جدیدترین اصطلاح توهینآمیز نسل زد که در شبکههای اجتماعی وایرال شده چه معنایی دارد و چه چیزی را درباره دغدغهها و نگرانیهای این نسل آشکار میکند؟
'Rizz', 'Delulu', 'Locked In', 'Glow Up', 'FRFR', 'Aura Farming'...
آگهی
آگهی
همگام ماندن با تازهترین اصطلاحات نسل زد همیشه کار سادهای نیست. این که هر نسل برای خودش واژگان و اصطلاحات اختصاصی میسازد چیز تازهای نیست، اما تفاوت نسل زد و نسل آلفا در سرعت است. زبان ویژه آنها میتواند در عرض چند روز از یک شوخی محدود و خاص به پدیدهای جهانی در شبکههای اجتماعی تبدیل شود و اگر از آخرین اصطلاحات خبر نداشته باشید، خطر آن هست که به وضعیت «آنک» برسید؛ مخفف کلمه «عمو» در زبان نسل زد که برای تمسخر کسی به کار میرود که از نظر آنها باحال نیست و از روندهای روز عقب مانده است.
(ضمنا، «FRFR» کوتاهشده عبارت «For Real, For Real» است.)
آخرین اصطلاحی که این روزها در تیکتاک و شبکههای اجتماعی مختلف وایرال شده، «پلیاستر» است.
این واژه مستقیمن به پلیمر مصنوعی اشاره نمیکند (یا شاید هم میکند)، اما به یک راه تازه برای نامیدن چیزهای کلیشهای، غیر اصیل و حتی زیادی تلاشکننده تبدیل شده است.
یک لحظه به ظاهر خودجوش که در واقع با دقت صحنهسازی شده؟ پلیاستر.
یک عذرخواهی عمومی که از صداقتش خبری نیست؟ پلیاستر.
یک اینفلوئنسر آنقدر اعصابخردکن که خون دماغتان میکند، که برای فروش محصولات ارزان یا کالایی که طبق قرارداد اسپانسری مجبور است تبلیغش کند، شور و شوق و صداقت قلابی به نمایش میگذارد؟ پلیاستر؛ در واقع «شاهزاده پلیاستر».
فکر میکنم تا اینجا دستتان آمده ماجرا از چه قرار است. برای شما هزارهایهای صبور، معادل همان برچسب «بیسیک» است؛ اما نسخه نسل زد آن چندلایهتر از چیزی است که به نظر میرسد.
پیش از آن که «پلیاستر» به اصطلاح کوتاه محبوب برای افشا کردن غیرواقعی بودن و نیش و کنایه زدن تبدیل شود، نام یک سبک فنادیت در تیکتاک بود؛ کلیپهایی که نماهایی از شخصیتهایی مثل مرد عنکبوتی را میبریدند و روی تصاویر تند، چشمکزن و پرهیجان میگذاشتند.
بعد، یک ویدیوی وایرال دیگر در تیکتاک منتشر شد که در آن یک نوجوان ۱۸ ساله تصویر زندگی بزرگسالی رویایی خود را تعریف میکرد.
«میخواهم ساعت ۶ صبح در پنتهاوسم در نیویورک از خواب بیدار شوم، قبل از هر چیز با رفقا مطالعه کتاب مقدس داشته باشیم، یک یرباماته ارگانیک باز کنم و برای دویدن صبحگاهی در سنترال پارک بروم... عینکهای ضد نور آبی به چشم، کار عمیق، موزیک هاوس، لاکد این. حتی نمیخواهم نصف کارها را خودم انجام بدهم چون ایجنت کلود من خودکار در پسزمینه در حال اجراست، همان وقت که من ناهار میخورم...»
کاربران اینترنت خیلی زود این کلیپ طراحیشده توسط الگوریتم، که میخواست الهامبخش باشد، را «پلیاستر» یا «سبک زندگی پلیاستر» لقب دادند.
انتخاب واژهای از دنیای پارچهها هم تصادفی نیست.
این انتخاب ریشه در واکنشی دارد که علیه پرمصرفترین الیاف مصنوعی جهان شکل گرفته است.
نسلهای جوانتر فقط نمیخواهند از برندهای مُدی که لباسهایی را میفروشند که در اینترنت عالی به نظر میرسند اما در دنیای واقعی بدجور روی تن مینشینند و دوام ندارند، فاصله بگیرند؛ آنها به خاطر تاثیر فاجعهبار پلیاستر بر محیطزیست هم واکنش نشان میدهند، چون این الیاف تجزیهپذیر نیست و ریزپلاستیکها را وارد محیط میکند.
بیشمار تولیدکننده محتوا در فضای آنلاین طرفدار خالی کردن کمد لباس از پارچههای مصنوعی و تولید انبوه شدهاند و نشان میدهند که این فقط یک واکنش علیه مدلهای کسبوکار مد فوقسریع نیست (از همین جاست که تیکه ترندی «It gives Shein» آمده)، بلکه بیانگر میل روزافزون برای توجه بیشتر به محیطزیست است.
در معنای گستردهتر، محبوبیت اصطلاح «پلیاستر» نشان میدهد نسلهایی که در فضای آنلاین بزرگ شدهاند کمکم به ماهیت غیرصادقانه اینفلوئنسرها، شرکتها و سیاستمدارانی پی میبرند که میخواهند با واژههای کلی و وعدههای سست آنها را فریب دهند.
زیادی کشش دادیم؟ چندان هم نه، چون «پلیاستر» از هوا ظاهر نشده است. این واژه ادامهدهنده دیگر اصطلاحات وایرال مثل «Larping»، «Slop»، «Performative Male»، «Industry Plant» و البته «FRFR» است؛ همه اصطلاحاتی که محورشان اصالت است و هر چیز جعلی را نشانه میروند.
در حالی که خیلیها از نسلهای قدیمیتر شاید با شنیدن یک اصطلاح تازه که امروز هست و فردا نیست چشم بچرخانند، «پلیاستر» یکی دیگر از بازتابهای حس سالم و رو به گسترش بیاعتمادی نسل زد نسبت به هر چیزی است که مصنوعی به نظر میرسد. میل فزاینده آنها به اصالت، بهویژه در زمانی که هوش مصنوعی تا این حد به کار گرفته میشود که میتواند تشخیص این که چه چیزی واقعی است و چه چیزی نیست سختتر شود، نشان میدهد که آنها دیگر تحمل چندانی برای بیصداقتی رایج در شبکههای اجتماعی ندارند و این امیدبخش است.
پس خیالتان راحت؛ فعلا از برچسب «آنک» در امان هستید.