یک مطالعه جدید نشان میدهد کودکان مبتلابه عفونتهایی مانند سیفلیس، سرخجه و سیتومگالوویروس بسیار بیشتر دچار اوتیسم و ناتوانی ذهنی میشوند.
بر اساس یک پژوهش جدید، کودکانی که در دوران بارداری به عفونتهای منتقلشده از مادر مبتلا شدهاند، در مقایسه با کودکانی که چنین عفونتی نداشتهاند، حدود سه برابر بیشتر در معرض تشخیص اوتیسم در سالهای بعد زندگی و بیش از هفت برابر بیشتر در معرض تشخیص ناتوانی ذهنی قرار دارند.
آگهی
آگهی
به گفته نویسندگان، این یافته نشان میدهد برخی عفونتهایی که در دوران بارداری به جنین منتقل میشوند ممکن است اثرات بلندمدتی بر رشد مغز داشته باشند.
این دسته از عفونتها که با نام TORCH شناخته میشوند، یعنی گروهی از عفونتها که میتوانند از زن باردار به جنین منتقل شوند، شامل سیفلیس، سرخجه، توکسوپلاسموز، سیتومگالوویروس و هرپسویروس هستند. برخلاف بسیاری از عفونتهای شایع، این عوامل بیماریزا گاهی میتوانند از جفت عبور کنند و مستقیما روی جنین اثر بگذارند و خطر سقط جنین، مردهزایی و عوارض بارداری را افزایش دهند.
رنه گاردنر، پژوهشگر در دپارتمان بهداشت عمومی جهانی در موسسه کارولینسکا و از مشارکتکنندگان این مطالعه، گفت: «هرچند این عفونتهای مادرزادی نادر هستند، بخشی از آنها قابل پیشگیری است و همین موضوع آنها را از منظر سلامت عمومی مهم میکند.»
در این پژوهش، سوابق ۳٫۷ میلیون نفر که بین سالهای ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۱ در سوئد متولد شدهاند بررسی شد. از این میان، برای ۹۷۵ نفر عفونت مادرزادی TORCH تشخیص داده شده بود. پژوهشگران این افراد را تا سه دهه پیگیری کردند تا ببینند آیا این عفونتها با تشخیصهای بعدی و نتایج آموزشی مرتبط هستند یا نه.
هرچند این عفونتها سهم بسیار اندکی از کل موارد اوتیسم در جمعیت را تشکیل میدهند، کودکانی که درگیر آنها میشوند با خطر بالاتری برای ابتلا به اوتیسم و ناتوانی ذهنی روبهرو هستند. به گفته نویسندگان، از هر پنج کودکی که با عفونت TORCH متولد میشود، ممکن است یک نفر بعدا دچار اوتیسم شود.
علاوه بر اوتیسم، تولد با چنین عفونتهایی با افزایش خطر ناتوانی ذهنی در همه سطوح همراه بود. خطر ناتوانی ذهنی شدید تا عمیق در این کودکان تا ۳۰ برابر بیشتر از کودکانی بود که عفونت نداشتند.
حتی بدون آنکه تشخیصی ثبت شود، به نظر میرسد این عفونتها بر نتایج آموزشی اثر میگذارند. در این مطالعه ۴۲۰ نفر با عفونت TORCH شناسایی شده بودند که بدون تشخیص اوتیسم یا ناتوانی ذهنی، عملکرد ضعیفی در مدرسه داشتند.
عفونتهای TORCH از نظر الگوی همهگیری و شیوع با هم تفاوت دارند. شایعترین (منبع به زبان انگلیسی) عفونت مادرزادی در سطح جهان سیتومگالوویروس (CMV) است که حدود یک نوزاد از هر ۱۵۰ نوزاد را درگیر میکند. بار این عفونت در کشورهای با درآمد پایین و متوسط بهمراتب بیشتر است.
چگونه میتوان این خطرها را کاهش داد؟
به گفته نویسندگان، این مطالعه اهمیت تقویت راهبردهای پیشگیرانه را بهویژه در مناطقی با نرخ بالاتر عفونت برجسته میکند.
این پژوهش بر اهمیت سلامت عمومیِ تدوین، اجرای و تداوم برنامههای واکسیناسیون گسترده برای پیشگیری از این عفونتها تاکید دارد.
نویسندگان همچنین اشاره کردند که نظامهای موجود (مانند نظام سوئد) ممکن است موارد بدون علامت را از قلم بیندازند زیرا غربالگری نوزادان برای عفونتهای TORCH به طور فراگیر اجرا نمیشود و خواستار تدوین راهبردهای بهتری برای شناسایی این موارد شدند.