سفرهای اینسپشن، چینامکسیگ و آندر‌توریسم: روندهای سفر ۲۰۲۷ یورونیوز تراول

سفر مدام در حال تغییر است و به نظر می‌رسد سال ۲۰۲۷ راه‌های تازه زیادی برای دیدن جهان پیش‌رو داشته باشد.

آگهی

آگهی

از تعطیلاتی که حول محور سلامت و طول عمر طراحی می‌شوند تا علاقه فزاینده به سفرهای کندتر و معنادارتر، مسافران در حال انتخاب‌گرتر شدن در مورد این هستند که زمان دوری از خانه را چگونه بگذرانند.

سال آینده برای عاشقان نجوم هم سالی بزرگ خواهد بود؛ «خورشیدگرفتگی قرن» در ماه اوت از بخش‌هایی از جنوب اسپانیا و شمال آفریقا قابل مشاهده است و در همین حال، کسانی که از جزیره بالی خبر دارند، بخش‌های کمتر شناخته‌شده اندونزی را به آن ترجیح خواهند داد.

احتمال زیادی وجود دارد که در سال ۲۰۲۷ مسافران به فراتر از مقاصد همیشه‌پرطرفدار نگاه کنند، زمان و مکان سفرشان را از نو بسنجند و برای رفتن به مقصدهایی انگیزه پیدا کنند که مدت‌ها نادیده گرفته شده‌اند.

موضوع برای پرداختن زیاد است؛ از اوج گرفتن اقامتگاه‌های طول عمر و چهره تازه سفرهای سلامت‌محور گرفته تا نگاه‌های جدید به ماجراجویی، فرهنگ و انواع اقامت.

این‌ها روندهایی هستند که تیم Euronews Travel انتظار دارد سفر در سال پیش‌رو را شکل دهند.

پیش‌بینی‌ها و روندهای ما برای سفر در سال ۲۰۲۷

چشم‌ها به آسمان

سال ۲۰۲۶ برای کسانی که رویای ستاره‌ها را در سر دارند، خود به‌تنهایی سالی ویژه بود؛ ماموریت Artemis II با موفقیت پرواز نزدیک به ماه را کامل کرد و یک خورشیدگرفتگی بخش‌هایی از اسپانیا و ایسلند را برای بیش از دو دقیقه در تاریکی فرو برد.

سال آینده حتی بزرگ‌تر خواهد بود؛ با «خورشیدگرفتگی قرن» در دوم اوت و برنامه‌ریزی برای ماموریت Artemis III در مقطعی از سال ۲۰۲۷.

خورشیدگرفتگی اوت این نام را به این دلیل گرفته که طولانی‌ترین خورشیدگرفتگی کامل روی خشکی‌های به‌نسبت در دسترس در قرن بیست‌ویکم خواهد بود؛ شهرهایی در مصر نزدیک نقطه بیشترین گرفت، شاهد خواهند بود که ماه برای بیش از شش دقیقه جلوی خورشید را می‌گیرد.

اسپانیا بار دیگر خوش‌شانس است و شهرهایی مثل کادیز، ماربیا و مالاگا در مسیر گرفت کامل قرار دارند؛ این پدیده در کشورهای دیگری از جمله مراکش، تونس، الجزایر و عربستان سعودی هم دیده خواهد شد.

برای کسانی که خیال سفر به اعماق کیهان را در سر دارند هم سال بزرگی است؛ مجموعه Star Wars پنجاهمین سالگرد خود را جشن می‌گیرد.

البته نسخه‌های اصلی Star Wars دوباره روی پرده سینماها خواهند رفت، اما در حوزه سفر، تصور می‌کنم بازدید از لوکیشن‌های نمادین فیلم‌برداری در نقاط مختلف جهان دوباره اوج بگیرد؛ از کارست‌های سنگ‌آهکی Guilin گرفته تا دریاچه کومو و وادی رم. سفر به لوکیشن‌های فیلم‌برداری را تصور کنید، اما این بار با چاشنی نوستالژی.

Dianne Apen-Sadler

فراتر از شهرهای دوم و سوم؛ مقصدهای «کم‌گردشگر»

اوایل امسال، من استدلال کردم که باید به مقاصد اروپایی فراتر از پایتخت‌های مشهورشان توجه بیشتری شود و به «شهرهای دوم» سر زد؛ جاهایی که مسافران چون بیرون از هاب‌های اصلی گردشگری آن کشورها هستند، معمولا نادیده‌شان می‌گیرند.

راهنمای من به برخی از بهترین شهرهای دوم قاره، بازل در سوئیس را به‌خاطر صحنه پرجنب‌وجوش هنری‌اش و کمبریج در بریتانیا را به‌خاطر قایق‌سواری روی رودخانه Cam برجسته می‌کرد.

اگر سال ۲۰۲۶ سال شهرهای دوم بود، ۲۰۲۷ می‌تواند این گرایش را یک گام دیگر جلو ببرد. من می‌بینم که مسافران بیش از پیش به دنبال مقصدهایی می‌گردند که عمدتا از دید عموم پنهان مانده‌اند.

شبکه‌های اجتماعی همچنان تاثیر زیادی بر نحوه کشف و برنامه‌ریزی سفرها دارند، اما در عین حال می‌توانند خیلی سریع مقصدهای گمنام را به جاهایی تبدیل کنند که ناگهان باید دیدشان و در نتیجه شلوغ می‌شوند.

هرچه مسافران نسبت به این موضوع آگاه‌تر می‌شوند، و با توجه به تحقیق Skift که نشان می‌دهد حدود ۴۲٪ از مسافران (منبع به زبان انگلیسی) می‌گویند به‌طور فعال از مکان‌های شلوغ دوری می‌کنند، جست‌وجو برای سفرهای آرام‌تر و ساکت‌تر می‌تواند باعث شود شهرهای دوم، و حتی سوم، بخشی از جذابیت خود را از دست بدهند.

در نتیجه، ممکن است شاهد رفت‌وآمد بیشتر به شهرهایی مانند تویامای ژاپن به جای توکیو یا اوساکا باشیم. این استان که حدود یک ساعت با هواپیما از پایتخت ژاپن فاصله دارد، در استراتژی گردشگری خود تلاش کرده جذابیت روستایی‌اش را حفظ کند و به بازدیدکنندگان یک فرار آرام به دل کوهستان با مسیرهای پیاده‌روی تماشایی و خوراکی‌های محلی ارائه دهد.

در ابتدای سال، ممکن است ابتکارهای بیشتری از سوی مقصدها ببینیم که نه تنها «جاهای کم‌گردشگر» را برجسته کنند، بلکه جریان گردشگران را مدیریت کنند. اوایل امسال من با شهردار دوبروونیک، Mato Franković، گفتگو کردم؛ او از راهبرد «Respect the City» برای مقابله با گردشگری بی‌رویه در «مروارید آدریاتیک» سخن گفت. آیا این راهبرد می‌تواند در دیگر مقصدهای محبوب گردشگری هم جواب بدهد؟

Fakhriya M. Suleiman

Chinamaxxing

به نظر می‌رسد این روزها می‌توان هر واژه‌ای را با پسوند -maxxing همراه کرد و به یک ترند تبدیلش کرد. بخش سفر یورونیوز هم از این قاعده مستثنا نیست و من بابتش عذرخواهی نخواهم کرد، حتی اگر کمی «خجالت‌آور» باشد.

پس از دوران کرونا، موج بزرگی از گردشگران راهی ژاپن شد، اما با تسهیل مقررات ویزا، فکر می‌کنم چین بالاخره در حال تجربه لحظه‌ای است که مدت‌ها در انتظارش بود و در مرکز توجه قرار گرفته است.

شهروندان نزدیک به ۸۰ کشور اکنون می‌توانند تا ۳۰ روز بدون ویزا به چین سفر کنند؛ مدتی که به‌سختی برای کشف شهرهای آینده‌نگر این کشور، تعداد زیاد سایت‌های میراث جهانی UNESCO و مناظر متنوعی که نفس را بند می‌آورد کافی است.

شبکه‌های اجتماعی هم عامل مهم دیگری هستند؛ وقتی سال گذشته TikTok در آمریکا موقتا بسته شد، بسیاری از کاربران به Douyin، نسخه چینی این اپلیکیشن، کوچ کردند و قابلیت ترجمه خودکار در X باعث شده افراد بیشتری با کاربران چینی تعامل داشته باشند.

فقط هفته پیش، اپلیکیشن پرداخت TenPayGo که با Apple Pay و کارت‌های بین‌المللی کار می‌کند، راه‌اندازی شد و سفر را برای گردشگران خارجی در چین نیز ساده‌تر کرد.

من اوایل امسال از چین بازدید کردم (تمام گزارش سفر را می‌توانید اینجا بخوانید)، اما مشتاقم دوباره برگردم و به‌راحتی می‌توانم تصور کنم که چین به جایی تبدیل شود که بارها و بارها به آن سفر کنم.

Dianne Apen-Sadler

«سفر تلقینی»: تعطیلاتی در دل تعطیلات در دل تعطیلات

سفر به چند مقصد مختلف به‌خودیِ خود ترند تازه‌ای نیست، اما این روزها هر وقت تعطیلاتی رزرو می‌کنیم انگار یک عادت ثابت داریم: یک سفر را می‌خریم و بعد، اغلب پس از رسیدن، شروع می‌کنیم به رزرو سفرهای دیگری در دل همان برنامه.

با الهام از مفهوم رویای در رویای در رویای کریستوفر نولان، من این را «سفر Inception» می‌نامم؛ تعطیلاتی در دل تعطیلات در دل تعطیلات. چند بار این کار را کرده‌ایم، اما تابستان امسال در اسپانیا مثال تمام‌عیاری بود.

آنچه به‌عنوان یک فرار به پیرنه‌های اسپانیا آغاز شد، همراه با چند روزی در بارسلونا در انتهای سفر، به‌نحوی به یک سفر جاده‌ای بسیار بزرگ‌تر تبدیل شد. تاوئل در Vall de Boí پایگاه ما بود، اما به محض رسیدن، دامنه گشت‌وگذارمان را بیشتر و بیشتر کردیم.

علاوه بر سفرهای یک‌روزه به Val d’Aran و عبور از کوه‌ها به سوی شهر قرون‌وسطایی آینسا، تصمیم گرفتیم برای یک عصر و یک شب به سن سباستین در شمال اسپانیا برویم تا خورشیدگرفتگی را ببینیم. این پدیده ۱۲ اوت رخ داد و ما همان صبح تصمیم گرفتیم برای دیدنش راهی شمال شویم.

مسیر طولانی بود، اما کاملا ارزشش را داشت؛ نه فقط برای خود خورشیدگرفتگی، بلکه برای این‌که سن سباستین را از فهرست آرزوهایم خط بزنم. در این شهر مد روز، تنها حدود ۱۸ ساعت وقت داشتیم و بنابراین برنامه فشرده‌ای چیدیم و طعم واقعی، و به‌معنای واقعی کلمه، محبوبیت آن را چشیدیم.

هرچه بیشتر سفر می‌کنم، فرمت «سفر Inception» را بیشتر دوست دارم و حدس می‌زنم در سال ۲۰۲۷ هم زیاد به سراغش بروم. مقصد بعدی فهرست من کجاست؟ نمی‌دانم، اما هرجا که تصمیم بگیریم برویم، مطمئنم برنامه نهایی سفر همان چیزی نخواهد بود که ابتدا روی کاغذ می‌آید.

Mike Starling

سفر نوع B

شبکه‌های اجتماعی برای آشنا کردن ما با شهرهایی که قبلا اصلا به فکر سفر به آن‌ها نبودیم عالی هستند، اما کافی است سفری را رزرو کنیم تا به نظر برسد الگوریتم متوجه شده و بی‌وقفه محتوای مربوط به آن مقصد را وارد خوراک خبری‌مان می‌کند.

این روند عنصر غافلگیری را در سفر از بین می‌برد؛ بیش از دو سوم گردشگران گفته‌اند مقصدی که به آن سفر کرده‌اند به‌خاطر حجم ویدئوهایی که درباره‌اش دیده بودند، برایشان آشنا احساس شده، حتی اگر پیش از آن هرگز آن‌جا نبودند.

به همین خاطر فکر می‌کنم سفر نوع B در سال ۲۰۲۷ لحظه‌ای بزرگ خواهد داشت.

سفر نوع B که خودجوش و شاید کمی بی‌نظم است یعنی بدون برنامه و رزرو قبلی پا به مقصدی تازه گذاشتن و سپردن تصمیم‌ها به دل و غریزه.

به نظرم این شکل طبیعی تکامل روند «دنبال کردن قصه‌ها» در سال ۲۰۲۶ است؛ کاری که در تعطیلات انجام می‌دهید تا کارهایی را تجربه کنید که معمولا انجام نمی‌دهید و با داستان‌های جالبی برای تعریف کردن به خانه برگردید.

فکر می‌کنم این نوع سفر می‌تواند در حل مشکلات گردشگری بی‌رویه هم کمک کند؛ اگر اصلا از یک نقطه وایرال خبر نداشته باشید یا چیزی درباره‌اش ندیده باشید، در صف بازدید از آن هم قرار نخواهید گرفت.

Dianne Apen-Sadler

تکامل اقامتگاه‌های طول عمر

همانند سفرهای چند مقصده، اقامتگاه‌های طول عمر هم چیز تازه‌ای نیستند، اما نحوه برخورد با آن‌ها احتمالا در سال ۲۰۲۷ تغییر خواهد کرد.

تمرکز قرار است بیشتر بر «دوره سلامت» باشد تا صرفا طول عمر؛ یعنی کمک به این‌که افراد برای مدت طولانی‌تری سالم‌تر و فعال‌تر بمانند.

در سال آینده انتظار می‌رود اقامتگاه‌های طول عمر کمتر به‌مثابه یک تنظیم‌دوباره سریعِ سلامتی دیده شوند و بیشتر بر فهم بدن، شناسایی خطرهای احتمالی و بازگشت به خانه با تغییراتی که واقعا قابل پایدار ماندن باشند تمرکز کنند.

برای مسافران، این می‌تواند هرچیزی باشد از آزمایش‌های متابولیک و برنامه‌های تغذیه‌ای متناسب‌شده گرفته تا تحلیل خواب، ارزیابی حرکت و مشاوره با پزشکان یا دیگر متخصصان واجد صلاحیت. برخی از این اقامتگاه‌ها همچنین در حال آزمایش درمان‌هایی مانند کرایوتراپی و اکسیژن‌درمانی هایپرباریک هستند.

طبیعتا بخشی از هدف اقامتگاه‌های دوره سلامت همچنان مرتبط با طول عمر است و اگر هر بخش از این روند برای شما جذاب باشد، مکان‌های تازه زیادی وجود دارد که باید حواستان به افتتاحشان باشد.

Clinique La Prairie در پوکت قرار است در ماه نوامبر امسال در قالب یک جامعه چندنسلی، Tri Vananda، درهای خود را باز کند؛ در این مجموعه، خدماتی مانند سلامت پیشگیرانه، تغذیه شخصی‌سازی‌شده، حرکت و رفاه کلی ارائه خواهد شد.

در همین حال، در اتریش، Naturhotel Forsthofgut در لئوگانگ اخیرا مرکز سلامتی خود را با معرفی یک فضای اختصاصی و علمی‌محورِ طول عمر با نام waldSPA Health گسترش داده است. برنامه‌های سلامتی این‌جا شامل تمرین هایپوکسی-هایپرکسی متناوب است؛ یک نوع اکسیژن‌درمانی غیرتهاجمی که گفته می‌شود سلول‌ها را جوان می‌کند.

Saskia O’Donoghue

ترک هتل‌های معمولی و انتخاب اقامتگاه‌های اصیل

آیا همه هتل‌ها شبیه هم هستند؟ طبق تحقیقات، تا ۷۴٪ از افراد کاملا یا تا حدی موافق‌اند که بسیاری از برندهای هتلی بسیار شبیه یکدیگرند. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد مسافران هرچه بیشتر به دنبال اصالت هستند وقتی به خارج از کشور سفر می‌کنند. من فکر نمی‌کنم هتل‌ها در سال ۲۰۲۷ ناپدید شوند، اما احتمال دارد مسافران کنجکاو شوند فراتر از آن‌ها را جست‌وجو کنند.

به جای آن‌که اقامت فقط پیوست برنامه سفر باشد، به نظرم اقامت‌های خاص می‌توانند بخشی از دلیل انتخاب یک سفر خارجی شوند. خود من به‌شدت وسوسه شده‌ام به مراکش سفر کنم فقط برای تجربه چیزی که راهنماهای سفر مدام از آن تعریف می‌کنند: اقامت در یک ریاض به جای هتل معمولی.

مرور هشتگ «#riadmorocco» پر است از تصاویر تجربه مسافران در این سازه‌های معماری رنگارنگ که بر طرح درون‌گرا بنا شده‌اند و حیاطی روباز با فواره، مرکز اصلی آن‌ها را شکل می‌دهد.

در همین حال، ریوكان‌های ژاپنی شاید از قدیمی‌ترین شکل‌های هتل در جهان باشند و قدمتشان به قرن هشتم میلادی می‌رسد. این مهمان‌خانه‌های سنتی معمولا کف‌پوش تاتامی با حصیرهای مستطیلی نی‌بافت، تختخواب‌های فوتون و لباس‌های یوكاتا دارند. اقامت در ریوكان معمولا با صبحانه ژاپنی آغاز می‌شود و با شام چندمرحله‌ای کایسکی ریوری به پایان می‌رسد؛ شام سنتی ژاپنی با خوراکی‌های محلی مانند ماهی، سوپ و سبزیجات فصلی.

روند دیگری هم وجود دارد: برنامه‌های «کار در برابر اقامت»، که در آن بازدیدکنندگان هر هفته تعداد مشخصی ساعت کار می‌کنند و در مقابل، تخت و غذا دریافت می‌کنند. از مراقبت از حیوانات گرفته تا نقاشی و تزئین، این شیوه به نظر راه فوق‌العاده‌ای است برای آشنا شدن با افراد هم‌فکر و در عین حال، استفاده از زمان آزاد برای کشف یک مقصد تازه بدون نگرانی از هزینه‌های اقامت.

Fakhriya M. Suleiman

اندونزی؛ بسیار فراتر از بالی

احتمالا وقتی نام اندونزی را می‌شنوید، بلافاصله بالی به ذهن می‌رسد. این جزیره مدت‌ها مقصد تعطیلاتی بسیار محبوبی برای غربی‌هایی بوده که به دنبال تجمل مقرون‌به‌صرفه و مناظری زیبا و متنوع هستند.

اما در سال‌های اخیر نوعی واکنش منفی نسبت به بالی شکل گرفته است؛ مسافرانی که از تخریب کسب‌وکارهای محلی باسابقه توسط توسعه‌دهندگان ناراضی‌اند.

من دو سال پیش به بالی رفتم؛ در بخش‌هایی واقعا جایی سرگرم‌کننده و در نقاطی خیره‌کننده است، اما احساس کردم به‌شدت گردشگری بی‌رویه در آن جریان دارد و جاده‌هایش مملو از مسافران بود که تلاش می‌کردند در مدت اقامت، تا جای ممکن مقصدهای بیشتری را ببینند.

با افزایش محبوبیت بالی، قیمت‌ها هم بالا رفته‌اند. در برخی موارد، هزینه اقامت و غذا با اروپا برابری می‌کند و بنابراین یکی از مهم‌ترین دلایل سفر به این جزیره عملا از میان رفته است.

با این حال، اندونزی کشور بزرگ و پرجزیره‌ای است و تعداد زیادی مکان کم‌بازدید دارد؛ بنابراین تجربه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر، اصیل‌تر و آرام‌تر کاملا امکان‌پذیر است.

اگر به سفرهای طبیعت‌محور و خارج از مسیرهای رایج علاقه دارید، لازم نیست خیلی از بالی دور شوید. جزیره لومبوك درست در کنار بالی است و علاوه بر قیمت‌های پایین‌تر، سواحل بکر، آبشارها، مسیرهای بی‌پایان پیاده‌روی و کوه رینجانی، دومین آتشفشان و کوه بلند کشور را در خود جای داده است.

عاشقان واقعی طبیعت باید به پارک ملی Komodo بروند؛ سایتی میراث جهانی UNESCO که برای حفاظت از اژدهای منحصر‌به‌فرد Komodo ایجاد شده است.

این جانوران را هنوز می‌توان در این‌جا دید، همراه با دیگر گونه‌ها از جمله پرنده‌ای موسوم به orange-footed scrub fowl، گوزن Timor و گونه‌های مختلف نهنگ‌ها، دلفین‌ها و لاک‌پشت‌های دریایی.

برای کاوش واقعا دورافتاده، گزینه‌ای بهتر از راجا آمپات یافتن دشوار است. این مجمع‌الجزایر دورافتاده به‌خاطر داشتن یکی از غنی‌ترین تنوع‌های زیستی دریایی روی زمین مشهور است.

این منطقه که تنها با کشتی قابل دسترسی است، از صدها جزیره پوشیده از جنگل تشکیل شده و به‌خاطر سواحلش با آبی‌ترین آب‌هایی که دیده‌اید و صخره‌های مرجانی سرشار از حیات دریایی شناخته می‌شود.

Saskia O’Donoghue

سفر فعال شهری؛ شهر به‌جای باشگاه

گردشگری ورزشی تا چند سال پیش تعریف ساده‌ای داشت؛ طرفدارانی که برای دیدن تیم‌های محبوبشان به مسابقات سفر می‌کردند، یا افرادی که برای شرکت در فعالیت‌هایی مثل ماراتن، دوچرخه‌سواری یا گلف راهی سفر می‌شدند. اما از زمان همه‌گیری، این بخش واقعا متحول شده و ماجراجویی در فضای باز، تندرستی و تناسب اندام بخشی از پیشنهادها شده‌اند.

در سال ۲۰۲۷، پیش‌بینی می‌کنم این تحول در شهرها و شهرک‌هایمان هم دیده شود. دویدن و پیاده‌روی شاید واضح‌ترین نمونه‌ها باشند؛ کافی است به وب‌سایت گردشگری هر شهر بزرگ نگاه کنید تا مسیرهای پیشنهادی برای دو یا گردش را پیدا کنید.

برخی هتل‌ها سال‌هاست این ایده را در آغوش گرفته‌اند. برای مثال، Westin Hotels & Resorts بیش از ۱۵۰ «Run Concierge» در سراسر جهان دارد که می‌توانند مهمانان را در دوهای گروهی همراهی کنند و به آن‌ها کمک کنند در حین ورزش، مقصد را کشف کنند.

با توجه به این‌که مسافرانِ سفرهای شهری بیش از رفتن صرف به باشگاه، مایل‌اند از فضای بیرون استفاده کنند، انتظار دارم هتل‌ها و مقصدهای بیشتری این روند را دنبال کنند و مسیرهای ویژه‌ای را در پارک‌ها و کنار نمادهای شهری طراحی کنند. این می‌تواند به‌ویژه برای مسافران تنها و سفرهای کاری مفید باشد که می‌خواهند به شکلی فعال شهر را بشناسند.

روند «race-cation» شاید در حال اوج گرفتن باشد، اما دونده‌ها لزوما به یک رویداد نیاز ندارند تا بهانه‌ای برای سفر داشته باشند. دویدن، دوچرخه‌سواری و تناسب اندام بیش از پیش به شیوه‌هایی برای تجربه یک مقصد تبدیل می‌شوند.

Mike Starling