هوش مصنوعی در داووس ۲۰۲۶؛ از کار تا هوش مصنوعی مفید و ایمن؛ رهبران فناوری چه گفتند

هوش مصنوعی (AI) تقریباً به همه گفت‌وگوهای داووس ۲۰۲۶ راه یافته و به اندازه موضوعات سنتی داغی مانند تعرفه‌های تجاری، رقابت بین‌المللی و تنش‌های ژئوپلیتیک برجسته شده است.

سال گذشته در داووس، شرکت چینی دیپ‌سیک با رونمایی از مدل هوش مصنوعی و چت‌بات خود موجی برانگیخت؛ شرکتی که مدعی بود محصولش ارزان‌تر است و به خوبی مدل رقیب چت‌جی‌پی‌تیِ اوپن‌اِی‌آی عمل می‌کند.

با این حال امسال دامنه بحث‌ها درباره هوش مصنوعی گسترده‌تر شده و شامل نحوه پیاده‌سازی آن، خطرات این فناوری و تاثیرش بر کار و جامعه می‌شود.

آنچه رهبران فناوری در داووس گفته‌اند.

ساتیا نادلا: «کاری مفید انجام دهید»

ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، تاکید کرد که استفاده از هوش مصنوعی سودمند است.

نادلا گفت: «ما به‌عنوان یک جامعه جهانی باید به جایی برسیم که از [هوش مصنوعی] برای انجام کاری مفید استفاده کنیم؛ کاری که نتایج برای مردم، جوامع، کشورها و صنایع را تغییر دهد».

نادلا هشدار داد که استقرار هوش مصنوعی در جهان یکنواخت نخواهد بود و بیش از همه به دسترسی به سرمایه و زیرساخت‌ها وابسته است.

او گفت تحقق ظرفیت‌های هوش مصنوعی مستلزم «شرایط لازم» است؛ از جمله جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد زیرساخت‌های پشتیبان. به‌گفته او، شرکت‌های بزرگ فناوری «همه‌جا، از جمله در جنوب جهانی» سرمایه‌گذاری می‌کنند، اما موفقیت به سیاست‌هایی وابسته است که سرمایه عمومی و خصوصی را جذب کند.

او گفت زیرساخت‌های حیاتی، مانند شبکه‌های برق، به‌طور بنیادی به‌دست دولت‌ها هدایت می‌شوند و شرکت‌های خصوصی تنها زمانی می‌توانند موثر عمل کنند که سامانه‌های پایه‌ای مانند انرژی و شبکه‌های مخابراتی برقرار باشد.

داریو آمودی: «نفروختن تراشه به چین یکی از بزرگ‌ترین کارهایی است که می‌توانیم انجام دهیم»

مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار شرکت آنتروپیک گفت توسعه هوش مصنوعی هیجان‌انگیز است و «درِ توانایی‌های شگفت‌انگیز را می‌کوبیم»، اما چند سال آینده برای نحوه تنظیم‌گری و حکمرانی بر این فناوری حیاتی خواهد بود.

بحث بر سرِ وضعیت پس از هوش عمومی مصنوعی (AGI) بود؛ زمانی که هوش مصنوعی با توانایی‌های شناختی انسان برابری می‌کند یا از آن فراتر می‌رود و ممکن است انسان‌ها کنترل را از دست بدهند.

آمودی گفت: «نفروختن تراشه به چین یکی از بزرگ‌ترین کارهایی است که می‌توانیم انجام دهیم تا مطمئن شویم برای مدیریت این وضعیت زمان داریم»، و منظورش خطرِ از کنترل خارج شدن هوش مصنوعی بود. او همچنین به بلومبرگ گفت اینکه اکنون تراشه‌های H200 ویژه هوش مصنوعیِ انویدیا به چین فروخته می‌شود، می‌تواند پیامدهای «شدید» برای پیشتازی آمریکا در هوش مصنوعی داشته باشد.

آمودی گفت: «اگر رقبای ژئوپلیتیک که با سرعتی مشابه پیش می‌روند کند شوند»، رقابت واقعیِ هوش مصنوعی میان او و دیگر شرکت‌های فناوری خواهد بود نه نبردی میان آمریکا و چین.

در مورد آینده کار، آمودی گفته است که هوش مصنوعی می‌تواند نیمی از مشاغل کارمندیِ سطح ابتدایی را از بین ببرد.

با این حال او گفت در حال حاضر تاثیر بزرگِ هوش مصنوعی بر بازار کار دیده نمی‌شود، اما تغییراتی در صنعت کدنویسی در حال رخ دادن است.

دمیس هاسابیس: «ایجاد مشاغل معنادارتر»

مدیرعامل دیپ‌مایندِ گوگل خوش‌بین‌تر بود. او که در همان نشست با آمودی حضور داشت گفت انتظار دارد «مشاغل جدید و معنادارتری ایجاد شود».

هاسابیس گفت فکر می‌کند جذب کارآموز کند خواهد شد، اما این موضوع با «ابزارهای شگفت‌انگیزی که اکنون برای همه در دسترس است» جبران می‌شود.

او به دانشجویان کارشناسی توصیه کرد به جای گذراندن دوره‌های کارآموزی، وقتشان را صرف «تسلط بر یادگیری این ابزارها» کنند؛ به‌گفته او این کار «می‌تواند بهتر از کارآموزی‌های سنتی باشد، چون خودتان را برای پنج سال آینده جهشی جلو می‌اندازید».

اما او هشدار داد که پس از رسیدن به AGI، بازار کار وارد «سرزمین ناشناخته» می‌شود.

هاسابیس گفت این امر ممکن است طی پنج تا ده سال رخ دهد و به وضعیتی بینجامد که کارِ کافی برای مردم وجود نداشته باشد؛ وضعیتی که پرسش‌های بزرگ‌تری درباره معنا و هدف مطرح می‌کند، نه فقط حقوق و دستمزد.

مدیرعامل همچنین یادآور شد که رقابت ژئوپلیتیک و رقابت میان شرکت‌های هوش مصنوعی باعث شده استانداردهای ایمنی با عجله تدوین شوند. او خواستار تفاهمی بین‌المللی شد؛ مثلاً یک استاندارد حداقلیِ ایمنی که با اندکی آهستگی بیشتر تدوین شود تا «بتوانیم این کار را برای جامعه درست انجام دهیم».