دو سوم از کودکان اروپایی دچار تروما شده اند؛ آسیبی که به گفته کارشناسان سایه‌اش تا کلاس درس، بازار کار و روابط شخصی آنها ادامه دارد.
براساس گزارش تازه دفتر منطقه‌ای سازمان جهانی بهداشت در اروپا، بیش از دو سوم جوانان در اروپا در دوران کودکی با انواع ناملایمات، از خشونت خانگی تا مرگ یکی از والدین، روبه‌رو شده‌اند؛ وضعیتی که سال‌ها بعد آنها را در معرض سلامت روانی ضعیف‌تر و کیفیت زندگی پایین‌تر قرار می‌دهد.
آگهی
آگهی
بیش از یک پنجم جوانان گزارش کرده‌اند که در کودکی چهار مورد یا بیشتر از این تجارب نامطلوب را تجربه کرده‌اند.
نتاشا آزوپاردی‌مسکات، مدیر نظام‌های سلامت در سازمان جهانی بهداشت / اروپا، گفت: «وقتی کودکی در فضایی بزرگ می‌شود که در آن خشونت یا بحران در خانه جریان دارد، نباید تعجب کنیم که این وضعیت سال‌ها بعد به کلاس درس، بازار کار و روابط او کشیده می‌شود.»
او افزود که ابعاد این مشکل اغلب نادیده گرفته می‌شود و پیامدهای آن به جنبه‌های مختلف زندگی مردم سرایت می‌کند.
آزوپاردی‌مسکات گفت: «این موضوع فقط یک مسئله سلامت روان نیست، یک مسئله اجتماعی و اقتصادی است و به حضور همه بخش‌ها نیاز دارد، نه فقط خدمات سلامت.»
این گزارش (منبع به زبان انگلیسی) بیش از ۲۶ هزار جوان ۱۸ تا ۳۰ ساله را در سراسر اروپا بین نوامبر ۲۰۲۵ تا ژانویه ۲۰۲۶ مورد پرسش قرار داده است. در این مطالعه میزان مواجهه با ۹ نوع ناملایمات، از جمله آزار جسمی، عاطفی یا جنسی، غفلت جسمی، مصرف مواد در خانواده، بیماری روانی در خانواده، جدایی یا مرگ والدین و نیز مشاهده خشونت خانگی در دوران کودکی سنجیده شده است.
مارک بلیس از دانشگاه لیورپول جان مورز و سرپرست علمی این پژوهش گفت: «یافته‌ها به طرز شگفت‌آوری یکدست است. تجارب نامطلوب دوران کودکی در ریشه بسیاری از پیامدهای ضعیف‌تر سلامت، اجتماعی و اقتصادی در میان جوانان اروپا قرار دارد.»
شایع‌ترین این تجارب جدایی یا مرگ والدین، مشاهده خشونت خانگی یا تحمل آزار عاطفی بوده است.
در این گزارش آمده است که قرار گرفتن در معرض استرس مزمن در سال‌های آغازین زندگی که می‌تواند نتیجه همین تجارب نامطلوب باشد، رشد مغز را مختل می‌کند، توان تنظیم هیجان را کاهش می‌دهد و سامانه‌های واکنش فیزیولوژیک به استرس را تغییر می‌دهد.
جوانانی که از چهار مورد یا بیشتر از این تجارب خبر داده‌اند، بسیار بیشتر از دیگران دچار درد یا ناراحتی جسمی، مشکل در انجام فعالیت‌های روزمره مانند کار یا تحصیل، اختلال در تحرک و دشواری در مراقبت از خود بوده‌اند.
در میان کسانی که از مواجهه با چهار تجربه نامطلوب یا بیشتر خبر داده‌اند، ۷۶.۳ درصد گفته‌اند در سال گذشته احساس کرده‌اند به حمایت حرفه‌ای سلامت روان نیاز داشته‌اند، در حالی که این رقم در میان کسانی که هیچ تجربه نامطلوبی گزارش نکرده‌اند ۳۶.۷ درصد بوده است.
به گزارش این مطالعه، جوانانی که بیش از دیگران در معرض تجارب مضر قرار داشته‌اند، بیشتر از دیگران گفته‌اند که حمایتی را که در حوزه سلامت روان لازم می‌دانستند دریافت نکرده‌اند.
شکستن این چرخه
نویسندگان هشدار دادند بدون پیشگیری موثر و مداخله زودهنگام، این تجارب مضر تمایل دارند در نسل‌های بعدی تکرار شوند.
بزرگسالانی که در کودکی با ناملایمات روبه‌رو بوده‌اند، با خطر بیشتری روبه‌رو هستند که فرزندان خود را در شرایطی بزرگ کنند که با فشار مالی، خشونت خانگی و مشکلات روانی والدین همراه است.
با وجود این تصویر تیره، گزارش تاکید می‌کند حتی کسانی که تجارب نامطلوب بیشتری داشته‌اند نیز می‌توانند به نتایج مثبت در زندگی دست پیدا کنند.
بلیس گفت: «خبر خوب این است که می‌توان از تجارب نامطلوب دوران کودکی پیشگیری کرد و اثرات آنها را کاهش داد.»
او افزود: «با حمایت سیاستگذاران، سرمایه‌گذاری برای ایجاد دوران کودکی امن‌تر و پرمهرتر به شکل‌گیری جمعیت سالم‌تر، جوامع قوی‌تر و آینده‌ای به‌مراتب پررونق‌تر برای اروپا کمک خواهد کرد.»