اسکار ۲۰۲۶: پیروزی «نبردی پس از دیگری»؛ نتایج و لحظات وایرال

نود و هشتمین دوره جوایز اسکار رای خود را اعلام کرد و فصل جوایز با آنکه جایزه اصلی شب به فیلم One Battle After Another رسید به پایان رسید.

آگهی

آگهی

این فیلم در مجموع شش اسکار از ۱۳ نامزدی خود گرفت و با پشت سر گذاشتن رقیب اصلی‌اش، Sinners جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد.

کمدی-درام سیاسی پل توماس اندرسن که صدرنشین فهرست فیلم‌های محبوب ما در سال ۲۰۲۵ بود، حالا در کنار آثاری چون All About Eve، The Godfather: Part II و The Hurt Locker قرار می‌گیرد که هر کدام شش جایزه اسکار گرفته‌اند.

در نقدی که بر One Battle After Another نوشتیم، تاکید کرده بودیم: «دلگرم‌کننده است که هنوز استودیوهایی پیدا می‌شوند که حاضرند آزادی خلاقه بدهند و هزینه سینمایی تا این حد جسورانه و سرگرم‌کننده را تامین کنند؛ سینمایی که روی کاغذ ممکن است کاملا دیوانه‌وار به نظر برسد. پس زنده باد انقلاب، مرگ بر ماجراجویان کریسمسی و آغاز فصل جوایز. ما شرط بسته‌ایم که One Battle After Another راه خود را تا شکوه اسکار باز می‌کند و رای‌دهندگان تشخیص می‌دهند که این کلاسیک تازه پل توماس اندرسن مستحق تمام این جوایز است.»

بگذارید رک بگوییم: از اول هم پیش‌بینی‌اش را کرده بودیم.

پل توماس اندرسن نخستین اسکار بهترین کارگردانی خود را برد؛ باور کنید یا نه، او تا امروز حتی برای مجموعه فیلم‌های تحسین‌شده‌ای مثل There Will Be Blood، The Master و Phantom Thread هم این جایزه را نگرفته بود. او همچنین جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را هم به دست آورد.

اندرسن در سخنرانی احساسی خود از همسرش، مایا رودولف، تشکر کرد و گفت این فیلم را برای فرزندانش نوشته است: «این فیلم را برای بچه‌هایم نوشتم تا بابت این دنیای آشفته‌ای که قرار است به آنها تحویل بدهیم عذرخواهی کنم.» او بعد ابراز امیدواری کرد که نسل آنها بتواند خطاهای نسل ما را جبران کند.

این فیلم همچنین جوایز بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (که کمی پایین‌تر به آن می‌پردازیم)، بهترین تدوین و نخستین جایزه تازه بنیاد اسکار برای بهترین انتخاب بازیگر را هم به خود اختصاص داد.

رقیب اصلی این فیلم در شب مراسم، و در تمام فصل جوایز، تریلر خون‌آشامی رایان کوگلر، Sinners، بود که با نامزدی در ۱۶ رشته، رکورد تازه‌ای در تاریخ اسکار ثبت کرد. با این حال فیلم نتوانست از تمام نامزدی‌های خود بهره بگیرد اما چهار جایزه، از جمله بهترین بازیگر مرد (مایکل بی. جردن)، بهترین موسیقی متن و بهترین فیلمنامه غیراقتباسی برای خود کوگلر را به خانه برد.

مایکل بی. جردن در یکی از رقابتی‌ترین کورس‌های بهترین بازیگر مرد در سال‌های اخیر از پدر و مادرش تشکر کرد؛ رقابتی که در آن تیموتی شالمه برای Marty Supreme، لئوناردو دی‌کاپریو برای One Battle After Another، واگنر مورا برای The Secret Agent و ایتن هوک برای Blue Moon نیز نامزد بودند.

شاید مهم‌ترین دستاورد Sinners این بود که آتمن دورالد آرکاپا جایزه بهترین فیلمبرداری را برد؛ موفقیتی تاریخی، چون او نخستین زنی است که در این رشته سنتا مردانه، در ۹۸ سال برگزاری جوایز اسکار، برنده می‌شود.

پایین‌تر می‌توانید فهرست کامل برندگان امسال را ببینید؛ ۲۰ مورد از ۲۴ برنده را درست پیش‌بینی کرده بودیم؛ البته نه این که مشغول شمردن بوده باشیم یا خیلی به خودمان بالیده باشیم...

همان طور که پیش‌تر هم نوشته بودیم، جسی باکلی برای نقش‌آفرینی‌اش در Hamnet اسکار بهترین بازیگر زن را برد و شان پن هم برای بازی ترسناک و در عین حال بامزه‌اش در نقش سرهنگ استیون جی. لاک‌جا در One Battle After Another جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را گرفت؛ یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های او در سال‌های اخیر. او حالا چهارمین بازیگر مردی است که سه اسکار بازیگری دارد و به جمع دنیل دی‌لوئیس، جک نیکلسون و والتر برنان می‌پیوندد.

اما پن در مراسم حضور نداشت؛ یا نتوانست بیاید یا ترجیح داد نیاید، چون در سال‌های اخیر بسیاری از مراسم جوایز را از دست داده است... خوشحالیم که برد، اما این که در سالن نبود کمی ناامیدکننده بود.

برخلاف آن، بردن جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن اصلا ناامیدکننده نبود؛ این جایزه به امی مدیگن برای نقش منفی (و بلافاصله نمادین) عمه گلادیس در Weapons رسید. این نقش برای مدیگن ۷۵ ساله نوعی بازگشت به اوج بود؛ او حالا رکورد طولانی‌ترین فاصله میان نخستین نامزدی و نخستین برد را می‌شکند: ۴۰ سال پس از نامزدی‌اش در سال ۱۹۸۶ برای Twice in a Lifetime.

او با خنده‌ای عصبی روی صحنه آمد و سخنرانی دوست‌داشتنی‌ای ایراد کرد؛ مدیگن گفت «کمی گیجم... اوه، پام می‌لرزد» و از همسرش اد هریس تشکر کرد که «خیلی خیلی مدت طولانی» همراهش بوده است.

یکی دیگر از برندگان مهم شب، Frankenstein ساخته گیلرمو دل تورو بود که سه اسکار بهترین طراحی لباس، بهترین چهره‌پردازی و آرایش مو و بهترین طراحی صحنه را به خانه برد.

در سوی دیگر، Marty Supreme با وجود ۹ نامزدی دستش از هر جایزه‌ای کوتاه ماند و دو فیلم چشمگیر The Secret Agent و یکی از محبوب‌ترین فیلم‌های ما در سال ۲۰۲۵، Sirāt، متاسفانه بدون اسکار به برزیل و اسپانیا بازگشتند.

در جبهه اروپایی، یواخیم تریه برای Sentimental Value نه نامزدی به‌دست آورد اما تنها یک تندیس، برای بهترین فیلم بلند بین‌المللی، نصیبش شد و نتوانست به پرافتخارترین تولید بین‌المللی تاریخ اسکار تبدیل شود. با این همه، Sentimental Value نخستین برد نروژ در این بخش به شمار می‌آید.

تریه در سخنرانی خود با نقل قولی پرقدرت از نویسنده و کنشگر حقوق مدنی آمریکایی، جیمز بالدوین، گفت که او یادمان می‌آورد «همه بزرگسالان در برابر همه کودکان مسئولند» و افزود نباید به سیاستمدارانی رای بدهیم که این موضوع را جدی نمی‌گیرند.

لحظه‌های ویژه: مونولوگ کونن و کنایه‌ها به تیمی

مونولوگ افتتاحیه بامزه کونن با یک ویدیو کوتاه آغاز شد که در آن مجری با گریم عمه گلادیس در Weapons روی صحنه ظاهر می‌شود.

او شوخی کرد و گفت: «شبیه بت دیویس با لوپوس شده‌ام»، و بعد، در حالی که آهنگ «Sabotage» از گروه Beastie Boys پخش می‌شد، بچه‌ها دنبالش افتادند. او در ادامه از میان مونتاژی از صحنه‌های نامزدهای بهترین فیلم (و KPop Demon Hunters) دوید و نتیجه کار واقعا درخشان بود.

کونن گفت: «افتخار می‌کنم که آخرین مجری انسانی اسکار هستم»؛ یکی از کنایه‌های متعدد او به خیزش هوش مصنوعی.

او شوخی‌های دیگری هم نثار دونالد ترامپ، کابوس نظام سلامت آمریکا، این واقعیت که «حداقل انگلیسی‌ها متجاوزان به کودکانشان را بازداشت می‌کنند» (اما امسال هیچ بازیگر بریتانیایی در بخش‌های بازیگری ندارند) و همچنین فضای شدید امنیتی مراسم کرد که به گفته او به دلیل تهدیدات «جامعه باله و اپرا» بود؛ اشاره‌ای کنایه‌آمیز به حاشیه‌های پیرامون تیموتی شالمه، نامزد بهترین بازیگر مرد و صحبت‌های او درباره این که «دیگر هیچ‌کس برای باله یا اپرا اهمیتی قائل نیست».

او اضافه کرد: «امشب ممکن است سیاسی شود؛ یک مراسم اسکار جایگزین هم داریم که کید راک آن را اجرا می‌کند»، که اشاره‌ای بود به نمایش جایگزین سوپربول با شعار «آمریکا اول».

او در پایان با لحنی امیدوارکننده از لزوم آغوش گشودن به روی هنر جهانی و «این خصلت نایاب در زمانه‌های آشفته و ترسناک: خوش‌بینی» گفت و بعد، یک آیتم طنز دیگر نشان داد که در آن خیال‌پردازی می‌کرد اگر خودش روزی اسکار بگیرد چه خواهد شد؛ در آن سکانس، جاش گروبن در حالی می‌خوانْد که او از یک عقاب تندیس اسکار می‌گرفت...

وقت آن رسیده که او را مجری دائم اسکار کنند.

نمایش‌های موسیقایی و یک کنایه دیگر به تیمی

Sinners با اجرای قطعه «I Lied To You» سالن را به وجد آورد؛ قطعه‌ای که مایلز کِیتن، ستاره فیلم، همراه با شابوزی و بریتنی هاوارد روی صحنه اجرا کردند.

در جریان این اجرا، میستی کوپلند، بالرین سرشناس، روی صحنه رقصید. او از پیش از مراسم به تیموتی شالمه بابت گفته‌اش که «دیگر هیچ‌کس به باله و اپرا اهمیت نمی‌دهد» تاخته بود.

کوپلند گفته بود بدون باله و اپرا «شالمه احتمالا اصلا بازیگر نمی‌شد» و یادآوری کرده بود که خودش برای حضور در کارزار تبلیغاتی عظیم فیلم او، Marty Supreme، دعوت شده بود.

یک تساوی نادر

رخدادی بسیار نادر رقم خورد: در تمام تاریخ اسکار تنها شش بار آرای آکادمی به تساوی کشیده شده بود و امسال هفتمین تساوی ثبت شد.

جایزه بهترین فیلم کوتاه لایو-اکشن مشترکا به دو فیلم The Singers (سام ای. دیویس و جک پایت) و Two People Exchanging Saliva (الکساندر سینگ و ناتالی موشتاتا) رسید. هر دو فیلم بسیار تماشایی‌اند؛ اگر فرصت داشتید حتما سراغشان بروید.

در دومین سخنرانی هم اشاره‌ای دیگر به باله شد... به این ترتیب تیمی به این راحتی‌ها از زیر بار این انتقادها درنخواهد رفت.

و اگر برایتان سوال شده بود، آخرین تساوی قبلا در سال ۲۰۱۲ برای جایزه بهترین تدوین صدا رخ داد؛ جایی که هر دو فیلم Skyfall و Zero Dark Thirty برنده اعلام شدند.

ادای احترام‌های تأثیرگذار به راب راینر، کاترین اوهارا، دایان کیتون و رابرت ردفورد

در بخش بسیار احساسی «در یادبود»، بیلی کریستال روی صحنه آمد و درباره کارگردان راب راینر سخنان تکان‌دهنده‌ای گفت؛ راشل مک‌آدامز از کاترین اوهارا بزرگ و دایان کیتونِ بسیار دلتنگ‌شده یاد کرد؛ باربارا استرایسند هم به شکلی غافلگیرکننده ظاهر شد و از دلتنگی‌اش برای «گاوچرای روشنفکر» خود، رابرت ردفورد، گفت. او سپس ترانه «The Way We Were» را به یاد او خواند.

جیمی کیمل در برابر ترامپ

جیمی کیمل برای معرفی جوایز مستند روی صحنه آمد. او از نامزدها بابت گزارشگری بی‌پروایشان تمجید کرد و یادآور شد که در جهان جاهایی هست که آزادی بیان در آنها سرکوب می‌شود.

کیمل گفت: «اجازه ندارم نام این کشورها را ببرم» و بلافاصله کره شمالی و شبکه تلویزیونی آمریکایی CBS را نام برد؛ شبکه‌ای که سال گذشته برنامه شبانه استیون کولبر را در جریان تسویه یک دعوای حقوقی با دونالد ترامپ از آنتن حذف کرد.

کیمل هنگام معرفی جایزه بهترین مستند بلند گفت «او» از این که همسرش نامزد نشده ناراحت خواهد شد؛ اشاره‌ای مستقیم به مستند نه‌چندان تحسین‌شده آمازون درباره ملانیا ترامپ با عنوان Melania.

خاویر باردم خواستار «آزادی فلسطین» شد

خاویر باردم، بازیگر اسپانیایی، هنگام معرفی مشترک جایزه بهترین فیلم بین‌المللی گفت: «نه به جنگ و آزادی برای فلسطین».

باردم در سال‌های اخیر و در جریان جنگ غزه، به‌طور ویژه‌ای در دفاع از فلسطین صریح و فعال بوده است.

از فرش قرمز اسکار... تا زندان؟

جعفر پناهی، کارگردان ایرانی، برای فیلم درخشان خود It Was Just An Accident دست خالی سالن را ترک کرد، اما حضور او یادآور تلخی بود از این که این مراسم در پس‌زمینه‌ای از تنش‌های سیاسی و جنگ برگزار می‌شود.

فیلم او تریلری پرکشش است که پیامدهای شکنجه، بهای انتقام و امکان‌پذیر بودن بخشش را واکاوی می‌کند. پناهی با مهارتی چشمگیر، کمدی سیاه و حتی لحظات اسلپ‌استیک را در داستان می‌گنجاند تا یک رودمووی هجوآمیز درباره سرکوب جمهوری اسلامی بسازد؛ فیلمی که در عین حال نقدی ماندگار بر گناه‌های خودکامگی دولتی است.

او گفته است که قصد دارد پس از پایان فصل جوایز به ایران برگردد و به احتمال زیاد باید حکم زندان خود را اجرا کند؛ چون این کارگردان منتقد سال گذشته به دلیل ساخت It Was Just An Accident به اتهام «اقدامات تبلیغی» علیه دولت ایران، به یک سال زندان غیابی محکوم شده است.

در ادامه فهرست کامل برندگان اسکار امسال را می‌خوانید:

بهترین فیلم

• برنده: One Battle After Another
• Bugonia
• F1
• Frankenstein
• Hamnet
• Marty Supreme
• The Secret Agent
• Sentimental Value
• Sinners
• Train Dreams

بهترین کارگردانی

• برنده: Paul Thomas Anderson, One Battle After Another
• Chloé Zhao, Hamnet
• Josh Safdie, Marty Supreme
• Joachim Trier, Sentimental Value
• Ryan Coogler, Sinners

بازیگر مرد در نقش اصلی

• برنده: Michael B. Jordan, Sinners
• Timothée Chalamet, Marty Supreme
• Leonardo DiCaprio, One Battle After Another
• Ethan Hawke, Blue Moon
• Wagner Moura, The Secret Agent

بازیگر زن در نقش اصلی

• برنده: Jessie Buckley, Hamnet
• Rose Byrne, If I Had Legs I’d Kick You
• Kate Hudson, Song Sung Blue
• Renate Reinsve, Sentimental Value
• Emma Stone, Bugonia

بازیگر مرد در نقش مکمل

• برنده: Sean Penn, One Battle After Another
• Benicio Del Toro, One Battle After Another
• Jacob Elordi, Frankenstein
• Delroy Lindo, Sinners
• Stellan Skarsgård, Sentimental Value

بازیگر زن در نقش مکمل

• برنده: Amy Madigan, Weapons
• Elle Fanning, Sentimental Value
• Inga Ibsdotter Lilleaas, Sentimental Value
• Wunmi Mosaku, Sinners
• Teyana Taylor, One Battle After Another

فیلمنامه اقتباسی

• برنده: One Battle After Another
• Bugonia
• Frankenstein
• Hamnet
• Train Dreams

فیلمنامه غیراقتباسی

• برنده: Sinners
• Blue Moon
• It Was Just an Accident
• Marty Supreme
• Sentimental Value

فیلم بلند بین‌المللی

• برنده: Sentimental Value
• The Secret Agent
• It Was Just an Accident
• Sirat
• The Voice of Hind Rajab

فیلم مستند بلند

• برنده: Mr. Nobody Against Putin
• The Alabama Solution
• Come See Me in the Good Light
• Cutting Through Rocks
• The Perfect Neighbor

انیمیشن بلند

• برنده: KPop Demon Hunters
• Arco
• Elio
• Little Amélie or the Character of Rain
• Zootopia 2

جایزه انتخاب بازیگر (Casting)

• برنده: One Battle After Another (Cassandra Kulukundis)
• Hamnet
• Marty Supreme
• The Secret Agent
• Sinners

فیلمبرداری

• برنده: Sinners (Autumn Durald Arkapaw)
• Frankenstein
• Marty Supreme
• One Battle After Another
• Train Dreams

تدوین فیلم

• برنده: One Battle After Another (Andy Jurgensen)
• F1
• Marty Supreme
• Sentimental Value
• Sinners

طراحی صحنه

• برنده: Frankenstein
• Hamnet
• Marty Supreme
• One Battle After Another
• Sinners

موسیقی متن

• برنده: Sinners (Ludwig Goransson)
• Bugonia
• Frankenstein
• Hamnet
• One Battle After Another

ترانه اصلی

• برنده: «Golden» از KPop Demon Hunters
• «Dear Me» از Diane Warren: Relentless
• «I Lied to You» از Sinners
• «Sweet Dreams of Joy» از Viva Verdi
• «Train Dreams» از Train Dreams

صدا

• برنده: F1 (Gareth John, Al Nelson, Gwendolyn Yates Whittle, Gary A. Rizzo and Juan Peralta)
• Frankenstein
• One Battle After Another
• Sinners
• Sirat

جلوه‌های ویژه بصری

• برنده: Avatar: Fire and Ash
• F1
• Jurassic World Rebirth
• The Lost Bus
• Sinners

چهره‌پردازی و آرایش مو

• برنده: Frankenstein (Mike Hill, Jordan Samuel and Cliona Furey)
• Kokuho
• Sinners
• The Smashing Machine
• The Ugly Stepsister

طراحی لباس

• برنده: Frankenstein (Kate Hawley)
• Avatar: Fire and Ash
• Hamnet
• Marty Supreme
• Sinners

فیلم کوتاه لایو-اکشن

• برنده: تساوی: The Singers و Two People Exchanging Saliva
• Butcher’s Stain
• A Friend of Dorothy
• Jane Austen’s Period Drama

فیلم مستند کوتاه

• برنده: All the Empty Rooms
• Armed Only With a Camera: The Life and Death of Brent Renaud
• Children No More: Were and Are Gone
• The Devil Is Busy
• Perfectly a Strangeness

انیمیشن کوتاه

• برنده: The Girl Who Cried Pearls
• Butterfly
• Forevergreen
• Retirement Plan
• The Three Sisters