در طول دوران بازیگری‌اش، هال در کنار رابرت دووال، دنزل واشنگتن، رابین ویلیامز، تام کروز و تام هنکس نقش‌آفرینی کرد و با کارگردانانی چون مایکل مان، کلینت ایستوود، برادران کوئن و ورنر هرتسوگ همکاری داشت.
ایرما پی. هال، بازیگر کهنه‌کار آمریکایی که پس از چند دهه فعالیت به عنوان معلم در سال‌های میانسالی به شهرت رسید، در ۹۱ سالگی درگذشت.
آگهی
آگهی
خانواده‌اش خبر درگذشت او را اعلام کردند و دلیلی برای آن ذکر نشد. در بیانیه‌ای، هال به عنوان «بازیگر، نویسنده، شاعر، آموزگار و سخنران عمومی محبوبی توصیف شد که نقش‌آفرینی‌هایش در طول دوران حرفه‌ای چشمگیرش زندگی‌های بی‌شماری را تحت تأثیر قرار داد».
او با نام ایرما دلورس پلیر در روز ۳ ژوئن ۱۹۳۵ در بیومونت، تگزاس، به دنیا آمد، در شیکاگو بزرگ شد و بعد برای تحصیل در دانشگاه به تگزاس بازگشت. او بیش از دو دهه در مدارس دولتی دالاس زبان انگلیسی و زبان‌های خارجی تدریس کرد.
مسیرش به سمت نقش‌آفرینی روی پرده از زمانی آغاز شد که ریموند سن‌ژاک، بازیگر و کارگردان، او را در دالاس هنگام خواندن شعر شنید و برای فیلم سال ۱۹۷۳ خود، کتاب اعداد، انتخابش کرد.
هال در حالی که نقش‌های بازیگری را می‌پذیرفت به تدریس ادامه داد و سپس در دهه ۱۹۸۰ بازیگری را به شغل تمام‌وقت خود تبدیل کرد. او همچنین در تأسیس تئاتر رپرتوار اقلیت‌های دالاس مشارکت داشت و در پرورش هنرمندان جوان فعال ماند.
هال ۶۰ ساله بود که فیلم یک موضوع خانوادگی در سال ۱۹۹۶ برایش یک نقش مهم سینمایی به همراه آورد. او در نقش عمه تی، زن نابینایی بازی کرد که نصیحت‌هایش به هدایت دو برادر ناتنی، با بازی جیمز ارل جونز و رابرت دوال، کمک می‌کند. این نقش نگاه‌ها را به سوی بازیگری جلب کرد که سال‌ها هنر خود را روی صحنه و در نقش‌های کوچک‌تر مقابل دوربین صیقل داده بود.
او در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۶ با خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «فقط تمرکزم روی پرورش این هنر بود. فکر می‌کنم واقعاً هیچ‌وقت نمی‌دانید دقیقاً کجا ایستاده‌اید، احتمالاً فکر می‌کنید در پله‌ای پایین‌تر از جایگاه واقعی خود هستید.»
نقش‌های بیشتری در پی آمد، از جمله نقشی که بسیاری آن را دوست‌داشتنی‌ترین بازی او می‌دانند: جوزفین «مادر جو» جوزف، ستون استوار خانواده در فیلم سول فود محصول ۱۹۹۷. این نقش باعث شد او در مجموعه تلویزیونی ساخته‌شده بر اساس این فیلم نیز دوباره همین شخصیت را بازی کند.
هال همچنین در فیلم‌های نیمه‌شب در باغ نیکی و شر، محبوب، پچ آدامز، کلترال و میت د براونز اثر تایلر پری ظاهر شد.
قدردانی بزرگ از کار او در سال ۲۰۰۴ رقم خورد، زمانی که برای بازی در نقش ماروا مانسون، صاحبخانه‌ای کتاب‌مقدس‌خوان در مقابل تام هنکس، در کمدی برادران کوئن در سال ۲۰۰۴ با عنوان لیدی‌کیلرز، جایزه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را دریافت کرد.
هال همچنین در دو فیلم ورنر هرتسوگ، بد لفتنانت: پورت آو کال نیواورلینز (۲۰۰۹) و پسرم، پسرم، چه کرده‌ای؟ (۲۰۰۹) نقش‌آفرینی کرد.
دخترش، ایرما هال کرَیتن، گفت: «او کارش را به عنوان معلم در کلاس درس آغاز کرد اما در نهایت به معلمی برای جهان تبدیل شد.» او افزود که مادرش همیشه می‌گفت: «برای دنیا شاید تنها یک نفر باشی، اما برای یک نفر ممکن است تمام دنیا باشی.» او گفت: «و او برای بسیاری از مردم دقیقاً چنین جایگاهی داشت.»
روح ایرما پی. هال شاد ۱۹۳۵ تا ۲۰۲۶