سی هزار پشه نر عقیم پنجشنبه در آلوالاده لیسبون رها میشود؛ آخرین مرحله طرح آزمایشی برای مهار زادآوری پشه ببر آسیایی ناقل دنگی، زیکا و تب زرد.
قرار است روز پنجشنبه ۳۰ هزار پشه در لیسبون رها شوند. بله، درست خواندید، این موضوع شوخی نیست. اما خیالتان راحت، این پشهها نیش نمیزنند.
آگهی
آگهی
اینها پشههای نرِ عقیم از گونه «Aedes albopictus» هستند که در محله الوالاده لیسبون رها میشوند؛ اقدامی در چارچوب یک پروژه آزمایشی که هدف نهایی آن کاهش جمعیت پشه ببر آسیایی است، به دلیل پیامدهایی که برای سلامت عمومی دارد.
در واقع این نخستینبار نیست که چنین اقدامی انجام میشود. در مجموع، تا کنون ۶۰ هزار پشه رها شدهاند و این مرحله، آخرین مرحله رهاسازی از این نوع حشره است.
افونسو مورِیرا، پزشک سلامت عمومی در واحد سلامت عمومی «فرانسیسکو جورج» وابسته به مجموعه سلامت محلی «سانتا ماریا»، در گفتوگو با خبرگزاری لوسا توضیح داد که این پشهها با استفاده از یک روش آزموده و ایمن عقیم شدهاند.
او گفت: «وقتی این پشهها را در فضایی آزاد میکنیم که در آن جمعیت این گونه وجود دارد، در عمل با پشههای نرِ موجود در محل، یعنی پشههای وحشی، وارد رقابت میشوند.»
هدف این است که بررسی شود آیا این رقابت، میزان تولیدمثل گونه را کاهش میدهد یا نه، زیرا جفتگیری با پشههای نر عقیم به تولد نسل جدید منجر نمیشود. از آنجا که تنها پشههای ماده به خون نیاز دارند، کاهش تعداد نرهای وحشی و احتمال تولیدمثل، میتواند به کنترل شمار پشههای این گونه که قادر به نیش زدن انسان هستند کمک کند.
با این حال، این پژوهشگر تاکید کرد که در این مرحله نخست، هدف اصلی درک رفتار پشههای رها شده است، از جمله توان پراکندگی و میزان بقا در منطقه مداخله.
اگر نتایج مرحله نخست مطلوب باشد، برآورد میشود که در ماه مه تحقیقات وارد مرحله تازهای شود و مطالعهای تطبیقی میان مناطقی که در آنها پشهها رها و کنترل شدهاند، انجام گیرد.
این پروژه بر پشه ببر آسیایی متمرکز است، به دلیل پیامدهای آن برای سلامت عمومی، چرا که میتواند ناقل بیماریهایی چون دنگی، زیکا و تب زرد باشد؛ خطری که زمانی بروز میکند که پشه، فرد آلودهای را نیش بزند و سپس عامل بیماری را به فرد دیگری منتقل کند.
افونسو مورِیرا در گفتوگو با لوسا یادآور شد که رهاسازی پشههای عقیم تنها یکی از ابزارهای کنترل است و بر لزوم ادامه از بین بردن محلهای تکثیر این گونه تاکید کرد.