آمریکا پس از کشف خودروهای مشکوک و گزارش نیویورک‌تایمز از تهدیدهای منتسب به ایران، بمب‌افکن‌های بی ۱ خود را از پایگاه فرفورد بریتانیا خارج کرد. با وجود تاکید لندن و مارکو روبیو بر امنیت پایگاه و عادی‌بودن جابه‌جایی‌ها، کارشناسان این اقدام را تصمیمی عملیاتی برای حفاظت از دارایی‌های استراتژیک می‌دانند.
دفتر نخست‌وزیری بریتانیا روز دوشنبه وضعیت پایگاه نظامی فرفورد در گلاسترشر را «امن» توصیف کرد. سخنگوی این نهاد در پاسخ به پرسشی درباره چرایی خروج بمب‌افکن‌های آمریکایی از این پایگاه گفت که نمی‌تواند در مورد عملیات نظامی کشورهای خارجی اظهارنظر کند، اما تاکید کرد که فرفورد از امنیت کامل برخوردار است.
آگهی
آگهی
پنتاگون روز یکشنبه تایید کرد که بمب‌افکن‌های بی ۱ خود را از این پایگاه خارج کرده و به پایگاه‌های مادری‌شان در آمریکا بازگردانده است. گزارش‌های رسانه‌ای، از استقرار ۱۲ فروند بمب‌افکن B-1s در این پایگاه حکایت داشتند. برخی از رسانه‌ها تنها خروج ۱۰ فروند بمب‌افکن را از این پایگاه گزارش کرده‌اند.
رسانه‌های آمریکایی گزارش داده بودند که یک تهدید جدید، دلیل خروج این بمب‌افکن‌ها بوده است. منظور این رسانه‌ها وقوع یک حادثه مهم در ۲۷ سپتامبر بود که پلیس از حضور سه «خودروی مشکوک» در نزدیکی این پایگاه هوایی مطلع شد.
با این وجود مارکو روبیو، وزیرخارجه آمریکا، روز دوشنبه در سخنانی گفت که تصمیم برای خارج کردن بمب‌افکن‌ها از پایگاه فرفورد ارتباط مستقیمی به حادثه هفته گذشته ندارد.
او افزود: «جابه‌جایی دارایی‌های نظامی به نقاط مختلف جهان بر اساس رزمایش‌ها، استقرارهای مجدد، جابه‌جایی پرسنل و ورود نیروهای جدید، و نیز ورود هواپیماهای جدید و خروج هواپیماهای قدیمی، اتفاق غیرمعمولی نیست.»
آقای روبیو گفت ایالات متحده همچنان به امنیت تمامی پایگاه‌های خود اعتماد کامل دارد و مقامات بریتانیایی از زمان وقوع این حادثه همکاری بسیار خوبی داشته‌اند.
شبکه بیبیسی به نقل از منابع خود در دولت بریتانیا می‌گوید این یک تصمیم نظامی بوده است تا سیاسی که در سطح عملیاتی اتخاذ شده و از سوی ارتش آمریکا به همتایان بریتانیایی منتقل شده است.
پیش‌تر در روز دوشنبه، نیویورک تایمز به نقل از دو مقام آمریکایی گزارش داده بود که فرماندهان آمریکایی اطلاعات تهدیدآمیز جدیدی درباره یک توطئه مورد حمایت ایران علیه پایگاه فرفورد دریافت کرده بودند.
این روزنامه نوشت که اطلاعات جدید بخشی از همان هشدارهای تهدیدآمیز سه هفته پیش بود، اما مقامات پس از آشکار شدن جزئیات دقیق‌تر در ۲۴ ساعت گذشته، به‌سرعت دست به اقدام زدند.
ازرا کوهن، که در دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ به عنوان مقام دفاعی خدمت می‌کرد، تصمیم آمریکا را «مُدبرانه» خواند.
او به برنامه «تودی» رادیو ۴ بیبیسی گفت: «این‌ها سکوهای پروازی بسیار بسیار منحصربه‌فردی هستند که دیگر تولید نمی‌‌شوند و ما تعداد محدودی از آن‌ها را در اختیار داریم. بمب‌افکن بی ۱ یک دارایی استراتژیک است و ما اقدامات لازم را برای محافظت از آن در برابر انواع تهدیدات انجام خواهیم داد.»
از نظر فنی این امکان برای آمریکا وجود دارد که مانند «عملیات چکش نیمه‌شب» در سال گذشته، حملات دقیق را مستقیما از داخل خاک ایالات متحده و بدون نیاز به پایگاهی در بریتانیا انجام دهد.
به کانال تلگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
اما خروج این بمب‌افکن‌ها از پایگاه فرفورد باعث می‌شود آمریکا جای پای خود را برای حضور در این کشور در خارج از قاره اروپا از دست بدهد.
از سوی دیگر، جیمز مک‌کلری سخنگوی دفاعی حزب لیبرال دمکرات، تصمیم آمریکا برای خارج کردن بمب‌افکن‌هایش را «عمیقا نگران‌‌کننده» خواند و از دولت خواست برنامه‌ای را برای اطمینان از «کارآمد بودن» پایگاه‌های نظامی کشور ارائه دهد.
چند روز پس از حادثه پایگاه فرفورد، اندی برنام، نخست‌وزیر بریتانیا از بدست‌آوردن «شواهد قوی» دال بر دخالت ایران در این حادثه پرده برداشت، اما به جزئیات بیشتری ارائه نکرد.
تهران هرگونه دخالت در این حادثه را به شدت تکذیب کرده است.
در ماه ژوئیه، ایران اعلام کرده بود «هر پایگاهی که برای تجاوز به خاک ایران استفاده شود، یک هدف مشروع برای نیروهای ما محسوب می‌شود.»
پایگاه فرفورد، در نزدیکی روستای ولفورد، برای دهه‌ها به عنوان یک پایگاه عملیاتی پیشرو توسط نیروی هوایی آمریکا استفاده شده است.
در برنامه‌های ماه‌های اخیر، پس از آنکه بریتانیا با درخواست آمریکا برای استفاده از این پایگاه جهت حملات دفاعی علیه ایران موافقت کرد، ایالات متحده بمب‌افکن‌های B-1 و B-52 را از این پایگاه به سمت خاورمیانه به پرواز درآورده است.
ساکنان نزدیک به این پایگاه در گفتگو با بیبیسی از آسوده‌خاطر شدن خود پس از رفتن بمب‌افکن‌ها از این پایگاه هوایی گفتند؛ یکی از اهالی منطقه با اشاره به سروصدا و احساس «آسیب‌پذیری فزاینده» در هفته‌های اخیر گفت که از این موضوع «بسیار خوشحال» است.