کریستین اریکسن فوتبالیست دانمارکی برای دومین بار در دوران حرفهای خود روی زمین مسابقه از حال رفت؛ کاردیوورتر دفیبریلاتور کاشتنی او چگونه عمل میکند؟
کریستین اریکسن، فوتبالیست دانمارکی، روز یکشنبه در جریان دیدار مقابل اوکراین روی زمین مسابقه از حال رفت.
این نخستین بار نبود که این فوتبالیست ۳۴ساله در جریان یک مسابقه با مشکل جدی سلامتی روبهرو میشود. او در یورو ۲۰۲۱ دچار ایستقلبی شد و پس از آن برایش یک دستگاه دفیبریلاتور قلبی خودکار قابل کاشت (ICD) کار گذاشته شد.
اریکسن پس از اتفاق روز یکشنبه در شبکههای اجتماعی اعلام کرده که حالش خوب است و در خانه در کنار خانوادهاش دوران نقاهت را میگذراند.
او از کادر پزشکی که در ورزشگاه به کمکش شتافتند و همچنین پزشکانی که از سال ۲۰۲۱ وضعیت او را تحتنظر داشتهاند تشکر کرد.
اریکسن نوشت: «به لطف تخصص آنها، دستگاه ICD من دقیقا همان کاری را انجام داد که برای آن طراحی شده بود: محافظت از من وقتی به آن نیاز دارم.»
ICD چیست و چگونه کار میکند؟
دستگاه دفیبریلاتور قلبی خودکار قابل کاشت (ICD) وسیلهای کوچک با باتری است که زیر پوست در ناحیه قفسهسینه کار گذاشته میشود.
این دستگاه از طریق سیمهایی که به قلب متصل است، ضربان قلب را به طور مداوم کنترل میکند تا ریتمهای نامنظم، یا همان آریتمیها، را شناسایی و متوقف کند.
اگر ICD هرگونه نامنظمی را تشخیص دهد، با وارد کردن شوکهای الکتریکی ضربان قلب را به حالت طبیعی برمیگرداند.
این دستگاهها برای بیمارانی به کار میرود که در معرض خطر بالای آریتمیهای تهدیدکننده حیات هستند؛ یعنی اختلالات ریتم قلب که میتواند باعث شود قلب دیگر نتواند به شکل موثر خون را پمپ کند.
این وسیله برای افرادی تجویز میشود که از سکتهقلبی یا ایستقلبی جان سالم به در بردهاند یا دچار آریتمیهای بطنی هستند؛ وضعیتی که در آن اختلالهای خطرناک الکتریکی از حفرههای پایینی قلب آغاز میشود.
زندگی با ICD چگونه است؟
به گفته مرکز پزشکی جانز هاپکینز، پس از کاشت این نوع دستگاه، معمولا بیش از ده سال دوام میآورد و در اغلب موارد بیماران میتوانند با آن زندگی نسبتا عادی داشته باشند.
این زندگی عادی میتواند شامل بازگشت به کار، رانندگی و انجام فعالیتهای ورزشی باشد، البته اگر از نظر پزشک معالج مانعی وجود نداشته باشد.
برای سالهای طولانی به بیمارانی که ICD داشتند توصیه میشد در ورزشهای پرفشار شرکت نکنند. اما دستورالعملهای جدید با نگاه دقیقتری تنظیم شده و بر ارزیابی شرایط هر فرد به صورت جداگانه تاکید میکند.
در بزرگترین مطالعه انجام شده در این زمینه با عنوان «ثبت ورزشی ICD»، ۴۴۰ ورزشکار تا چهار سال تحت پیگیری قرار گرفتند و هیچ مورد مرگ، آسیبدیدگی یا ایستقلبی مرتبط با ورزش در میان ورزشکارانی که با ICD به میادین بازگشتند گزارش نشد.
این مطالعه همچنین نشان داد که میتوان آستانه شوکدهی ICD در ورزشکاران را روی سطح بالاتری تنظیم کرد، بدون آن که خطر عوارض منفی افزایش یابد.
آیا ورزشکاران دیگری هم با ICD بازی میکنند؟
هرچند چنین حالتی چندان رایج نیست، کریستین اریکسن تنها ورزشکاری نیست که در حال حاضر با داشتن ICD به فعالیت حرفهای ادامه میدهد.
کاترینا باور، آلمانی متخصص پرش با نیزه، در سال ۲۰۱۸ یک دستگاه دفیبریلاتور قابل کاشت زیرجلدی (S-ICD) در بدنش کار گذاشته شد. در کودکی مشخص شد که او دچار بیماری است که باعث بالا رفتن ضربان قلبش میشد و همین موضوع به دو عمل جراحی قلب انجامید.
پس از آن که پزشکان ضربان غیرطبیعی قلب او را تشخیص دادند، برایش ICD کاشته شد و او به رقابت در رشته پرش با نیزه ادامه داد.
دیلی بلیند نیز پس از تشخیص میوکاردیت، یعنی التهاب عضله قلب، برایش ICD کاشته شد. این فوتبالیست هلندی اکنون برای تیم خیرونا در دسته اول فوتبال اسپانیا بازی میکند.