بنابر یادداشت وزارت دفاع آمریکا که به دست واشنگتنپست رسیده است، پنتاگون از صنایع دفاعی این کشور خواسته تولید و تحویل تسلیحات، از جمله مهماتی که ذخایر آنها در جنگ با ایران بهشدت کاهش یافت را بهسرعت افزایش دهند.
بنابر این یادداشت، استیو فاینبرگ، معاون وزیر دفاع آمریکا روز چهارشنبه در نامهای به مدیران صنایع دفاعی اعلام کرد که آنها حداکثر ۲۱ روز فرصت دارند تا طرحهایی برای «پیشبرد برنامههای تحویل بسیار سریعتر و تهاجمیتر یا افزایش تولید قابلیتهای حیاتی» ارائه کنند.
آگهی
آگهی
آقای فاینبرگ نوشت: «چرخههای توسعه چندینساله پذیرفتنی نیست. باید از همین حالا برنامههای خود را بهشدت تسریع و ظرفیت تولیدمان را افزایش دهیم.»
این دستور در حالی صادر شده است که به گفته دو منبع آگاه، کمبود تسلیحات به یکی از عوامل تنش میان دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا و وزارت دفاع این کشور تبدیل شده است. همچنین این تازهترین مورد از مجموعه اقداماتی است که پنتاگون و کاخ سفید برای رسیدگی به مشکلی انجام دادهاند که به گفته کارشناسان صنایع دفاعی، احتمالا تا زمان تصویب اعتبارات دفاعی بیشتر از سوی کنگره، حلنشده باقی خواهد ماند.
آقای ترامپ روز پنجشنبه گفت که ایالات متحده «مقادیر عظیمی» مهمات در اختیار دارد. او در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «مقادیر زیادی از این مهمات در حال تولید است و بنا بر نیاز به آمریکا ارسال میشود.»
یادداشت آقای فاینبرگ در پی تلاشهای کاخ سفید برای کمک گرفتن از صنایع دفاعی بهمنظور تامین اعتبارات نظامی صادر شده است.
به گفته سه منبع آگاه، در اواخر ژوئیه، پیمانکاران صنایع دفاعی و استارتآپهای تسلیحاتی سیلیکونولی برای دیدار با سوزی وایلز، رئیس دفتر ترامپ، پیت هگست، وزیر دفاع، راسل ووت، مدیر دفتر مدیریت و بودجه، و جیمز برید، مدیر امور قانونگذاری کاخ سفید، به کاخ سفید فراخوانده شدند.
در این نشست که با حضور شرکتهایی چون لاکهید مارتین، نورثروپ گرومن، بوئینگ، شرکت تسلیحات خودکار اندوریل و شرکت تحلیل داده پالانتیر تشکیل شد، از مدیران شرکتها خواسته شد مستقیما برای افزایش هزینههای دفاعی با قانونگذاران رایزنی و لابی کنند.
پنتاگون طی ماههای اخیر از انعقاد چندین «توافقنامه چارچوب» با بزرگترین پیمانکاران دفاعی آمریکا و استارتآپهای نوظهور خبر داده است. این توافقات با هدف افزایش ذخایر مهمات ارزانقیمت و تسلیحات پیشرفته پدافند هوایی، از جمله رهگیرهای سامانه دفاع موشکی تاد و پاتریوت، منعقد شدند.
به گفته کارشناسان صنایع دفاعی، این توافقهای چارچوبی، تفاهمهای قانونی اما غیرالزامآوری میان دولت آمریکا و شرکای بخش خصوصی هستند که قصد وزارت دفاع برای خرید تسلیحات را نشان میدهند، اما نهایی شدن آنها به تامین بودجه از سوی کنگره بستگی دارد.
تام کاراکو، مدیر پروژه دفاع موشکی در اندیشکده مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی، گفت: «اینها توافق برای توافق کردن هستند، بنابراین قرارداد محسوب نمیشوند. تقریبا هیچچیز به قرارداد تبدیل نشده و مشکل همینجاست.»
شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون، در بیانیهای گفت: «همکاری مستقیم با مدیران صنایع برای تسریع تولید موضوع تازهای نیست. این از ابتدا خواسته روشن رئیسجمهوری و وزیر دفاع بوده است.»
او افزود یادداشت آقای فاینبرگ «واقعی است» و «در تدوین بودجه سال مالی ۲۰۲۸ که برای تامین اعتبار به کنگره ارائه خواهد شد، مورد استفاده قرار میگیرد و کاملا با تلاشهای جاری ما برای بازسازی زیرساخت صنعتی دفاعی سازگار است.»
«دوراهی»
پنتاگون شماری از مدیران پیشین شرکتهای سیلیکونولی، از جمله امیل مایکل، مدیر سابق اوبر، را به خدمت گرفته است. مایکل اکنون معاون وزیر دفاع در امور پژوهش و مهندسی است و مسئولیت بازنگری در روند نوآوری و خریدهای دفاعی را برعهده دارد.
پیشبرد توافقنامههای چارچوب پنتاگون برای خرید تسلیحات به تصویب لایحه ۱.۱۵ تریلیون دلاری هزینههای دفاعی در کنگره بستگی دارد. این توافقها بخش مهمی از راهبرد وزارت دفاع برای تسریع روند خرید به شمار میروند. این لایحه همچنان در بنبست قرار دارد، زیرا دموکراتها با افزایش چشمگیر هزینهها مخالفت میکنند.
آقای کاراکو گفت: «این همان دوراهی و همان خطر است. این موضوع واقعا بسیار حیاتی، بهدلیل ناتوانی کنگره در تخصیص بودجه، در معرض خطر قرار گرفته است.»
آقای فاینبرگ در این یادداشت گفت وزارت دفاع «شیوه توسعه، تولید و عملیاتی کردن توانمندیهای نظامی خود را برای مقابله با چالشهای کنونی و آینده، بهطور بنیادین تغییر میدهد.»
آقای فاینبرگ چند برنامه تسلیحاتی را حیاتی دانست و اعلام کرد که در جریان بررسی بودجه سال مالی ۲۰۲۸، احتمال تسریع یا افزایش خرید آنها بررسی خواهد شد. این موارد شامل برنامه دفاع موشکی «رهگیر نسل آینده»، «سامانه ملی پیشرفته موشکی سطحبههوا»، یک سامانه متحرک رادار پدافند هوایی، یک سامانه پیشرفته آموزش خلبانان و یک سامانه فضایی رهگیری موشکها میشود.
در یادداشت فاینبرگ از «مدیران صنایع» خواسته شده است برای «تحویل سریعتر» برنامهریزی کنند؛ بهگونهای که «سریعترین برنامه تولید برای تحویل سفارشهای پیشبینیشده و افزایش ظرفیت» فراهم شود.
همچنین از شرکتهای دفاعی خواسته شده است «سرمایهگذاریهای مشخص و طرحهای توسعه تاسیسات را برای حمایت از تعهد وزارت دفاع به سفارشهای پایدار و حجیمتر پیشنهاد کنند.»
آقای فاینبرگ نوشت: «توضیح دهید که چگونه در جایگاه شریک با یکدیگر همکاری خواهیم کرد و نشان دهید که برای مشارکت و پذیرش سهمی از ریسک آمادگی دارید.»
به گفته آقای کاراکو، برخی از پیمانکاران دفاعی در حالی که کنگره در بنبست قرار دارد و توافقنامههای چارچوب در انتظار تصویب هستند، هزینههای تولید را از منابع مالی خود تامین میکنند. با این حال، او افزود این اقدام برای صنایع دفاعی خطراتی به همراه دارد.
او گفت: «این تا اندازهای قمار است، زیرا آنها خود را در معرض خطر قرار میدهند. اینها شرکتهای سهامی عام هستند و اصولا نباید صرفا بر اساس یک وعده، چنین ریسکی را بپذیرند.»