اندی برنام اکنون هفتمین نخستوزیر بریتانیا در حدود ۱۰ سال اخیر است. نخستوزیر جدید بریتانیا وعده داده است تا با بحران گرانی و افزایش هزینههای زندگی مقابله کند.
اندی برنام، شهردار پیشین منچستر، روز دوشنبه و پس از دعوت پادشاه بریتانیا از او برای تشکیل دولت، رسما به سمت نخستوزیری منصوب شد.
آگهی
آگهی
در بریتانیا طی یک دهه اخیر، هفت نخستوزیر بر سر کار آمدهاند.
کییر استارمر، نخست وزیر پیشین بریتانیا، صبح همان روز دفتر نخستوزیری در خیابان داونینگ را ترک کرد و در آخرین سخنرانی خود گفت دو سال فعالیتش در سمت نخستوزیری باعث شده بریتانیا به کشوری بهتر تبدیل شود.
آقای استارمر پس از دو سال حضور در مقام نخستوزیر بریتانیا، در نهایت زیر فشار فزاینده سیاسی کنارهگیری کرد. پادشاه چارلز سوم با استارمر دیدار کرد و استعفای او را پذیرفت.
آقای استارمر در سخنرانی خداحافظی خود در مقابل دفتر نخستوزیری در مرکز لندن گفت: «مطمئنم بریتانیا امروز از دو سال پیش قویتر و عادلانهتر است.» او افزود: «با سربلندی کنار میروم، با لبخند میروم و به تمام کارهایی که انجام دادهایم افتخار میکنم.»
به فیسبوک یورونیوز فارسی بپیوندید
پس از آن، اندی برنام برای طی کردن تشریفات رسمی وارد کاخ شد و پادشاه از او خواست دولت جدید را تشکیل دهد؛ درخواستی که او پذیرفت.
آقای برنام در جمع خبرنگاران گفت بریتانیا باید ثابت کند که میتواند دوباره به ثبات برسد. او گفت حضور او در رأس دولت مانند یک «نقطه تغییر» برای کشور خواهد بود و وعده داد مدل تازهای برای اداره سیاسی و اقتصادی بریتانیا ارائه کند؛ مدلی که بر پایه یک برنامه ۱۰ ساله پیش خواهد رفت.
او در نخستین وعدههای خود بر حل مشکلات ناشی از گرانی و افزایش هزینههای زندگی، کمک به جوانان برای پیدا کردن شغل، مقابله با بیخانمانی، احیای صنایع کشور، بازگرداندن خدمات و نیازهای اساسی زندگی به کنترل عمومی و افزایش اختیارات مناطق تأکید کرد.
انتظار میرود که آقای برنام بلافاصله در ادامه روز دوشنبه از دفتر نخستوزیری در شماره ۱۰، روند انتخاب و معرفی وزیران کابینه را آغاز کند.
او در انتخابات رهبری حزب کارگر تنها نامزد موجود بود و توانست حمایت ۳۷۹ نفر از ۴۰۳ نماینده حزب کارگر در مجلس عوام را به دست آورد.
آقای برنام هفته گذشته پس از انتخاب به عنوان رهبر حزب کارگر گفت هدف اصلی او «بازگرداندن امید» به مردم و مقابله با دههها نابرابری اقتصادی و کاهش سطح رفاه عمومی است.
او گفت: «باید قبول کنیم که نسل کنونی سیاستمداران، از جمله خود من، نتوانسته فرهنگ سیاسی و مدل اقتصادی را که برای مردم عادی به اندازه کافی کار نمیکند، تغییر دهد.»