خواننده ترانههای «Deixa-me Rir» و «A Gente Vai Continuar» در ۷۶ سالگی بر اثر ایست قلبیریوی درگذشت؛ پس از بیش از ۵۰ سال فعالیت در موسیقی پرتغال.
خورخه پالما، یکی از تاثیرگذارترین خوانندگان و ترانهسرایان موسیقی معاصر پرتغال، روز دوشنبه در ۷۶ سالگی درگذشت؛ خانوادهاش این خبر را با پیامی در شبکههای اجتماعی اعلام کردند.
خانواده و دفتر خورخه پالما اعلام کردند: «با اندوه و تاثر عمیق، خانواده و آژانس خورخه پالما خبر میدهند که او شامگاه دوشنبه، در ۷۶ سالگی و بر اثر ایست قلبیریوی درگذشت.»
در بیانیهای که این لحظه را «دردی وصفناپذیر» توصیف میکند، ریتا تومه، همسر این موسیقیدان، فرزندانش ویسنته و فرانسیسکو پالما و نمایندگانش آندره سباستیائو و تیاگو برانکو از دوستداران خواستند خورخه پالما را با آنچه بهترین نمود شخصیت او بود به یاد بیاورند: ترانهها و کلماتش. خانواده همچنین از ابراز دوستی و حمایت مخاطبان در طول سالهای گذشته قدردانی کرد.
خانواده یادآوری کرده است که خورخه پالما با ۵۴ سال سابقه حرفهای «کارنامهای چشمگیر بر جای گذاشته که بخشی از تاریخ» موسیقی پرتغال است و نیز «دوستان فراوانی در سراسر جهان، کسانی که با سخاوت و نبوغ خود دلشان را به دست آورد».
خورخه پالما سال ۱۹۵۰ در لیسبون به دنیا آمد و خیلی زود وارد دنیای موسیقی شد و در نهایت به یکی از چهرههای تاثیرگذار آواز و ترانهسرایی در موسیقی معاصر پرتغال تبدیل شد. او از ششسالگی آموزش دید و چهار سال بعد وارد کنسرواتوار موسیقی لیسبون شد.
اما در ۱۴ سالگی تصمیم گرفت موسیقی کلاسیک را کنار بگذارد و خود را وقف پاپراک کند و مسیری را آغاز کرد که چندین نسل را دربر گرفت.
پیش از آن که بهنام خودش روی صحنه برود، در گروه «سندیکاتو» حضور داشت؛ گروهی که در نخستین دوره فستیوال ویلار د موروش در سال ۱۹۷۱ شرکت کرد، و همچنین در گروه «بلک بویز». همزمان، در زمینههایی چون آهنگسازی، ارکستراسیون و ضبطصوت شروع به کار کرد.
او در سال ۱۹۷۲، هنگامی که فقط ۲۲ سال داشت، نخستین تکآهنگ مستقل خود را با عنوان «The Nine Billion Names of God» منتشر کرد. مدت کوتاهی بعد به خدمت نظام وظیفه فراخوانده شد، اما تصمیم گرفت از پرتغال خارج شود و در دانمارک اقامت کند.
خورخه پالما تنها در سال ۱۹۷۴، پس از ۲۵ آوریل، به پرتغال بازگشت، بهعنوان ارکستراتور مشغول به کار شد و یک سال بعد نخستین آلبومش را با عنوان «Como uma viagem na palma da mão» منتشر کرد.
او در طول دوران کاری خود ۱۳ آلبوم دیگر از آثار تازه منتشر کرد. برای خورخه پالما هر آلبوم تصویری از دورهای مشخص از زندگیاش بود. او در گفتوگویی با خبرگزاری لوسا در سال ۲۰۲۲ توضیح داده بود کسانی که با آنها رفتوآمد داشت، جاهایی که زندگی میکرد، روزمرگی، آنچه میشنید و میخواند، در هر آلبوم ردپاهای متفاوتی بر جا میگذاشت.
او در دهه ۱۹۸۰ تحصیل پیانو در کنسرواتوار را از سر گرفت و در سال ۱۹۹۰ به پایان رساند. یک سال بعد آلبوم «Só» منتشر شد؛ کاری که در آن تنها با پیانو، ترانههای آلبومهای دو دهه پیشین خود را دوباره اجرا کرد و نخستین مجموعه گزیده آثارش شد.
دهه ۱۹۹۰ افقهای تازهای پیش رویش گشود. خورخه پالما گروه «Palma's Gang» را در کنار زه پدرو و کالو از گروه Xutos & Pontapés و نیز فلاک و الکس کورتز از گروه Rádio Macau راهاندازی کرد. برای تئاتر و دیگر هنرمندان آهنگ ساخت و به پروژه «ریو گراندی» پیوست. پس از یک دهه مملو از تجربههای گوناگون، با آلبوم «É proibido fumar» در سال ۲۰۰۱ به انتشار آثار تازه بازگشت.
پس از آن آلبومهای «Norte» در سال ۲۰۰۴، «Voo nocturno» در سال ۲۰۰۷ و «Com todo o respeito» در سال ۲۰۱۱ روانه بازار شد. تازهترین و آخرین آلبوم او، «Vida»، سال ۲۰۲۳ منتشر شد.
آثار او در طول سالها جوایز متعددی کسب کرد. خورخه پالما در سال ۲۰۰۲ برای آلبوم «Jorge Palma» جایزه «ژوزه آفونسو» را دریافت کرد. ده سال بعد، با آلبوم «Com todo o respeito» نخستین دوره جایزه «پدر در اوسوریو» را که از سوی «جامعه پرتغالی مولفان» اعطا میشود، از آن خود کرد.
در سال ۲۰۲۰، در پایان کنسرتی که به مناسبت هفتادسالگیاش برگزار شد، از سوی شهرداری لیسبون نشان لیاقت فرهنگی دریافت کرد. همان سال، رئیسجمهور وقت پرتغال، مارسلو ربلو د سوسا، او را به مقام فرمانده نشان «سردودمند اینفانته دوم هنریک» مفتخر کرد.
در آوریل سال جاری نیز خورخه پالما جایزه یک عمر دستاورد هنری هشتمین دوره «PLAY – جوایز موسیقی پرتغال» را دریافت کرد؛ جایزهای که بر اساس تصمیم هیاتمدیره «اودیوجست»، نهاد نماینده و مدیر حقوق ناشران بینالمللی، ملی و مستقل، به او اعطا شد.