مؤسسه علوم و امنیت بینالملل آمریکا میگوید تصاویر ماهوارهای تازه نشان میدهد ساخت پوسته بتنی محافظ پیرامون تأسیسات «طالقان ۲» در پارچین بهسرعت پیش رفته و اکنون این تأسیسات عملاً قابل شناسایی نیست.
این مؤسسه این موضوع را «نشانهای دیگر از اهمیت راهبردی این مجموعه برای رژیم ایران» دانسته است.
بهروزرسانی تصویری پیشین که مؤسسه در اوایل ژانویهٔ ۲۰۲۶ منتشر کرده بود نشان میداد که تا ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، ساختمان اصلیِ کشیده با سقف قوسی فلزی که دربرگیرنده محفظهای استوانهای شبیه به محفظه آزمایش مواد منفجره قوی است، در حال پوشاندهشدن با بتن بوده است.
یورونیوز فارسی را در ایکس دنبال کنید
تا اواسط ژانویه، بخش عمده تأسیسات با بتن پوشانده شد؛ هم ساختمان اصلی و هم دو درگاه ورودیِ مجاور آن. در حال حاضر، ساختمان/سازه جدیدی در دست احداث است که سراسر عرض محدوده ورودی را میپوشاند و ممکن است بهعنوان یک ویژگی دفاعی غیرفعالِ اضافی عمل کند؛ با فراهمکردن دسترسی سرپوشیده به درگاههای ورودی و نیز فضای حفاظتشده برای تأسیسات زیرساختی و کارکردهای پشتیبانی.
کل محدوده پیرامون تأسیسات تازهساخت با دیوار امنیتیِ مرتفعی محصور شده است تا کل سایت از نظر بصری و فیزیکی ایمنسازی شود. درون این پیرامون امنیتی، یک کارخانه بچینگ بتن برای تأمین بتنِ مورد نیازِ ساختوساز قرار دارد. این کارخانهٔ بچینگ اکنون بهطور جداگانه دیوارکشی شده است.
بر روی تپه مشرف به تأسیسات، انبوهی از تودههای خاک در حال انباشتهشدن دیده میشود. بهاحتمال زیاد از این خاکها برای مدفونکردن تأسیسات پس از تکمیل پوسته بتنی استفاده خواهد شد. پوسته بتنی بههمراه پوشش خاکی، استحکام و سختسازیِ بیشتری در برابر هرگونه حمله هوایی احتمالی فراهم میکند. پس از مدفونشدن، بخش قابل رؤیت این تأسیسات جدیدِ بهشدت امن احتمالاً به یک یا دو درگاه ورودی محدود خواهد شد. با استفاده از همپوشانی تصویری عکسهای منتشر شده، محل سازههای دارای سقف قوسی در زیر بتن نمایش داده میشود.
از زمان جنگ ۱۲روزه، مواردی نیز از ارتقا در توان دفاع فعالِ سایت انجام شده است.
ایران از زمان آن جنگ، یک سایت توپخانه ضدهوایی (AAA) موجود اما متروکه را که دستکم از سال ۲۰۱۷ غیرفعال بود، دوباره فعال کرد و دو موضع ضدهواییِ فعالِ جدید نیز احداث نمود. یکی در ژوئیه ۲۰۲۵ افزوده شد و دومی در اوت همان سال ساخته شد. سامانههای تسلیحاتی نصبشده بهنظر میرسد توپخانه ضدهوایی باشند.
مؤسسه علوم و امنیت آمریکا میگوید ساخت این تأسیسات نسبتا بزرگ و بهشدت مستحکم را در این مکان مهم است زیرا در آنجا در چارچوب «طرح آماد» تا دستکم سال ۲۰۰۴ آزمایش و توسعهٔ مؤلفههای کلیدی سلاح هستهای انجام میشد و در سالهای اخیر نیز تولید مؤلفههای سلاح هستهای در آن صورت گرفته است. هرچند هدف دقیقِ تأسیسات جدید از روی تصاویر قابل تعیین نیست، اما ساختوساز تازه نشاندهندهٔ اهمیت راهبردی آن است.
این پروژه ساختوساز مشخص همچنین باید در چارچوب سابقه ایران در استفاده از سایت نظامی پارچین برای بسیاری از فعالیتهای مرتبط با سلاح هستهای در دوران «طرح آماد» در نظر گرفته شود؛ از جمله کار بر روی توسعه آغازگر نوترونی، ابتدای چندنقطهای، و ساخت یک تأسیسات عمیقا مدفون برای تولید هسته اورانیومی با غنای تسلیحاتی.