سال ۲۰۲۷ برای ماکائو سال مهمی است؛ این شهر دهمین سالگرد تبدیل شدن به «شهر خلاق خوراک‌شناسی» یونسکو را جشن می‌گیرد و از مسافران دعوت می‌شود هم صحنه غذای تلفیقی و هم گوشه‌های دنج‌تر آن را کشف کنند.
در سال ۲۰۲۷، ماکائو دهمین سال حضور خود به‌عنوان «شهر خلاق خوراک‌شناسی» در یونسکو را جشن خواهد گرفت، و به گردشگران علاقه‌مند به غذا توصیه شده است برای تجربه صحنه متنوع غذا و رستوران این شهر به آن سفر کنند.
آگهی
آگهی
این منطقه ویژه اداری ساحلی که در ساحل غربی دلتای رود مروارید چین قرار دارد، به خاطر غذاهایی مشهور است که تحت تاثیر طعم‌های پرتغالی و چینی هستند.
با ترکیب فرهنگ‌های شرقی و غربی، آشپزی ماکائویی یکی از نخستین نمونه‌های آشپزی تلفیقی به شمار می‌رود. این سبک در سال ۲۰۱۲ از سوی دولت محلی به‌عنوان میراث ناملموس ثبت شد.
ماریا هلنا د سنا فرناندس، مدیر اداره گردشگری دولت ماکائو، در «ورلد تراول مارکت» در لندن به یورونیوز تراول گفت: «سال ۲۰۲۷ سالی بسیار خاص است.»
او افزود: «آن سال دهمین سالگرد انتخاب ما به‌عنوان شهر خلاق خوراک‌شناسی یونسکو خواهد بود. بنابراین، بدون تردید سال آینده رویدادهای غذایی زیادی برگزار خواهیم کرد.»
در قالب «جشن بزرگ غذا» که در ماکائو پیش رو است، بازدیدکنندگان می‌توانند ۲۱ محل غذاخوری را که از یک تا سه ستاره میشلن دارند، کشف کنند، در حالی که ۱۳ مکان دیگر نیز عنوان بیب گورمان را کسب کرده‌اند.
او افزود: «در کنار این‌ها، سطح غذاهای خیابانی هم وجود دارد، و رستوران‌های بسیار دیگری نیز غذا عرضه می‌کنند.»
یکی از نمونه‌های مکان‌هایی که غذای سنتی ارائه می‌کنند، مغازه کوچک «نگ تنگ کی» است که از سال ۱۹۴۹ کیک‌های لوبیای قرمز را به‌طور کامل خانگی تهیه و عرضه می‌کند. این مکان در فصل‌های اکتبر تا مه، خوراک محبوب منطقه‌ای «مارتاباک مانیس» را هم ارائه می‌کند؛ میان‌وعده‌ای شیرین که از شکلات قرار گرفته میان یک کیک اسفنجی نرم تشکیل شده است.
خانم د سنا فرناندس همچنین اعلام کرد که غذا تا یک‌چهارم درآمد حاصل از گردشگران را تشکیل می‌دهد.
او گفت: «آشپزی ماکائویی از یک سو برای کل صحنه غذایی ما بسیار بسیار مهم است. اما در عین حال، ما غذای کانتونی هم داریم.»
او افزود که ماکائو همچنین یک پایگاه داده درباره غذای ماکائویی ایجاد کرده است. در این طرح با همکاری دانشگاهیان، انجمن‌ها، فعالان، جوانان و جوامع ماکائویی خارج از کشور، هدف این است که این بخش از فرهنگ محلی حفظ شود و آگاهی درباره تاریخ بیش از ۴۰۰ ساله آن افزایش یابد. یک پایگاه داده مشابه درباره آشپزی کانتونی نیز در دست تهیه است.
او افزود: «جامعه محلی نیز غذاهای جالب زیادی برای خوردن، و همچنین چیزهای دیگری برای کشف کردن ارائه می‌کند.»
جوامع محلی و مکان‌های کم‌جمعیت‌تر
از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های ماکائو، میدان پرجنب‌وجوش سناادو است. این میدان که با ساختمان‌های نئوکلاسیک رنگارنگ احاطه شده، محل منتخب برگزاری رویدادها و جشن‌های عمومی است.
بازدیدکنندگان می‌توانند از موزه‌ها، باغ‌های گل، دژها و کلیساهای تاریخی این مقصد نیز دیدن کنند؛ بسیاری از این بناها به دوره ورود پرتغالی‌ها در قرن شانزدهم بازمی‌گردد و هنوز هم شاهکارهای معماری به شمار می‌روند.
هرچند ماکائو به‌خوبی به‌عنوان مقصدی برای استراحتگاه‌ها و سرگرمی شناخته می‌شود، اما مسئولان این منطقه در تلاش هستند گردشگران را تشویق کنند که از مکان‌های کم‌جمعیت‌تر نیز دیدن کنند.
خانم د سنا فرناندس گفت: «اکنون تلاش می‌کنیم با ارائه اتوبوس‌های رایگان، چه از استراحتگاه‌ها و چه از مناطق شلوغ‌تر، یا به بیان دیگر مرکزی‌ترین مناطق گردشگری، دسترسی به محله‌های مسکونی را آسان کنیم تا بازدیدکنندگان را به فضایی آرام‌تر در این مناطق ببریم.»
دولت ماکائو همچنین به کسب‌وکارهای کوچک کمک می‌کند تا برای گردشگران بالقوه بیشتر دیده شوند.
او گفت: «از یک سو تلاش می‌کنیم به این کسب‌وکارهای کوچک کمک کنیم با استفاده از شبکه‌های اجتماعی خودشان را بهتر تبلیغ کنند.» او افزود: «از سوی دیگر، یک اداره دولتی دیگر هم همراه با ما کار می‌کند و یارانه‌هایی ارائه می‌دهد تا به آن‌ها برای ارتقای تاسیساتشان کمک کند.
او گفت: «همچنین در حال بررسی برگزاری جشن‌ها و آیین‌های مختلف در محله‌های مسکونی هستیم تا این مناطق را پرشورتر کنیم و آن‌ها را برای گروه گسترده‌تری از بازدیدکنندگان جذاب سازیم.»