به زنی به نام بلانش مورتامار تازه خبر دادهاند که بدترین عکاس جهان است؛ در میان ۱۲۷۶۴۲ نفری که سخت تلاش کردند دقیقا همین لقب عجیب را بگیرند.
در بیشتر مسابقههای عکاسی، افقهای بیدلیل تار، کادرهای کج و اثر انگشتهای تصادفی بلافاصله دلیل رد شدن عکس هستند.
آگهی
آگهی
برای شرکت هواپیمایی آیسلندایر اما، همینها کل ماجاست.
اوایل امسال، با راه انداختن یک جستوجوی جهانی که وایرال شد برای پیدا کردن «بدترین عکاس جهان»، سرانجام شرکت هواپیمایی ملی ایسلند قهرمان خود را معرفی کرد؛ و نه، او بروکلین بکهام نیست (اگر در جریان باشید، میدانید چرا).
بلانش مورتامار از پاریس با پشت سر گذاشتن ۱۲۷ هزار و ۶۴۲ متقاضی از ۱۷۸ کشور، این عنوان سراسر کنایهآمیز را از آن خود کرد و داوران را با «کمبود تحسینبرانگیز مهارت و آشنایی با اصول اولیه عکاسی» تحت تاثیر قرار داد.
پرتفوی برنده او شامل منظرهای برفی از شهر اسلو است که در آن انگشتی سرگردان حدود ۲۰ درصد کادر را اشغال کرده است، یک عکس کمنور و تار که فقط حدودا به سمت مجسمه آزادی گرفته شده، و تصویری از یک مرغ دریایی روی پایه چراغ که به شکلی ناجور کادر را با چیزی شبیه به لاله گوش شریک شده است.
واقعا کار شگفتانگیزی است؛ واقعا. خودتان ببینید:
مورتامار با خونسردی با این عنوان تازه کنار آمده است و گفته است: «سالها بود که دوستان و اعضای خانواده میپرسیدند چرا عکسهای من همیشه ناامیدکننده از آب درمیآید. خوشحالم که بالاخره جوابش را پیدا کردم: داشتم برای این نقش تمرین میکردم. این پروژه نقص را جشن میگیرد؛ احتمالا تنها مسابقه عکاسیای که واقعا شانسی برای برنده شدن در آن داشتم.»
ایده پشت این کارزار ساده بود. به گفته آیسلندایر، ایسلند آنقدر به طرز اغراقآمیزی فوتوژنیک است که حتی کسی با استعداد ماورایی در گرفتن عکسهای افتضاح هم به زحمت میتواند آن را زشت نشان دهد.
به گفته آیسلندایر، واکنشها به این کارزار خیرهکننده بود.
گیسلی اس. بریینیولفسون، مدیر جهانی بازاریابی این شرکت هواپیمایی، گفت: «از این که سرانجام عکاس بد خودمان را پیدا کردیم، خیلی خوشحالیم. این پروژه در سراسر جهان بازتاب پیدا کرده چون مردم از کمال ساختگی خسته شدهاند. ما واقعا شجاعت آدمها را در آغوش گرفتن اصالت به جای تصنع تحسین کردیم؛ و همین ویژگی در میان همه متقاضیان بیشتر از همه به چشم میآمد.»
در قالب نقش جدیدش، مورتامار ۱۰ روز را در یک سفر عکاسی دور ایسلند میگذراند؛ سفری که قرار است به این پرسش پاسخ دهد: آیا ممکن است کسی واقعا نتواند حتی یک عکس خوب در یکی از تماشاییترین مناظر جهان بگیرد؟
مورتامار گفته است: «ایسلند را با اعتمادبهنفس یک عکاس حرفهای و مهارتهای کسی ثبت خواهم کرد که مشخصا عکاس حرفهای نیست. اگر ایسلند از زیر دست دوربین من سالم بیرون بیاید، از هر چیزی جان سالم به در میبرد!»
در ازای این تلاش، او ۵۰ هزار دلار دستمزد میگیرد که زمان، هزینهها و البته عکسهایش را پوشش میدهد. ایسلند از حالا هشدار لازم را گرفته است.