پروتئین‌های موجود در خون مردان می‌تواند سال‌ها پیش از تشخیص، سرنخ‌هایی درباره احتمال ابتلا به سرطان پروستات به دست دهد.
پژوهشگران دانشگاه آکسفورد دریافته اند که پروتئین‌های مشخصی در خون مردان می‌توانند بیش از ۱۵ سال پیش از تشخیص خطر بیشتر ابتلا به سرطان پروستات را نشان دهند.
آگهی
آگهی
کارل اسمیت-بیرن، نویسنده مسئول این مطالعه در آکسفورد گفت که «یافتن پروتئین‌های مرتبط با ژن‌های محرک شناخته‌شده سرطان پروستات در خون‌هایی که سال‌ها پیش از تشخیص جمع‌آوری شده‌اند دیدگاه‌های تازه‌ای درباره ابتدایی‌ترین مراحل بیماری به ما می‌دهد».
سرطان پروستات شایع‌ترین سرطان در میان مردان اتحادیه اروپا و دومین سرطان در جهان پس از سرطان ریه است. در اتحادیه اروپا هر سال حدود ۳۳۰ هزار مورد تازه این بیماری تشخیص داده می‌شود و حدود ۷۵ هزار مرد هر سال بر اثر آن جان خود را از دست می‌دهند.
پژوهشگران دانشگاه آکسفورد نمونه‌های خونی بیش از ۲۵۰۰ مرد را که بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ جمع‌آوری شده بود تحلیل کردند. آنها نمونه‌های اولیه ۹۸۲ مردی را که بعدها دچار سرطان پروستات شدند با نمونه‌های ۱۵۷۳ مردی که به این بیماری مبتلا نشدند مقایسه کردند.
این تیم بیش از ۶۰۰۰ پروتئین مختلف را در پلاسمای خون هر شرکت‌کننده اندازه‌گیری کرد. چون نمونه‌ها سال‌ها پیش از هرگونه تشخیص گرفته شده بود و در برخی موارد فاصله‌ای بیش از ۱۵ سال وجود داشت پژوهشگران توانستند به دنبال نشانه‌های شیمیایی هشداردهنده اولیه یعنی تغییرات در پروتئین‌ها بگردند.
به گفته این مطالعه برخی پروتئین‌ها با افزایش کلی خطر ابتلا به سرطان پروستات مرتبط بودند و برخی دیگر به طور خاص با شکل‌های تهاجمی یا سریع‌رشدکننده بیماری ارتباط داشتند. در عین حال مردانی که سطح بالاتری از برخی پروتئین‌های سیستم ایمنی مانند GZMK و ANXA2 داشتند در بلندمدت با خطر کمتر سرطان پروستات روبه‌رو بودند. نتایج در نشریه European Urology (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده است.
ژه هوانگ، نویسنده اصلی این پژوهش و اپیدمیولوژیست پسادکترا در واحد سلامت جمعیت آکسفورد گفت که «بسیاری از سرطان‌های پروستات به کندی رشد می‌کنند و ممکن است هرگز آسیبی وارد نکنند در حالی که برخی دیگر تهاجمی‌اند و می‌توانند تهدیدکننده زندگی باشند».
هوانگ افزود که «در نهایت امیدواریم این یافته‌ها به ما کمک کند زیست‌شناسی سرطان پروستات تهاجمی را بهتر درک کنیم و نشانگرهایی را شناسایی کنیم که بتوانند ارزیابی خطر را در آینده بهبود بدهند».
پژوهشگران تاکید کردند که این نتایج هنوز به معنای وجود یک آزمایش غربالگری نیست و نیاز به تایید بیشتر دارد.
اسمیت-بیرن گفت که «این یافته‌ها همراه با شواهد ژنتیکی موجود و آینده ممکن است به ما کمک کند مسیرهای زیستی را شناسایی کنیم که بتوان آنها را برای پیشگیری از سرطان پروستات تهاجمی هدف قرار داد».