نحوه صحبت کردن ما می‌تواند نشان دهد با چه سرعتی در حال پیر شدن هستیم و گفتار سالخورده‌تر با زوال عقل و تغییرات مغزی مرتبط است.
نتایج یک پژوهش (منبع به زبان انگلیسی) تازه نشان می‌دهد شیوه حرف‌زدن افراد می‌تواند اطلاعات بسیار بیشتری درباره سلامت و روند پیری آن‌ها آشکار کند، بیش از آنچه پیش از این تصور می‌شد. به‌گفته پژوهشگران، این کار با استفاده از یک ابزار رایانه‌ای خودکار با نام «ساعت گفتار» انجام شده است. سن گفتاری هر فرد فقط به نحوه صدا و سبک بیان او مربوط نیست، بلکه بازتابی از آن چیزی است که درون بدن می‌گذرد و می‌تواند به‌عنوان جایگزینی کم‌هزینه، غیرتهاجمی و خودکار برای سنجش پیری زیستی به کار رود.
آگهی
آگهی
آگوستین ایبانیز، نویسنده ارشد این پژوهش در کالج ترینیتی دوبلین گفت: «به نظر می‌رسد صدای ما اطلاعات بسیار بیشتری درباره روند پیری در خود دارد؛ بیش از آنچه پیش‌تر تشخیص داده بودیم.»
یک رایانه خودکار سن گفتاری افراد را محاسبه و آن را با سن تولد واقعی آن‌ها مقایسه کرد و نشان داد که آیا گفتارشان از آنچه انتظار می‌رود جوان‌تر، معمولی یا پیرتر به گوش می‌رسد و در عین حال سرنخ‌هایی درباره پیری سالم ارائه می‌کند.
او افزود: «این روش هم گذر زمان تقویمی را ثبت می‌کند و هم نشانه‌هایی را که از شناخت، مغز، زیست‌شناسی سامانه‌ای و حتی محیط اجتماعی انباشته‌شده ما می‌آید، در بر می‌گیرد.»
پژوهشگران فایل‌های صوتی نزدیک به ۳ هزار بزرگسال اسپانیایی‌زبان در سراسر آمریکای لاتین را تحلیل کردند. شرکت‌کنندگان مجموعه‌ای از وظایف را انجام دادند؛ از جمله روایت یک فیلم کوتاه انیمیشن، بازگویی یک داستان پس از فاصله ۲۰ دقیقه‌ای و نام‌بردن از اقلام درون دسته‌بندی‌های مشخص.
این تیم با بهره‌گیری از یادگیری ماشینی صدها شاخص را که چگونگی حرف‌زدن و محتوای گفتار افراد را ثبت می‌کند، مانند سرعت گفتار و مکث‌ها، زیر و بمی صدا، محتوای احساسی، دامنه واژگان و دقت معنایی، بررسی کرد تا سن تقویمی هر فرد را برآورد و «شکاف سن گفتار» اختصاصی او را محاسبه کند.
گفتار «پیرتر» چه چیزی را نشان می‌دهد
ساعت گفتار توانست افراد سالم را از مبتلایان به زوال عقل تفکیک کند. شرکت‌کنندگان سالم کمترین میزان شکاف سن گفتار را داشتند، در حالی که این شکاف به‌طور پیوسته در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر و انواع زوال عقل پیشانی‌گیجگاهی بیشتر بود.
در افرادی که گفتارشان نسبت به سن تقویمی‌شان پیرتر به نظر می‌رسید، نشانه‌هایی از پیری شتاب‌گرفته در چندین سامانه زیستی و بالینی دیده شد. تصویربرداری مغزی ام‌آر‌آی نشان داد ساختار مغز این افراد بیشتر از دست رفته و الگوی فعالیت مغزی آن‌ها تغییر کرده است.
امتیازهای بالاتر گفتارِ پیرتر همچنین با سطح بالاتر پروتئین p-Tau217 در خون که یکی از نشانگرهای اصلی مرتبط با بیماری آلزایمر است، پیوند داشت.
شرکت‌کنندگانی که امتیاز گفتارِ پیرتر داشتند در آزمون‌های حافظه، تمرکز و حل مسئله عملکرد ضعیف‌تری نشان دادند. این ارتباط تنها در وظایف مرتبط با زبان دیده نشد، بلکه در آزمون‌های غیرکلامی مانند حافظه دیداری نیز وجود داشت.
ایبانیز افزود: «با این حال یافته کلی پژوهش چشمگیر است، زیرا صدای هر فرد ممکن است تصویری فشرده و قابل‌خوانش از چندین بعدِ پیری ارائه کند.»
او گفت عواملی مانند سن تقویمی، پیری مغز، توان شناختی و ویژگی‌های بالینی آلزایمر و زوال عقل معمولا با ابزارهای بسیار متفاوت و اغلب پرهزینه سنجیده می‌شوند، اما به نظر می‌رسد همگی در شیوه حرف‌زدن افراد به یکدیگر می‌رسند.
نویسندگان مقاله یادآور شدند که بسیاری از شاخص‌های کنونی پیری زیستی به دستگاه‌های ام‌آر‌آی، نمونه‌گیری خون یا ارزیابی‌های تخصصی بالینی نیاز دارند. در مقابل، «ساعت گفتار» یک گزینه جایگزین کم‌هزینه، غیرتهاجمی و خودکار ارائه می‌کند که می‌توان آن را از راه دور و روی دستگاه‌های معمول، بدون حضور پرسنل پزشکی متخصص اجرا کرد.
با این حال پژوهشگران تاکید کردند که ساعت گفتار هنوز یک آزمون تشخیصی برای زوال عقل نیست و نمی‌تواند نشان دهد آیا الگوی گفتاریِ پیرتر می‌تواند پیش‌بینی کند چه کسانی بعدا دچار افت شناختی خواهند شد یا نه.