هر سال میلیونها گردشگر به ونیز سفر میکنند، اما معدودی شهر صنعتگران، سنتهای قدیمی و گوشههای اصیل آن را میشناسند.
دقیقا همین چهره کمتر شناختهشده شهر است که هتل Avani Rio Novo Venice میخواهد آن را نشان دهد. برای این منظور، تنها به اقامت بسنده نکرده و برنامهای از فعالیتها طراحی کرده تا مهمانانش ونیز را مانند یکی از همسایههای خود کشف کنند.
آگهی
آگهی
این پیشنهاد شامل فعالیتهایی متنوع است؛ از جلسات دویدن در سپیدهدم و کارگاههای ساخت نقابهای ونیزی گرفته تا دورههای شیشهگری در مورانو، تجربه کار با چوب سنتی تالاب و کلاسهای آشپزی ایتالیایی. هدف مشترک همه آنها این است که به بازدیدکننده امکان دهند با شهر ارتباطی عمیقتر و واقعیتر برقرار کند.
یک روز ونیزی بودن
الیزا نچی، مسئول روابط با مشتریان هتل، در گفتوگو با «یورونیوز» میگوید: «میخواهیم مهمانان کمی بیشتر حس محلی بودن داشته باشند، مثل ونیزیهای واقعی.»
به گفته نچی، فلسفه این تجربهها بر عبور از گردشگری متعارف استوار است. او توضیح میدهد: «این یک روش کاملا متفاوت برای دیدن و زندگی کردن در ونیز است. فقط چیزی توریستی نیست. بازدیدکنندگان میتوانند اشیا را با دستان خود لمس کنند، تاریخ پشت آنها را بشناسند و احساس کنند بخشی از آن هستند.»
نمونه بارز آن کارگاه شیشه مورانو است. به جای آنکه تنها به خرید یک قطعه شیشه از فروشگاه اکتفا شود، شرکتکنندگان فرصت دارند این حرفه را از نزدیک بشناسند و زیر نظر صنعتگران محلی، اثر خودشان را خلق کنند.
او میگوید: «موضوع فقط خرید یک شیء معمولی نیست. آنها میتوانند خودشان دست به کار شوند، یاد بگیرند شیشه چگونه ساخته میشود، با تاریخ این سنت آشنا شوند و چیزی را با خود ببرند که با دستان خود خلق کردهاند. همین موضوع تجربه را بسیار شدیدتر و شخصیتر میکند.»
در مورد کارگاههای ساخت نقابهای ونیزی نیز همینطور است؛ یکی از نمادهای تاریخی هویت شهر. او اضافه میکند: «ساخت یک نقاب، تو را به گذشته ونیز وصل میکند. علاوه بر این، فعالیتی است که میتوان آن را در جمع خانواده انجام داد و خاطرههای بسیار ویژهای میسازد.»
شهر پیش از بیدار شدن
شاید خاصترین تجربه، تور موسوم به Sunrise Running Tour باشد؛ مسیر راهنماییشدهای برای دویدن در مرکز تاریخی هنگامی که شهر هنوز در خواب است.
در نخستین ساعتهای صبح، زمانی که تراسها هنوز بستهاند و گروههای بزرگ گردشگران نرسیدهاند، شرکتکنندگان برخی از شاخصترین گوشههای ونیز را با همراهی یک راهنمای حرفهای طی میکنند.
نچی توضیح میدهد: «ونیز معمولا پر از گردشگران، قایقها، سروصدا و رفتوآمد است. دیدن شهر در سپیدهدم کاملا متفاوت است. تقریبا تنها هستید و میتوانید بخش آرامتر شهر را حس کنید، انگار واقعا اینجا زندگی میکنید.»
راهنمای این فعالیت، دنیس بوکفسکی، بیش از ۱۶ سال است در ونیز زندگی میکند و کار راهنمای گردشگری را با علاقهاش به دو ترکیب کرده است. او میگوید: «خوشحالم که میتوانم در نخستین ساعتهای صبح، تجربهای فراموشنشدنی در مرکز تاریخی ارائه کنم و جاذبههای اصلی شهر را از زاویهای متفاوت نشان دهم. علاوه بر این، روز را با فعالیت بدنی و حس خوبی آغاز میکنید که تا پایان روز همراهتان خواهد بود.»
بوکفسکی تاکید میکند که این فعالیت برای همه سطحها طراحی شده است. او میگوید: «این راهی سرگرمکننده برای شناخت ونیز و در عین حال ورزش کردن است. از زمانی استفاده میکنید که هیچکس در خیابانها نیست تا مکانهایی را ببینید که در طول روز پر از جمعیتاند. مسیرها با ریتم هر شرکتکننده هماهنگ میشود؛ میتوانید تندتر بدوید، آرامتر حرکت کنید یا حتی راه بروید. دیگر چه میتوان خواست؟ شهری شگفتانگیز و فعالیتی سالم.»
برای کسانی که شهر را فقط از منظر ازدحامهای تابستانی میشناسند، این تجربه تصویری کاملا متفاوت ارائه میکند: خیابانهای ساکت، پلهای خالی و نخستین پرتوهای خورشید که بر سطح کانالها میتابند.
لمس تاریخ با دستان خود
یکی دیگر از فعالیتهایی که آوانی پیشنهاد میکند، فرصتی است برای شناخت یکی از شاخصترین عناصر چشمانداز ونیز: میلههای قدیمی چوبی که از تالاب بیرون آمده و برای علامتگذاری کانالها استفاده میشود.
در کارگاه لوناردلی، شرکتکنندگان دقیقا با همین چوب تاریخی کار میکنند تا آن را به قطعاتی تزیینی و کاربردی تبدیل کنند. نچی توضیح میدهد: «این کار به تجربه ونیز کاملا گره خورده، چون چوب مستقیما از تالاب میآید. مهمانان میتوانند با دستان خود بخشی از تاریخ شهر را لمس کنند.»
مسئول هتل تاکید میکند که پشت هر فعالیت، ارادهای روشن برای ایجاد پیوند احساسی با مقصد وجود دارد. او در پایان میگوید: «نمیخواهیم فقط مردم داستانی را بشنوند. میخواهیم بخشی از آن شوند؛ به خانه برگردند با خاطرهای پرمعنا که یادآور آن چیزی باشد که اینجا تجربه کردند.»
گردشگری مبتنی بر تجربه
این رویکرد پاسخی است به تغییر در شیوه سفر کردن. هر روز تعداد بیشتری از گردشگران بهدنبال تجربههای غوطهورکنندهاند که به آنها امکان دهد مقصد را از زاویهای واقعیتر بشناسند.
به گفته نچی، این علاقه از سوی گروههای بسیار متنوعی از مسافران بروز پیدا میکند. او میگوید: «ما مهمانانی از اسپانیا، آمریکای لاتین، ایالات متحده، آلمان و فرانسه داریم که بهدنبال چیزی متفاوت از بازدید میدان سن مارکو یا یک گردش با گوندولا هستند. آنها میخواهند بفهمند شهر واقعا چگونه است و با آن ارتباط برقرار کنند.»
دقیقا همین نگاه، چیزی است که هتل میخواهد آن را به عنصر اصلی تمایز خود در یکی از شهرهایی با بیشترین تعداد هتل در اروپا تبدیل کند.
او تاکید میکند: «نمیخواهیم فقط یک هتل دیگر در ونیز باشیم. میخواهیم به نقطهای مرجع برای کسانی تبدیل شویم که میخواهند شهر را به شکلی متفاوت تجربه کنند. مهم، تنها ارائه اتاق یا خدمات نیست، بلکه ایجاد پیوندی واقعی با مکان است.»
در شهری که بهآسانی میتوان مسیرهایی را دنبال کرد که میلیونها گردشگر پیش از ما پیمودهاند، پیشنهادهایی مانند دویدن در سپیدهدم در خیابانهای خلوت، ساخت یک نقاب دستساز یا یاد گرفتن رازهای شیشه مورانو، فرصت کشف ونیزی متفاوت را پیش روی بازدیدکننده میگذارد؛ شهری که فراتر از کارتپستالها وجود دارد و برای چند ساعت به او اجازه میدهد احساس کند بخشی از آن است.