فیلیپ ژنادا که تازه برگزیده شده بود، پشت میکروفن فرانس انتر توضیح داد چگونه برای نوشتن رمان «ناشناختهی اسکله ژاول» از هوش مصنوعی استفاده کرده؛ رمانی که برایش جایزه گنکور را به همراه داشت.
در حالی که پرونده تلیسون اورلیان، که متهم است برای رمان خود «این بود یا مردن» از هوش مصنوعی استفاده کرده، جهان ادبیات را تکان داده است، برنده جایزه گنکور در برنامه رادیویی فرانس انتر اعتراف کرد که هنگام نوشتن کتابش «سه بار» از هوش مصنوعی استفاده کرده است. موضوعی که میتواند دوباره بحث درباره هوش مصنوعی را داغ کند؟
فیلیپ ژنادا توضیح داد که نخستین بار از این فناوری استفاده کرده تا جملهای نوشتهشده توسط چتجیپیتی را در متن بگنجاند، تا به گفته خودش «با خواننده بازی کند». او این جمله را فقط روز سهشنبه برای داوران گنکور فاش کرد. او با شوخی گفت: «اگر فاش شود، میدانم از طرف چه کسی خواهد بود».
او افزود: «از هوش مصنوعی همچنین برای اینکه کمی چتجیپیتی را، که پاسخهایی کاملا بیربط درباره یک داده فنی میدهد، دست بیندازم»، بیآنکه جزئیات بیشتری ارائه کند.
این رماننویس ۶۲ ساله، که در پروندههای جنایی حلنشده تخصص دارد، گفت که از این فناوری برای انجام جستوجوهای فنی نیز بهره گرفته و افزود: «من فکر میکنم نمیتوان هوش مصنوعی را پس زد، نمیتوان وانمود کرد که وجود ندارد. باید از آن استفاده کرد، باید آن را به رسمیت شناخت، باید آن را اهلی کرد و جای خود را به آن نداد. باید مفید باشد.»
«هیچکس بلد نیست خودش بنویسد؟»
این اظهارات بلافاصله در شبکههای اجتماعی مورد بحث قرار گرفت. برخی معتقدند هوش مصنوعی «بهزودی اجتنابناپذیر میشود (...) مثل یک اصلاحگر املایی امروزی»، اما دیگران ناامیدی خود را نشان میدهند.
یک هوادار در ایکس نوشت: «من دوست دارم نویسندگانی را بخوانم که تلاش میکنند و وقت میگذارند تا خودشان خلق کنند، با نیروی قلبشان، جگرشان و مغزشان».
کاربر دیگری پرسید: «در این فصل ادبی ۲۰۲۶ هیچکس بلد نیست خودش بنویسد یا چه، و خب، برای 'بازی با خوانندگان' باشد، اما چه ارتباطی با رمان دارد؟»
فیلیپ ژنادا جای لوران مووینیه، برنده جایزه گنکور ۲۰۲۵، را گرفته است. او برای رمان «ناشناختهِ اسکله ژاول»، که به قتل حلنشده یک زن جوان در پاریس در اواخر دهه ۱۹۴۰ میپردازد، برگزیده شد.
با این اثر تازه، نویسنده در همان مسیر داستانهای صمیمی ـ پلیسی ادامه میدهد؛ مسیری که پس از «سولاک» (۲۰۱۳)، «لا پتیت فمل» (۲۰۱۵) و «لا سرپ» (۲۰۱۷) برای او خوانندگان وفاداری بههمراه آورد.
رمان تلیسون اورلیان که تا چند هفته پیش از آن بهعنوان یکی از آثار محبوب یاد میشد، از دومین فهرست انتخاب گنکور کنار گذاشته شد و بهدلیل تردیدها درباره استفاده از هوش مصنوعی، که سپس با اتهامهای سرقت ادبی همراه شد، از سایر جوایز ادبی نیز حذف شد.
ناشر قدیمی و تاریخی او، انتشارات «بورئال» مستقر در مونترآل، رسما به همکاری خود با این نویسنده پایان داد و اعلام کرد که کتاب او دیگر تجدید چاپ نخواهد شد.