آغاز انتخابات سرنوشت‌ساز بریتانیا؛ حزب کارگر در مسیر شکستی تاریخی

رای‌گیری از ساعت ۷ صبح به وقت محلی در سراسر این کشور آغاز شد. انتخابات شوراها، بزرگ‌ترین آزمون انتخاباتی استارمر از زمان پیروزی قاطع او و حزب کارگر در انتخابات سراسری ژوئیه ۲۰۲۴ محسوب می‌شود. پیروزی حزب کارگر در آن انتخابات به ۱۴ سال حکومت محافظه‌کاران پایان داد.

آگهی

آگهی

البته انتخابات روز پنجشنبه یک انتخابات سراسری (پارلمانی) نیست و کرسی‌های وست‌مینستر در این رقابت تغییری نخواهند کرد بلکه در انگلستان حدود ۵۰۰۰ کرسی در ۱۳۶ شورای محلی به همراه ۶ پست شهرداری در معرض انتخاب قرار دارند. در ولز و اسکاتلند نیز تمام کرسی‌های پارلمان‌های ملی این دو کشور به رای گذاشته شده‌اند.

نتایج نظرسنجی‌هایی که در آستانه برگزاری این انتخابات انجام شد، تصویر تیره‌ای را برای حزب حاکم کارگر پیش‌بینی می‌کنند. این موضوع می‌تواند درخواست‌ها برای استعفای استارمر ۶۳ ساله یا حتی آغاز رقابت برای رهبری حزب کارگر را تقویت کند، رقابتی که مدت‌ها درباره آن شایعه‌هایی وجود داشته است.

پیش‌بینی می‌شود حزب ضد مهاجرت «نایجل فراژ» یعنی «رفرم یوکی» و همچنین حزب سبز چپ‌گرا به رهبری «زاک بولانسکی» بیشترین سود را از نارضایتی‌های گسترده بریتانیایی‌ها ببرند.

ملانی گارسون، استاد علوم سیاسی در کالج دانشگاهی لندن به خبرگزاری فرانسه گفت: «این انتخابات معیار بسیار مهمی برای سنجش نگاه مردم به ساختار سیاسی حاکم است.»

او در ادامه گفت که «برای نخستین بار، احزاب اصلی در تک‌تک شوراهای شهری با فشار جدی روبه‌رو هستند.»

حوزه‌های رای‌گیری ساعت ۱۰ شب به وقت محلی بسته خواهند شد. انتظار می‌رود برخی نتایج در طول شب اعلام شوند، اما بیشتر نتایج تا روز جمعه منتشر نخواهند شد.

حدود ۵ هزار کرسی از مجموع ۱۶ هزار کرسی شوراها در سراسر انگلستان به رای گذاشته شده‌اند. رای‌دهندگان در ولز و اسکاتلند نیز نمایندگان جدید خود را در پارلمان‌های محلی انتخاب خواهند کرد.

دو سال پیش، استارمر پس از ۱۴ سال حکومت عمدتا آشفته محافظه‌کاران به قدرت رسید، دورانی که با ریاضت اقتصادی و برکسیت در دوران نخست‌وزیری «لیز تراس» شناخته می‌شود.

منتقدان استارمر از اشتباه‌های پی‌درپی سیاسی او سخن می‌گویند. استارمر همچنین درگیر رسوایی مربوط به انتصاب «پیتر مندلسون» سفیر سابق بریتانیا در واشنگتن شده است. پیتر مندلسون از دوستان جفری اپستین، مجرم جنسی، بود.

استارمر همچنین نتوانسته است وعده اصلی خود یعنی رشد اقتصادی در بریتانیا را عملی کند. بسیاری از بریتانیایی‌ها همچنان با بحران هزینه‌های زندگی، از جمله قیمت بالای انرژی، دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

گارسون گفت: «تغییری که وعده داده شده بود، محقق نشده، یا اگر تغییری هم رخ داده، منفی بوده است.»

آیا حزب کارگر با چالش مواجه شده است؟

استارمر روز چهارشنبه گفت رای‌دهندگان در این انتخابات با «یک انتخاب روشن» روبه‌رو هستند، «وحدت یا تفرقه. پیشرفت یا سیاست خشم.»

همزمان حزب کارگر نیز تلاش کرده است تا رقبای خود را تضعیف کند. این حزب اظهارات نژادپرستانه برخی نامزدهای حزب «رفرم یوکی» و سخنان یهودستیزانه برخی از نامزدهای حزب سبز را برجسته کرده است.

با وجود این، استارمر اکنون یکی از نامحبوب‌ترین نخست‌وزیران تاریخ بریتانیا به شمار می‌رود. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که حزب کارگر ممکن است برای نخستین بار از زمان تشکیل پارلمان ولز در ۲۷ سال گذشته، کنترل دولت محلی ولز را از دست دهد.

نتایج نظرسنجی موسسه «More in Common» که روز سه‌شنبه منتشر شد، نشان می‌دهد حزب «رفرم یوکی» در مناطقی که زمانی پایگاه سنتی حزب کارگر بودند، شانه‌به‌شانه حزب استقلال‌طلب «پلاید کامری» حرکت می‌کند.

حزب حاکم کارگر همچنین نگران است در اسکاتلند با شکست سنگین مواجه شود، بخشی که انتظار می‌رود حزب ملی اسکاتلند کنترل ۱۹ ساله خود را بر پارلمان محلی ادینبرو حفظ کند.

به اینستاگرام یورونیوز فارسی بپیوندید

موسسه «یوگاو» پیش‌بینی کرده حزب «رفرم یوکی» حتی ممکن است حزب کارگر را به رتبه سوم در اسکاتلند منتقل کند.

نایجل فراژ گفت: «پیام روشن است، اگر تغییر واقعی می‌خواهید، باید به آن رای دهید.» او گفت که با «خوش‌بینی زیاد» وارد انتخابات می‌شوند.

به نظر می‌رسد حزب کارگر در لندن نیز با کاهش شدید آرا روبه‌رو شود، زیرا حزب سبز با طرح شعارهایی در حمایت از غزه، رای‌دهندگان ناراضی چپ‌گرا را در مناطق شهری جذب کرده است.

رابرت هیوارد، تحلیلگر انتخابات، پیش‌بینی کرده، حزب حاکم کارگر ممکن است حدود ۱۸۵۰ کرسی از ۲۵۵۰ کرسی شوراها را که اکنون در اختیار دارد، از دست بدهد.

او همچنین پیش‌بینی کرده است حزب رفرم حدود ۱۵۵۰ کرسی از کرسی‌های حزب کارگر و محافظه‌کاران راست‌گرای «کمی بیدناک» را در مناطق عمدتا سفیدپوست و کارگر نشین از آن خود کند.

آیا دوران دوحزبی رو به پایان است؟

محافظه‌کاران نیز خود را برای از دست دادن پایگاه‌های سنتی‌شان آماده می‌کنند.

بیدناک به خبرگزاری «پی‌ای» گفت: «دوران دوحزبی به دوران چندحزبی تبدیل شده است. اما واقعیت این است که هیچ‌یک از این احزاب جدید یا حتی حزب کارگر، برنامه‌ای برای کشور ندارند.»

رسانه‌های بریتانیا پر از گمانه‌زنی‌هایی درباره تلاش «آنجلا رینر»، معاون سابق نخست‌وزیر بریتانیا، یا وس استریتینگ، وزیر بهداشت این کشور برای کنار زدن استارمر پس از انتخابات هستند.

البته هیچ‌کدام از این افراد در داخل حزب کارگر محبوبیت فراگیری ندارند، زیرا آن‌ها برای آغاز رقابت در رهبری، به حمایت ۲۰ درصد نمایندگان حزب در پارلمان نیاز خواهند داشت.

گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که برخی نمایندگان حزب کارگر قصد دارند از استارمر بخواهند تاریخ کناره‌گیری خود را مشخص کند.

با وجود این، او تاکید کرده است که حزب کارگر را تا انتخابات سراسری بعدی که احتمالا در سال ۲۰۲۹ برگزار می‌شود، رهبری خواهد کرد.