از استونی مقرونبهصرفه تا مونتهنگروی مناسب اقامت طولانی، این کشورها بهترین ترکیب هزینه کم، اینترنت سریع، امنیت و گزینههای ویزا برای دورکاران را ارائه میکنند.
در سال ۲۰۲۶ ممکن است دفتر کار شما هر جایی باشد که لپتاپتان قرار دارد.
آگهی
آگهی
یک رتبه بندی جدید بهترین کشورهای اروپایی برای کوچنشینان دیجیتال در سال ۲۰۲۶ را مشخص کرده است و از هزینه اجاره و خرید خواربار گرفته تا سرعت وایفای، فضاهای کار اشتراکی، ایمنی و مقررات ویزا را سنجیده است.
LEI register (منبع به زبان انگلیسی)، یک سامانه پایگاه داده جهانی، با استفاده از ۱۹ شاخص متفاوت ۴۰ کشور در سراسر قاره اروپا را بررسی کرده تا بهترین مقصد برای کارگران دورکار را مشخص کند.
برای رتبه بندی این کشورها، میزان تسلط به زبان انگلیسی، خدمات درمانی و رویدادهای محلی هم بررسی شد و در نهایت استونی در صدر قرار گرفت.
بهترین کشورهای اروپایی برای کوچنشینان دیجیتال
استونی که یکی از سه کشور حوزه بالتیک است، به دلیل هزینه های نسبتا پایین زندگی، زیرساخت های مناسب و رویکرد دوستانه نسبت به کوچنشینان دیجیتال، رتبه نخست را به خود اختصاص داده است.
متوسط اجاره ماهانه یک آپارتمان یکخوابه در مرکز شهرهای استونی ۵۷۳ یورو است و هزینه خرید خواربار برای یک ماه حدود ۲۴۷٫۸۰ یورو برآورد شده است.
سرعت اینترنت در این کشور مناسب است، شاخص ایمنی در میان همه کشورها در بالاترین سطح قرار دارد و ویزای کوچنشینان دیجیتال یک سال اعتبار دارد و هزینه آن ۸۵ یورو است.
در رتبه بعدی ایسلند قرار دارد. با وجود اینکه این کشور یکی از گران ترین مقاصد است و متوسط اجاره ماهانه به ۲۰۹۸ یورو میرسد و هزینه خواربار ۵۴۱٫۶۲ یورو است، اما در بسیاری از شاخص ها نمره بالایی کسب میکند.
ایسلند بالاترین سرعت اینترنت را در میان همه کشورها دارد، همچنین بیشترین تعداد فضاهای کار اشتراکی و اقامتگاه های ایر بی ان بی در آن ثبت شده است. این کشور بسیار امن ارزیابی شده و میزبان رویدادهای بی شماری است.
رتبه سوم به پرتغال رسیده است؛ کشوری که سال ها است به لطف سرعت بالای اینترنت، سطح بالای تسلط به زبان انگلیسی و دسترس بودن انواع ویزا از مقاصد محبوب کوچنشینان دیجیتال محسوب میشود.
در حالی که هزینه ویزای یک ساله کوچنشینان دیجیتال ۸۰ یورو است، اجاره در مرکز شهرها نسبتا بالا و به طور متوسط ۹۱۹ یورو در ماه است. با این حال این کشور به دلیل زیرساخت های بسیار مناسب برای کارگران دورکار همچنان یکی از گزینه های محبوب بسیاری به شمار میرود.
مونته نگرو در رتبه چهارم قرار گرفته است؛ تا حدی به این دلیل که هزینه ویزا در این کشور بسیار پایین و فقط ۲۶ یورو است و این ویزا تا ۷۳۰ روز اعتبار دارد؛ یعنی طولانی ترین دوره در میان کشورهایی که در این مطالعه بررسی شده اند.
متوسط اجاره در این کشور ۵۷۶ یورو است و هزینه خواربار ماهانه حدود ۲۱۱٫۲۲ یورو برآورد میشود. مونته نگرو در حوزه خدمات درمانی چندان قوی نیست، اما از نظر تعداد اقامتگاه های ایر بی ان بی در رتبه دوم قرار دارد؛ موضوعی که آن را به گزینه ای مناسب برای کوچنشینان دیجیتال با بودجه محدود تبدیل میکند.
کروواسی فهرست پنج کشور برتر را کامل میکند؛ کشوری که دومین مدت اعتبار طولانی ویزا، یعنی ۵۴۰ روز را ارائه میدهد.
این کشور همچنین سومین رتبه بالای ایمنی را دارد و از نظر تعداد اقامتگاه های ایر بی ان بی به ازای هر نفر در جایگاه چهارم قرار گرفته است. متوسط اجاره در مرکز شهرها ۶۶۳ یورو و هزینه خواربار ماهانه ۲۳۲٫۴۶ یورو است. در حالی که سطح تسلط به زبان انگلیسی در این کشور بالاست و رویدادهای زیادی برگزار میشود، سرعت اینترنت چندان رضایت بخش نیست و کندترین سرعت در این فهرست را دارد.
ده کشور برتر با اسلوونی، چک، اسپانیا، لیتوانی و رومانی کامل میشود. هر یک از این کشورها بسته به آنچه یک کوچنشین دیجیتال به دنبال آن است، مزایا و معایب خود را دارند، اما همگی برای کسانی که نمیدانند از کجا شروع کنند گزینه هایی قابل اتکا به شمار میروند.
بدترین گزینه ها در اروپا برای کوچنشینان دیجیتال
در سوی دیگر جدول، بر اساس این رتبه بندی پنج کشور قرار دارند که شاید برخی کوچنشینان دیجیتال ترجیح دهند از آنها دوری کنند.
ایرلند با وجود آنکه از نظر تسلط به زبان انگلیسی در رتبه چهارم قرار گرفته و از نظر تعداد رویدادها و فضاهای کار اشتراکی هم وضعیت خوبی دارد، در قعر جدول ایستاده است.
این کشور به دلیل اجاره های بالا و رتبه نه چندان مطلوب در شاخص های ایمنی و خدمات درمانی امتیاز از دست داده است. مهم تر از همه اینکه ویزای ویژه کوچنشینان دیجیتال در ایرلند وجود ندارد؛ موضوعی که اقامت طولانی مدت و تبدیل این کشور به پایگاه اصلی را دشوار میکند.
سوئیس در رتبه یکی مانده به آخر قرار دارد و آن هم ویزای ویژه کوچنشینان دیجیتال ارائه نمیکند. هزینه خواربار در این کشور بالاست و متوسط اجاره به ۱۷۸۵ یورو میرسد، اما سرعت بالای اینترنت، سطوح مناسب ایمنی و تعداد زیاد فضاهای کار اشتراکی از نقاط قوت آن است.
بلافاصله پس از سوئیس، بلاروس و بوسنی و هرزگوین قرار دارند. هرچند این دو کشور به مراتب از کشور مرکزی اروپا یعنی سوئیس ارزان تر هستند، اما هیچ یک ویزای کوچنشینان دیجیتال ارائه نمیکنند.
بلاروس به ویژه از نظر سرعت اینترنت و تعداد فضاهای کار اشتراکی عملکرد ضعیفی دارد و هرچند بوسنی و هرزگوین چندان گران نیست، اما یکی از ضعیف ترین زیرساخت ها در این فهرست را داراست.
همچنین و شاید به شکلی غافلگیرکننده، فرانسه در جمع پنج کشور انتهایی دیده میشود. هرچند این کشور همچنان پر بازدیدترین مقصد گردشگری جهان است، اما انتخابی ایده آل برای کوچنشینان دیجیتال محسوب نمیشود.
با وجود آنکه فرانسه از نظام سلامت بسیار خوب و سرعت بالای اینترنت بهره میبرد، ویزای خاصی برای کارگران دورکار ارائه نمیکند، سطح تسلط به زبان انگلیسی پایین است و شاخص ایمنی این کشور در این رتبه بندی بدترین جایگاه را دارد.