این موزه مستقر در لندن بهدلیل یک اثر ویدیویی که وینستون چرچیل را عامل قحطی دوران استعمار در هند معرفی میکند با جنجال روبهرو شده است.
گالری ملی چهره (NPG) در لندن پس از بالا گرفتن جنجال بر سر نحوه روایت نقش وینستون چرچیل در قحطی ۱۹۴۳ بنگال، یک چیدمان ویدئویی اثر هنرمند بریتانیایی هلن کاماک را از نمایش خارج کرده است.
آگهی
آگهی
این گالری اثر یادشده با عنوان «پایداری» را در قالب پروژهای سفارش داده بود که در آن ۹ هنرمند رویکردی تاملی به پرترهنگاری ارائه میکردند. کار کاماک نخستینبار در سپتامبر ۲۰۲۵ در این موزه لندن به نمایش درآمد و قرار بود تا اوت ۲۰۲۶ در معرض دید عموم بماند.
موزه اعلام کرده است که این اثر «جایگاه گالری ملی چهره را بهعنوان نهادی که بیش از هر چیز به خاطر نمایش و ستایش چهرههای شناختهشده شناخته میشود» به چالش میکشد.
در این فیلم ۴۰ دقیقهای که خود او روایت میکند، کاماک به کارزارهای نظامی اولیور کرامول، سیاستمدار انگلیسی، در ایرلند در دهه ۱۶۰۰ اشاره میکند و او را با وینستون چرچیل مقایسه میکند. به گفته او، کرامول «مردم را در مقیاسی گسترده از گرسنگی تلف کرد، چیزی شبیه به گرسنگی عمدی جمعیت هند به دست وینستون چرچیل».
روزنامه محافظهکار تلگراف در مقالهای در ۱۴ ژوئن این اظهارنظر، که تنها اشاره به چرچیل در سراسر این ویدئو است، را نادرست خواند.
جنجال زمانی شدت گرفت که اندرو رابرتس، تاریخنگار، در نامهای سرگشاده به گالری ملی چهره که ۵۰ عضو فعلی و پیشین مجلس اعیان بریتانیا، از جمله نیکلاس سومز، نوه چرچیل، آن را امضا کرده بودند، خواست این اثر از نمایش برداشته شود.
نویسندگان این نامه مدعیاند که نحوه توصیف نخستوزیر مشهور بریتانیا در این ویدئو «حملهای تند با انگیزه ایدئولوژیک» است.
در ادامه نامه آمده است: «اتهام اینکه این قحطی عامدانه از سوی چرچیل بر مردم بنگال تحمیل شده، نفرتانگیز و موهن است و از نظر تاریخی نیز مضحک است».
رابرتس، زندگینامهنویس چرچیل، گفته است که قحطی بنگال در سال ۱۹۴۳ در درجه اول بر اثر وقوع یک توفان به وجود آمد و دولت چرچیل به محض اطلاع از وضعیت، اقداماتی برای ارسال غله انجام داد.
با این حال نقش چرچیل در این تراژدی که برآورد میشود حدود ۳ میلیون نفر را در هند به کام مرگ کشاند، همچنان محل مناقشه است.
آمارتیا سن، اقتصاددان برنده جایزه نوبل، در سال ۱۹۸۱ استدلال کرد که این قحطی نه به دلیل کمبود غذا، بلکه در نتیجه جهش قیمتها بهسبب هزینههای جنگی بریتانیا و تشدید نابرابریها و ناکامیهای سیاستگذاری رخ داده است.
گالری ملی چهره در ابتدا اعلام کرد که کار کاماک بازتاب «تاملات شخصی او درباره رویدادهای تاریخی و معاصر» است.
این گالری افزود: «ما از آزادی بیان هنری حمایت میکنیم، بیآنکه لزوما دیدگاههای بیانشده توسط هر یک از هنرمندانی را که آثارشان در گالری به نمایش گذاشته میشود تایید کنیم».
با این حال این هنرمند برنده جایزه ترنر در نهایت تصمیم گرفت چیدمان ویدئویی خود را از نمایش خارج کند. گالری اعلام کرد: «ما به تصمیم او احترام میگذاریم» و افزود: «همچنین دیدگاه کسانی را که از آنچه در فیلم گفته شده آزرده شدند، به رسمیت میشناسیم».
کاماک در بیانیهای گفت: «فشار فوقالعادهای بر هنرمندان و نهادهای هنری وارد میشود تا در برابر فشارهای بیرونی تسلیم شوند؛ در بهترین حالت بیآزار باشند و در بدترین حالت سکوت کنند».
او افزود: «من این فشار را نمیپذیرم. پرسشگری، به چالش کشیدن و واکاوی ایدهها و تاریخها برای سلامت جامعه حیاتی است و هنر بخش جداییناپذیر این روند است».