن می‌گفت چه فکر می‌کند و چه احساسی دارد. مردان یورکشری با نیمه‌حقیقت‌ها یا فرار از مسائل بزرگ کنار نمی‌آیند.»
مک‌کلن به یاد آورد که چگونه تلاش کرده بود استیوارت را از پذیرفتن نقش ژان‌لوک پیکارد در Star Trek منصرف کند و از او پرسیده بود: «اما پاتریک، به کار تئاتری‌ات در بریتانیا فکر کن. واقعا می‌خواهی خطر گم شدن برای سال‌های طولانی در هالیوود را بپذیری؟»
با این حال استیوارت این نقش را پذیرفت. مک‌کلن گفت: «خدا را شکر که برای همه ما این کار را کرد»، و سپس دوستش را ستود که از «شهرت بین‌المللی خود برای بازی در رشته‌ای از موفقیت‌های سینمایی» استفاده کرد، همان‌طور که در نمایش‌های کلاسیکی از شکسپیر، ایبسن، آرتور میلر، هارولد پینتر و ساموئل بکت روی صحنه رفت.
مک‌کلن نوشت که با وجود این که ایالات متحده «خانه دوم» او شده بود، این بازیگر «هرگز از ریشه‌های خود دست نکشید».
او نوشت: «و افتخارآمیزترین دستاورد بازیگری که از نسل خود در دو سوی اقیانوس اطلس بیش از همه مورد احترام و محبت بود، انتصاب او به عنوان رئیس دانشگاه Huddersfield در یورکشر بود.»
مک‌کلن قرار است یک بار دیگر نیز در کنار استیوارت روی پرده ظاهر شود؛ در آخرین حضور این بازیگر در نقش پروفسور چارلز زاوییه در Avengers: Doomsday که در ۱۸ دسامبر اکران خواهد شد.
روان سر پاتریک شاد. همان‌طور که او در نقش پیکارد گفته بود: «زمان حال را همیشه ارزشمندترین لحظه بدان. اکنون هرگز دوباره بازنخواهد گشت.»