در صد وهشتمین سالگرد آتش‌بس سال ۱۹۱۸، چند ماه مانده به انتخابات ریاست‌جمهوری، امانوئل ماکرون مراسم رسمی مربوط به این روز را زیر طاق نصرت پاریس برگزار کرد و در همان روز مارین لوپن و ژان‌لوک ملانشون مکان‌هایی نمادین را برای انتقال پیام‌های خود برگزیدند.
فرانسه روز چهارشنبه پایان نبردهای جنگ جهانی اول را گرامی داشت.
آگهی
آگهی
همچون هر سال، مراسم ۱۱ نوامبر در سراسر کشور با حضور مقام‌های منتخب، نظامیان، کهنه‌سربازان و شهروندان در کنار یادمان‌های کشته‌شدگان جنگ برگزار شد.با این حال، مراسم امسال به‌ناگزیر رنگ‌وبویی سیاسی نیز داشت؛ زیرا چند تن از چهره‌های حاضر در رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری در آن شرکت کردند و هر یک مکان و پیام خاص خود را برگزیدند.
در پاریس، امانوئل ماکرون ریاست مراسم ملی برگزارشده زیر بنای تاریخی طاق نصرت را بر عهده داشت. این آخرین مراسم یازدهم نوامبر او به عنوان رئیس‌جمهوری بود. رئیس‌جمهوری ابتدا با نثار تاج گل در برابر مجسمه ژرژ کلمانسو در خیابان شانزه‌لیزه به او ادای احترام کرد و سپس راهی میدان اتوال شد.
او پس از سان دیدن از نیروهای نظامی، شعله جاودان آرامگاه سرباز گمنام را بار دیگر برافروخت و یک دقیقه سکوت کرد.
سپس نام پنج نظامی که از آغاز سال جاری در راه فرانسه جان باخته‌اند، قرائت شد.
در میان آن‌ها، تیبو برتو، استوار ارشد که در منطقه شام جان باخت، آرنو فریون، نظامی ارشد کشته‌شده در عراق، و سه نظامی جان‌باخته در لبنان به نام‌های فلوریان مونتوریو، آنیسه ژیراردن و فلوریان ژیله حضور داشتند.
پس از آن، گروه کُر ارتش سرود ملی فرانسه، «مارسی‌یز»، را اجرا کرد.
رئیس‌جمهوری در این مراسم سخنرانی نکرد. او با این حال با انتشار پیامی در ایکس اعلام نوشت: «گل آبی نماد فرانسه (بلوئه دو فرانس) یادآور کسانی است که در راه فرانسه جان باخته‌اند. این نماد همبستگی ما با کسانی است که هنوز زخم‌های تاریخ را بر تن دارند »
او افزود: «پشت هر یونیفورم، شجاعتی نهفته است. پشت هر فداکاری، خانواده‌ای قرار دارد. پشت هر قهرمان، فرانسه‌ای ایستاده است که فراموش نمی‌کند.»
مارین لوپن در انن-بومون خواستار وحدت ملی شد
مارین لوپن شهر انن-بومون، پایگاه سیاسی خود در منطقه پا-دو-کاله در شمال فرانسه، را برای گرامیداشت ۱۱ نوامبر انتخاب کرد.
نامزد حزب «اجتماع ملی» در انتخابات ریاست‌جمهوری، علاوه بر ادای احترام به سربازان کشته‌شده در جنگ، از زنانی نیز تجلیل کرد که در طول جنگ در پشت جبهه باقی ماندند. او در سخنرانی خود بر ضرورت حفظ حافظه جمعی و زنده نگه داشتن احساس تعلق ملی تأکید کرد.
لوپن گفت: «با گرامیداشت یاد آنان، متعهد می‌شویم از ارزش‌هایی پاسداری کنیم که برای آن جنگیدند: حاکمیت ملی، آزادی و عشق به میهن.»
او با اشاره به روحیه مقاومت و احساس وظیفه‌شناسی سربازان فرانسوی جنگ جهانی اول، موسوم به «پوآلو» (Poilus)، خواستار اقدام جمعی در برابر دشواری‌ها شد. لوپن تاکید کرد: «در برابر مصیبت‌های کشور، نمی‌توانیم صرفا تماشاگر یا مفسر باقی بمانیم.»
او همچنین گفت که انسجام ملی را نمی‌توان بر پایه از دست رفتن ارزش‌ها و معیارهای راهنما یا فراموشی گذشته بنا کرد.
ژان‌لوک ملانشون در کروز یک یادمان صلح‌طلبانه را برگزید
ژان‌لوک ملانشون، رهبر حزب «فرانسه تسلیم‌ناپذیر»، مسیر متفاوت و کمتر متعارفی را انتخاب کرد.
او برای شرکت در مراسم یادبود جنگ به روستای ژانتیو-پیژرول (Gentioux-Pigerolles) در شهرستان کروز، در مرکز فرانسه، رفت. این روستا به دلیل یادمان جنگ خود شهرت دارد؛ بنایی بسیار نمادین که بر آن عبارت «نفرین بر جنگ» حک شده است. این یادمان، کودکی یتیم را به تصویر می‌کشد که مشت خود را به سوی نام سربازان کشته‌شده در جنگ بلند کرده است؛ تصویری که در عکس منتشرشده در حساب ایکس این نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری نیز دیده می‌شود.
این روستا با صلح‌طلبی و مخالفت با نظامی‌گری پیوند خورده و همین ویژگی، ژانتیو-پیژرول را به یکی از مکان‌های گردهمایی فعالان مدافع این اندیشه‌ها تبدیل کرده است.
ژان‌لوک ملانشون مخالفت قاطع خود را با هرگونه تدارک جنگ تکرار کرد: «مرگ بر جنگ! ما جنگ به راه نخواهیم انداخت، آن را سازماندهی نخواهیم کرد و آن را آماده نخواهیم کرد!»؛ سخنانی صلح‌طلبانه‌ای که با اظهارنظرهای اخیر او درباره اوکراین هم‌خوان است.
ژان-لوک ملانشون در گردهمایی روز شنبه گذشته در لو بورژه، از ایده «مشورت» با ساکنان دونباس درباره سرنوشت خود در چارچوب حل مناقشه میان روسیه و اوکراین دفاع کرد؛ منطقه‌ای که بخش عمده آن در اشغال ارتش روسیه است.
البته کی‌یف به این پیشنهاد پاسخ قاطعانه‌ای داد و یادآوری کرد که اوکراینی‌ها، از جمله ساکنان دونباس، پیش‌تر در همه‌پرسی استقلال سال ۱۹۹۱ میلادی مرزهای خود را برگزیده‌اند.