باستانشناسان در کلیسای نوتردام در حال کشف آثار رومی و بقایای قرونوسطایی هستند و پاریس تا عمق ۴ متر حفاری میکند تا سال ۲۰۲۸ میدانی سبزتر ایجاد کند.
گردشگران در گرما مقابل کلیسای جامع نوتردام پاریس صف کشیدهاند و درست چند متر پایینتر از آنها، باستانشناسان در لایههای قرنها تاریخ حفاری میکنند.
آگهی
آگهی
چهار متر زیر میدان جلوی کلیسا، گروهی در حال آشکار کردن لایههایی از تاریخ است که نزدیک به دو هزار سال به عقب میرود؛ از پاریس قرون وسطایی تا شهر دوره روم که زمانی لوتتیا نام داشت.
این کاوش به عنوان بخشی از طرح بازطراحی میدان روبهروی کلیسا آغاز شد؛ کلیسایی که پس از آتشسوزی ویرانگر سال ۲۰۱۹ در اواخر ۲۰۲۴ دوباره گشوده شد. هدف پاریس این است که این فضا را با کاشت درخت و ایجاد سایه به محدودهای خنکتر و سبزتر برای مقابله با افزایش دما تبدیل کند.
اما در شهری به قدمت پاریس، کارهای ساختمانی تا زمانی که آنچه زیر زمین است بررسی و برای آیندگان حفظ نشود، نمیتواند آغاز شود.
بخشی از میدان جلوی کلیسا به محوطهای روباز برای حفاری تبدیل شده است. باستانشناسان میگویند تنها در عمق ۵۰ سانتیمتری زیر سطح زمین نشانهها نمایان میشود و در بعضی روزها گروهها تا ۱۵ جعبه شیء باستانی کشف میکنند.
لوسی آلتنبورگ، مرمتگر در واحد باستانشناسی پاریس، به آسوشیتدپرس گفت: «این برای ما فرصتی نادر است که روی چیزی کار کنیم که به طور ملموس تاریخ پاریس را دگرگون خواهد کرد.»
هرچه گروه عمیقتر حفاری میکند، لایههای متمایز تاریخی پدیدار میشود: بقایای دوره قرون وسطا روی سازههای قدیمیتر مروونژی و کارولنژی و در زیر آنها، محلهای فشرده از دوره روم.
در میان صدها شیء کشفشده، کوزهها، جامها و ظروف سرامیکی دیده میشود که بعضی از آنها پس از قرنها زیر خاک، سالم بیرون آمده است.
والنتن برلو، باستانشناس، گفت: «به ندرت میتوان ظروف سرامیکی سالم پیدا کرد، اما پسماند نرم اینجا به شکل معجزهآسا بعضی از آنها را دستنخورده حفظ کرده است.»
باستانشناسان همچنین سکهای از قرن چهارم را یافتهاند که چهره امپراتور روم کنستانتین بر آن نقش بسته و به تاریخگذاری لایهای که در آن پیدا شده کمک میکند.
برخی از قطعات سفال نشانههای سرخ کمرنگی در داخل خود دارند که معنا و کارکردشان هنوز مشخص نشده است.
هدف از این طرح نوسازی این است که میدان به فضایی مقاومتر در برابر تغییرات اقلیمی تبدیل شود؛ با حدود ۱۶۰ درخت و امکانات خنککننده برای کاهش گرما در تابستان.
انتظار میرود بخش عمده این پروژه تا سال ۲۰۲۸ به پایان برسد.
با این حال، باستانشناسان امیدوارند فعلا حتی عمیقتر، فراتر از لایههای رومی، حفاری کنند تا به سرنخهایی از گالها، قدیمیترین ساکنان شناختهشده این منطقه، دست پیدا کنند.
امیلی کارتر، گردشگر ۳۴ سالهای از منچستر که همراه دو فرزندش در صف ایستاده بود، گفت: «این کار باعث میشود نوتردام دوباره جان بگیرد. برای دیدن کلیسا میآیید و بعد میفهمید شهری دیگر زیر پای شماست؛ همین واقعا تاثیرگذارتر است.»