رسانههای دولتی چین گزارش دادند که بر اثر سیلابهای ناگهانی و سهمگینی که روز چهارشنبه مناطق مرزی نپال و چین را درنوردید دستکم ۱۶۲ نفر در نپال و سه نفر دیگر در تبت جان باختهاند و بیش از ۱۳۰۰ نفر نیز همچنان مفقود هستند.
خبرگزاری دولتی شینهوا و شبکه تلویزیونی سیسیتیوی چین صبح پنجشنبه گزارش دادند که رانش گلولای در تبت سه کشته بر جای گذاشته و ۵۵۸ نفر نیز مفقود شدهاند. حدود ۲۶۰ نفر از مفقودان در تبت اتباع خارجی هستند.
آگهی
آگهی
مقامات نپال نیز صبح پنجشنبه اعلام کردند که در پی سیل رودخانههای بوتهکوشی و تریشولی حدود ۸۲۶ نفر از جمله حدود ۳۴۱ تبعه خارجی مفقود شدهاند.
تصاویر پهپادی از مناطق سیلزده نپال جادههای ویرانشده و ساختمانهایی را نشان میدهد که زیر سیلابی خروشان و گلآلود مدفون شدهاند.
شویام راجبانداری یکی از ساکنان منطقه گفت: «وقتی به بازار دونگه رسیدم ظرف نیم ساعت سیل آمد و تمام بازار را ویران کرد. آن موقع مردم داشتند آماده میشدند که سر کار بروند.» او افزود: «نمیدانیم چند نفر مفقود شدهاند یا جان باختهاند.»
اتباع خارجی در میان مفقودان
از روز پنجشنبه کمکهای بینالمللی بهتدریج آغاز شد. استرالیا که شماری از شهروندانش در میان مفقودان هستند برای کمک اعلام آمادگی کرده است. کره جنوبی نیز اعلام کرد روز پنجشنبه یک گروه واکنش سریع به نپال اعزام کرده است تا در عملیات جستوجو و نجات برای یافتن ۹ شهروند این کشور که هنوز از سرنوشت آنها اطلاعی در دست نیست کمک کند.
پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا روز پنجشنبه گفت دستکم ۳۴ شهروند استرالیایی که برای سفرهای زیارتی و طبیعتگردی به منطقه رفته بودند، مفقود شدهاند.
خانم وانگ در گفتوگو با خبرنگاران در آدلاید گفت: «بر اساس اطلاعاتی که در اختیار داریم این شهروندان استرالیایی در قالب گروههای جداگانه زیارتی و گردشگری سفر میکردند.»
به گفته وزیر خارجه استرالیا دولت نپال هنوز رسما درخواست کمک نکرده است اما استرالیا برای هماهنگی کمکهای بشردوستانه با مقامهای نپال، سازمان ملل متحد، صلیب سرخ و دیگر سازمانها در تماس است.
وزارت خارجه مالزی نیز روز پنجشنبه شمار شهروندان این کشور را که در کاتماندو امکان تماس با آنها وجود ندارد به ۵۵ نفر افزایش داد. این وزارتخانه اعلام کرد که برای مشخص شدن وضعیت و محل حضور این افراد از نزدیک با مقامات مسئول همکاری میکند با این حال هنوز رسما تایید نشده است که آنها در مناطق آسیبدیده حضور داشتهاند.
سیل ناگهانی در حوضه رودخانههای بوتهکوشی و تریشولی روز چهارشنبه و پس از طغیان ناگهانی رودخانه بوتهکوشی در منطقه راسوای نپال آغاز شد.
سازمان زمینشناسی آمریکا ابتدا از ثبت زمینلرزهای به بزرگی ۴.۴ در حدود ۶۶ کیلومتری شمال کاتماندو و در نزدیکی مرز خبر داد. اما این سازمان بعدا ارزیابی خود را اصلاح کرد و گفت رویداد لرزهای ثبتشده در واقع ناشی از فروپاشی عظیم یک یخچال طبیعی با بزرگی لرزهای معادل ۵.۲ بوده است. این فروپاشی حجم عظیمی از یخ، سنگ و آوار را به سمت پاییندست روان کرده و پیامدهای ویرانگری برای مناطق مسکونی بر جای گذاشته است.
سازمان زمینشناسی آمریکا گفت این نتیجهگیری بر اساس دادههای ایستگاههای لرزهنگاری اطراف، بررسی امواج لرزهای با دوره تناوب بلند و تصاویر ماهوارهای انجام شده و در نهایت مشخص شده است که در این منطقه زمینلرزهای رخ نداده است.
کارشناسان: سقوط توده عظیم یخ و سنگ عامل این فاجعه بوده است
کارشناسان اقلیمی «مرکز بینالمللی توسعه یکپارچه کوهستان» در کاتماندو میگویند به احتمال زیاد سقوط تودهای عظیم از یک یخچال طبیعی عامل سیل ناگهانی روز چهارشنبه بوده است.
این کارشناسان در بیانیهای گفتند: «دادههای هیدرولوژیک از سرعت و شدت کمسابقه موج سیلاب حکایت دارد.» به گفته آنها سطح آب رودخانه تریشولی در مقطعی تنها ظرف نیم ساعت تا ۹ متر بالا آمده است.
آنها همچنین گفتند شدیدترین طغیان در رودخانه «لهنده خولا» یکی از شاخههای بوتهکوشی رخ داده است.
با وجود ابعاد گسترده این فاجعه، آنچه در تبت و نپال رخ داده حادثهای بیسابقه نیست. رودخانه لهنده خولا تنها در ۱۴ ماه گذشته دو بار طغیان کرده است. ناپایداری فزاینده یخچالهای طبیعی هیمالیا نیز خطر وقوع چنین حوادثی را افزایش داده و جان ساکنان، زیرساختها و منابع آب در این منطقه پرجمعیت را بیش از پیش در معرض تهدید قرار داده است.
ساسواتا سانیال، متخصص کاهش خطر بلایا در این مرکز پژوهشی گفت: «لهنده خولا طی ۱۴ ماه دو بار طغیان کرده است. این بار سقوط تودهای از یخ و سنگ از یک یخچال طبیعی در سمت نپال باعث مسدود شدن مسیر رودخانه شد و سپس با شکسته شدن این سد طبیعی، حجم عظیمی از آب بهطور ناگهانی به سمت پاییندست سرازیر شد.»
به اینستاگرام یورونیوز فارسی بپیوندید
این منطقه در اوت سال گذشته نیز شاهد سیلاب ناگهانی مشابهی بود. در آن زمان بالا رفتن دما باعث سرریز شدن یک دریاچه یخچالی در تبت شد.
در آن حادثه ۹ نفر جان باختند و بخشهایی از زیرساختهای حیاتی منطقه از جمله پلی که نپال را به چین متصل میکند، آسیب دید.