تازهترین توهین وایرال نسل زد چه معنایی دارد و چه چیزی را درباره دغدغههایشان آشکار میکند؟
«Rizz»، «Delulu»، «Locked In»، «Glow Up»، «FRFR»، «Aura Farming»...
آگهی
آگهی
همگام شدن با جدیدترین اصطلاحات نسل Z کار سادهای نیست. این که هر نسل برای خودش اصطلاحات و زبان ویژهای دارد چیز تازهای نیست، اما تفاوت نسل Z و نسل آلفا در سرعت است. زبان آنها میتواند ظرف چند روز از یک شوخی محدود به ترند جهانی در شبکههای اجتماعی تبدیل شود و اگر از آخرین اصطلاحات خبر نداشته باشید، خطر آن را دارید که به درجه «Unc» برسید؛ مخفف نسل Z برای «uncle» که به کسی گفته میشود که از نظر آنها خنک نیست و از جریانهای روز عقب مانده است.
(راستی، «FRFR» مخفف عبارت «For Real, For Real» است.)
جدیدترین اصطلاحی که این روزها در تیکتاک و پلتفرمهای مختلف اجتماعی وایرال شده، «polyester» است.
این واژه مستقیما به پلیمر مصنوعی اشاره نمیکند (یا شاید هم بکند)، اما به شیوهای تازه برای نامیدن چیزهای کلیشهای، غیرواقعی یا حتی چیزی که زیادی زور میزند تا جذاب به نظر برسد تبدیل شده است.
لحظهای که قرار است خودجوش و طبیعی باشد اما در واقع با دقت صحنهسازی شده؟ polyester.
یک عذرخواهی عمومی که از همان اول توخالی به نظر میرسد؟ polyester.
اینفلوئنسر آزاردهندهای که خون آدم را به جوش میآورد و وقتی میخواهد مرچ ارزان یا محصولی را که طبق قراردادهای اسپانسری مجبور است آن را تبلیغ کند، قالب کند، شور و شوق و صداقت را بازی میکند؟ polyester. درواقع «Polyester Prince»، به طور دقیقتر.
دیگر متوجه ماجرا شدهاید. برای همه میلنیالهای رنجکشیده، این تقریبا معادل همان «basic» گفتن است؛ اما نسخه نسل Z لایههای بیشتری دارد.
پیش از آن که «polyester» به اصطلاح دمدستی برای افشا کردن جعلی بودن و کنایه زدن تبدیل شود، نام نوعی فنادیت در تیکتاک بود؛ ویدیوهایی که تکههایی از شخصیتهایی مثل مرد عنکبوتی را میبریدند و روی تصاویر پر闪 و پرسرعت لایهگذاری میکردند.
بعد از آن، یک ویدیوی وایرال در تیکتاک منتشر شد که در آن یک جوان ۱۸ ساله تصویر زندگی بزرگسالی رویایی خود را شرح میداد.
این جوان ۱۸ ساله میگوید: «میخواهم ساعت ۶ صبح در پنتهاوسم در نیویورک از خواب بیدار شوم، قبل از هر چیز همراه دوستانم مطالعه کتاب مقدس داشته باشم، یک یرباماته ارگانیک باز کنم و برای دویدن صبحگاهی به سنترال پارک بروم... عینک ضد نور آبی به چشم، کار عمیق، موسیقی هاوس، کاملا قفل روی کار. تازه نمیخواهم حتی نصف کار را خودم انجام بدهم، چون ایجنت Claude من خودکار در پسزمینه میدود، همان وقت که من ناهار میخورم...»
کاربران اینترنت خیلی زود این کلیپ طراحیشده توسط الگوریتم را که میخواهد الهامبخش باشد، «polyester» یا «Polyester lifestyle» نامیدند.
از همه اینها گذشته، انتخاب نام یک پارچه هم اتفاقی نیست.
این اصطلاح ریشه در واکنش منفی به پرتولیدترین الیاف مصنوعی جهان دارد.
نسلهای جوانتر فقط نمیکوشند از برندهای مدی فاصله بگیرند که لباسهایی را میفروشند که در فضای آنلاین عالی به نظر میرسد اما در دنیای واقعی پوشیدنشان افتضاح است و دوامی ندارند، بلکه به خاطر تاثیر فاجعهبار پلیاستر بر محیط زیست هم در حال مقاومت هستند؛ چون این الیاف تجزیهپذیر نیست و ریزپلاستیکها را وارد محیط میکند.
بیشمار تولیدکننده محتوا در فضای آنلاین مردم را تشویق میکنند که کمدهایشان را از پارچههای انبوهتولید و مصنوعی خالی کنند و نشان میدهند که این فقط واکنشی به مدلهای کسبوکار اولترافست فشن نیست (همان که باعث رایج شدن جمله تحقیرآمیز «It gives Shein» شده)، بلکه نشانه میل رو به رشد برای توجه بیشتر به محیط زیست است.
در معنای گستردهتر، محبوبیت اصطلاح «polyester» نشان میدهد نسلهایی که آنلاین بزرگ شدهاند کمکم به ماهیت غیرصادقانه اینفلوئنسرها، شرکتها و سیاستمدارانی پی میبرند که میکوشند با واژههای کلی و وعدههای سست آنها را فریب دهند.
اغراقآمیز به نظر میرسد؟ چندان نه، چون «polyester» ناگهان از آسمان نیفتاده است. این واژه دنباله اصطلاحات وایرال دیگری مثل «Larping»، «Slop»، «Performative Male»، «Industry Plant» و البته «FRFR» است؛ همه اینها حول محور اصالت میچرخند و هر چیز جعلی را هدف میگیرند.
هرچند ممکن است بسیاری از افراد نسلهای قدیمیتر در برابر اصطلاح تازهای که امروز هست و فردا نیست چشم بچرخانند، «polyester» بازتاب دیگری از حس سالم و رو به رشد بیاعتمادی نسل Z نسبت به هر چیزی است که مصنوعی به نظر میرسد. میل فزاینده آنها به اصالت، بهویژه در زمانی که هوش مصنوعی تا حدی به کار گرفته میشود که میتواند تشخیص مرز میان واقعی و غیرواقعی را دشوارتر کند، نشاندهنده عدم تحمل امیدوارکننده در برابر بیصداقتیای است که در شبکههای اجتماعی رشد میکند.
پس خودت را رسما از جرگه Uncها خارج بدان.