حسن حبیبی، پیشکسوت فوتبال ایران و کاپیتان تیم ملی در نخستین قهرمانی آسیا، شامگاه دوشنبه، یک روز پس از درگذشت حمید علیدوستی، چشم از جهان فروبست. او در سال ۱۹۶۹ از سوی مجله کیهان ورزشی به‌عنوان مرد سال فوتبال ایران انتخاب شد و در المپیک ۱۹۸۰ و جام ملت‌های آسیای همان سال هدایت تیم ملی را بر عهده داشت.
حسن حبیبی متولد سال ۱۳۱۸ در کرمان بود. او فوتبال خود را از باشگاه شاهین تهران آغاز کرد و سپس به تاج و پس از آن همراه با محمد رنجبر و حشمت مهاجرانی به پاس پیوست و تا سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) در این تیم بازی کرد. او از سال ۱۹۵۹ (۱۳۳۸) و در سن ۲۰ سالگی وارد تیم ملی شد و آخرین بار در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) در پست دفاع و به‌عنوان کاپیتان پیراهن تیم ملی را بر تن کرد.
آگهی
آگهی
آقای حبیبی در دوران حضور در تیم ملی به‌عنوان بازیکن با این تیم به المپیک ۱۹۶۴ توکیو صعود کرد و قهرمان جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۶۸ شد.
حسن حبیبی سپس دوران مربیگری خود را آغاز کرد و سابقه مربیگری در باشگاه‌های پاس، آرارات و برق شیراز را در کارنامه داشت. او نخستین مربی فوتبال ایران بود که مدرک بین‌المللی کسب کرد. آقای حبیبی همچنین نخستین مربی تیم ملی فوتبال ایران پس از انقلاب ۱۹۷۹ (۱۳۵۷) بود و با این تیم موفق به کسب مقام سوم در جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) شد.
آقای حبیبی بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ (۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵) هدایت تیم ملی امید ایران را بر عهده داشت و بازیکنانی چون خداداد عزیزی، یحیی گل‌محمدی، رضا شاهرودی، افشین پیروانی، جواد منافی، حسین خطیبی، کریم باقری، مهدی مهدوی‌کیا، مهرداد میناوند و نیما نکیسا از شاگردان او بودند.
امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، در واکنش به درگذشت آقای حبیبی با انتشار تصویری از او در اینستاگرام نوشت: «حسن آقا، نام شما در تاریخ فوتبال ایران جاودانه است.»
فدراسیون فوتبال ایران نیز در بیانیه‌ای ضمن اعلام درگذشت آقای حبیبی، او را «چهره نامدار و یکی از مفاخر فوتبال ایران» توصیف کرد.