انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه ۲۰۲۷: رافائل گلوکسمان آماده ورود به میدان

رافائل گلوکسمان، مفسر سابق که امروز سیاستمدار است، قرار بود شامگاه یکشنبه نامزدی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال آینده اعلام کند و به فهرست بلندبالای مدعیان بپیوندد؛ فهرستی که حتی در درون اردوگاه چپ هم بسیار شلوغ است.

آگهی

آگهی

این نویسنده و نماینده پیشین پارلمان اروپا که ۴۶ سال دارد و حزب میانه‌چپ Place publique را رهبری می‌کند، قرار است نامزدی خود را در یک گفت‌وگوی پربیننده در شبکه تلویزیونی TF1 رسما اعلام کند.

او ۲۶ مه گذشته در همین شبکه TF1 اعلام کرده بود که سه ماه به خود فرصت می‌دهد تا «کشور را زیر پا بگذارد»، «یک قرارداد میهن‌دوستانه جدید پیشنهاد کند» و «خانواده سیاسی‌اش را برای انتخابات ریاست جمهوری گرد هم بیاورد».

اگرچه این اعلامیه غافلگیرکننده نیست و در کوتاه‌مدت چیزی را دگرگون نمی‌کند، تصمیم او یک پیامد فوری خواهد داشت: شریک زندگی گلوکسمان، روزنامه‌نگار لیا سالامه، که چهره شاخص شبکه دولتی رقیب France 2 است، احتمالا اعلام می‌کند برای جلوگیری از هرگونه تعارض منافع در جریان کارزار انتخاباتی کناره‌گیری می‌کند.

مارین لوپن، رهبر جریان راست افراطی فرانسه، پس از سه تلاش ناموفق، سال ۲۰۲۷ را بهترین فرصت خود برای فتح الیزه می‌بیند اما بسیاری از چهره‌های اردوگاه میانه‌رو وابسته به رئیس‌جمهور امانوئل مکرون ـ که پس از دو دوره حضور در الیزه دیگر نمی‌تواند نامزد شود ـ و همچنین شخصیت‌های چپ، پیشتر نامزدی خود را اعلام کرده‌اند.

ژان لوک ملانشون، رهبر چپ رادیکال، او هم برای چهارمین بار وارد رقابت می‌شود، در حالی که مارین توندلیه، رهبر سبزها، در چارچوب یک انتخابات مقدماتی واحد کارزار خود را پیش می‌برد، آن هم در شرایطی که باردار است؛ دلفین باتو، وزیر پیشین محیط زیست، نامزدی خود را با هدف جلوگیری از «ریکیکی‌سازی» و «ناپدید شدن» جریان محیط زیست اعلام کرده است؛ از سوی دیگر، اولیویه فور، دبیر اول حزب سوسیالیست (PS) و حتی فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور پیشین سوسیالیست، نیز به‌طور بالقوه به ورود به این رقابت می‌اندیشند.

هفته‌نامه لو نوول ابس در ژوئن ۲۰۲۶ بیش از بیست و پنج نامزدی را که رسما اعلام شده یا مدعی نامزدی هستند، فهرست کرده بود.

آیا «گلوکسمانیا» می‌تواند سد سنی را پشت سر بگذارد؟

نظرسنجی‌ها برای رافائل گلوکسمان، که در میان جوانان محبوب است تا جایی که برخی از «گلوکسمانیا» سخن می‌گویند، بین ۱۰ تا ۱۲ درصد قصد رای در نظر می‌گیرند؛ رقمی قابل توجه، اما احتمالا ناکافی برای راهیابی به دور دوم.

او همچنین به عملکرد خود در انتخابات اروپایی اخیر تکیه می‌کند؛ جایی که فهرست مشترک PS-Place publique را رهبری کرد و با کسب ۱۳.۸ درصد آرا، در صدر اردوگاه چپ قرار گرفت.

برای جلوگیری از پراکندگی بیش از حد آرا، حزب سوسیالیست و Place publique قصد دارند در ماه اکتبر یک انتخابات مقدماتی برگزار کنند تا یک نامزد واحد معرفی شود. جزئیات این روند انتخاب باید در روزهای آینده نهایی و سه‌شنبه آتی به تایید نهادهای داخلی دو حزب برسد.

اعضای حزب سوسیالیست که اوایل ژوئیه نظرشان پرسیده شد، با «انتخابات مقدماتی باز» مورد نظر رهبر حزب، اولیویه فور، مخالفت کردند و در عوض به «انتخابات مقدماتی بسته» رای دادند؛ روشی که تنها برای اعضای حزب سوسیالیست، Place publique یا یک «قطب سوسیال‌دموکرات» باز است و بدین ترتیب بدنه رای‌دهندگان محدودتری را رقم می‌زند که بیشتر به سود رافائل گلوکسمان است.

هرچند گلوکسمان لحنی اصلاح‌طلبانه‌تر و میانه‌روتر از حزب سوسیالیست دارد، همکاری با این حزب تاریخی و بهره‌بردن از ماشین انتخاباتی آن برای او کاملا منطقی است، چرا که خود به‌تنهایی از سازوکار تشکیلاتی کافی برای پشتیبانی از نامزدی آینده‌اش برخوردار نیست.

او پسر فیلسوف آندره گلوکسمان است و بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ ـ در دوره‌ای که هنوز جوانی آرمان‌گرا با موهای پریشان بود ـ به عنوان مشاور در کنار میخیل ساآکاشویلی، رئیس‌جمهور پیشین گرجستان که آشکارا طرفدار غرب بود، کار می‌کرد. ساآکاشویلی که اکنون در کشورش زندانی است، پس از جنگ سال ۲۰۰۸ میان دو کشور، به یکی از مخالفان سرسخت روسیه بدل شد.

گلوکسمان که مدافع سرسخت اروپا و مخالف جدی راست افراطی است، همچنین با جدیت از اوکراین در نبردش با تجاوز روسیه حمایت می‌کند و به موضع‌گیری‌های سخت خود در قبال روسیه تحت رهبری ولادیمیر پوتین شهرت دارد.

سالامه که متولد بیروت و ۴۶ ساله است، پیشتر اعلام کرده بود اگر شریک زندگی‌اش نامزد ریاست جمهوری شود، از اجرای برنامه خبری اصلی که از سال ۲۰۲۵ آن را روی آنتن می‌برد کنار خواهد رفت. سالامه که گویندگی بخش خبری را بر عهده داشت و قرار بود از دوشنبه دوباره به استودیو برگردد، احتمالا جای خود را به ژان باتیست مارتو خواهد داد که تابستان امسال مجری ذخیره این برنامه بوده است.

با این حال او تاکید کرده است که همچنان بی‌طرف می‌ماند. او در فوریه گفت: «من یک روزنامه‌نگار مستقل و صادق، و زنی آزاد هستم»، هرچند اذعان کرد پرسش‌ها درباره وضعیت شخصی و حرفه‌ای آنها «مشروع» است.