لان نسیبه، وزیر دولت امارات، در گفتوگو با یورونیوز پیامی روشن به دولتهای اروپایی فرستاد و گفت ثبات منطقه به منافع اقتصادی و امنیتی خود اروپا گره خورده است.
لانا نسیبه، وزیر مشاور امارات متحده عربی، از جامعه جهانی خواست برای واداشتن تهران به پایان دادن به چنگ آهنین خود بر گذرگاه حیاتی کشتیرانی، تنگه هرمز، فشار وارد کند و از حمایتی که اتحادیه اروپا از آغاز جنگ ایران ارائه کرده قدردانی کرد.
آگهی
آگهی
نسیبه در گفتوگوی مفصل با یورونیوز در ابوظبی گفت: «نباید اجازه داد ایران با رفتارهای یک دولت یاغی، اقتصاد جهانی را گروگان بگیرد.»
او در این مصاحبه هشدار داد پیامدهای اختلال در این گذرگاه باریک دریایی میان ایران و عمان بسیار فراتر از منطقه خواهد بود و تاکید کرد: «در سطح جهان حدود ۲۰ درصد از عرضه انرژی از همین آبراهه باریک عبور میکند.»
وزیر امارات در برنامه گفتوگومحور 12 Minutes With. یورونیوز گفت: «اگر آن مسیر مختل شود، نه تنها بر قیمت جهانی انرژی، بلکه بر امنیت غذایی و عرضه مواد غذایی در جهان هم تاثیر میگذارد و این مساله خود را در قبضهای فروشگاهها، هزینه سوخت در پمپبنزینها و قیمت مواد غذایی نشان خواهد داد.»
نسیبه افزود امارات متحده عربی به تلاشهای مستمر خود برای پاسخ دادن به بحران روبهرشد انرژی در جهان ادامه میدهد و بر پایبندی کشورش به بازارهای جهانی انرژی تاکید کرد.
او گفت: «از نظر عرضه انرژی، ما تامینکنندهای مسئول و متعهد برای بازار جهانی انرژی هستیم و به انجام هر آنچه در توانمان باشد ادامه خواهیم داد.»
خلیج فارس از دیرباز در حوزه انرژی، تجارت و مسیرهای کشتیرانی جهانی شریک حیاتی اروپا بوده است. با بالا گرفتن تنشها پیرامون تنگه هرمز و حملات موشکی و پهپادی ایران به این منطقه، مقامهای ابوظبی میگویند همکاری با شرکای اروپایی اکنون اهمیتی دوچندان یافته است.
به گفته وزیر، دولتهای اروپایی از آغاز بحران در میان فعالترین شرکای بینالمللی بودهاند. او گفت: «از زمان شروع این وضعیت، با دولتهای مختلف در سراسر جهان مرتب در تماس بودهایم، اما باید بگویم اروپاییها حمایت چشمگیری نشان دادهاند.»
نسیبه میگوید این حمایت بازتاب روابط دیرینه سیاسی و اقتصادی میان امارات و اروپا است. او افزود: «روابط تجاری ما با اروپا که سالانه به ۶۵ میلیارد یورو میرسد، نشانه محکمی است از این که ما برای سرمایهگذاری نیز کاملا باز هستیم.»
این پیوندها فقط به تجارت محدود نمیشود. بیش از نیم میلیون اروپایی در امارات زندگی و کار میکنند و همین امر این بحران را برای افکار عمومی اروپا به ویژه مهم میکند. نسیبه گفت: «ما امنیت و ایمنی ۵۰۰ هزار شهروند اروپایی مقیم اینجا را بسیار جدی میگیریم.»
رایزنیهای دیپلماتیک در سطوح مختلف انجام شده که بازتابدهنده نگرانی پایتختهای اروپایی از پیامدهای گسترده بیثباتی در خلیج فارس است. نقش حیاتی این منطقه در جریانهای جهانی انرژی و تجارت دریایی باعث میشود هرگونه اختلال، پیامدهایی دوربرد برای اقتصادهای اروپایی داشته باشد.
به گفته نسیبه، امارات شراکت خود با اروپا را در حفظ ثبات نقشی محوری میداند. او تاکید کرد: «ما بیتردید در حال تقویت هرچه بیشتر تعامل خود با اروپا هستیم.»
«دفاع از الگوی صلح»
وزیر این درگیری را فراتر از یک رابطه دوجانبه توصیف کرد. او گفت: «آنچه اینجا از آن دفاع میکنید صرفا امارات نیست؛ از یک الگو (...) برای همزیستی، مدارا و صلح در کل منطقه وسیعتری دفاع میکنید.»
او استدلال کرد کسانی که با این اصول مخالفت میکنند «در اردوگاه ایران و دیگر بازیگران یاغی دولتی قرار دارند که میکوشند نیهیلیسم را به کل نظام بینالملل صادر کنند».
در حالی که جنگ وارد سومین هفته خود میشود، امارات متحده عربی میگوید پاسخ آن بر حفظ توازن دشواری متمرکز است: دفاع از سرزمین خود و در عین حال جلوگیری از سرریز شدن بحران به یک جنگ گستردهتر منطقهای.
نسیبه بر نقش سامانههای دفاعی کشورش تاکید کرد. او گفت: «این سامانهها حاصل دههها سرمایهگذاری و تمرین در میدانهای واقعی نبرد در سراسر جهان و در قالب ائتلافها است. نیروهای مسلح امارات جوامع و ساکنان ما را در امان نگه داشتهاند.»
او افزود: «خطوط قرمز ما امنیت، رفاه و آسایش جامعه اماراتی و جامعه مهاجرانی است که در اینجا زندگی میکنند. ما همه آنها را جزیی از این کشور میدانیم و آنها شایسته حمایت ما هستند.»
برای دولتهای حوزه خلیج فارس، محاسبه راهبردی بسیار پیچیده است. پاسخ سخت نظامی خطر گسترش رویارویی با ایران و کشانده شدن بازیگران متعدد منطقهای و بینالمللی به درون درگیری را به همراه دارد.
همزمان، ناتوانی در واکنش قاطع میتواند زیرساختهای حیاتی و جمعیت غیرنظامی را در معرض آسیب قرار دهد. نسیبه با تاکید بر ابعاد چالشی که کشور با آن روبهرو است گفت امارات از آغاز جنگ تا کنون بیشترین تعداد حملات موشکی و پهپادی ایران را در کل خاورمیانه متحمل شده است.
او گفت: «۱۴ روز فوقالعاده دشوار را پشت سر گذاشتهایم (...) اما زندگی در امارات تا حد زیادی به حالت تقریبا عادی بازگشته است.»
به گفته وزیر، توانایی کشور در حفظ ثبات حاصل دههها آمادگی برای مواجهه با نااطمینانیهای ژئوپلیتیک در خلیج فارس است. او افزود: «ما طی دههها در منطقهای بهشدت پرآشوب برای سناریوهای مختلف آماده شدهایم، بنابراین این طرحها جدید نیست.»
این آمادگیها تنها به حوزه نظامی محدود نمیشود. کشور سرمایهگذاری گستردهای در تابآوری اقتصادی، شبکههای لجستیکی و امنیت زنجیره تامین انجام داده است.
به گفته نسیبه که تا مدت کوتاهی پیش از این سفیر امارات در سازمان ملل بود، این درگیری با وجود تلاشهای گسترده دیپلماتیک برای جلوگیری از تشدید تنش شعلهور شد. او گفت: «پیش از این تشدید، ما بهشدت در تلاشهای دیپلماتیک برای جلوگیری از بروز درگیری در منطقه درگیر بودیم.»
وزیر با اشاره به آینده گفت راهبرد بلندمدت دولت امارات همچنان بر تحول اقتصادی و صنایع آینده متمرکز است و الگوی توسعه کشور به گونهای طراحی شده که بتواند در برابر چنین شوکهای ژئوپلیتیک تاب بیاورد.
به گفته نسیبه، روند توسعه امارات در نیم قرن گذشته ساختار اقتصادی کشور را به طور اساسی دگرگون کرده است. او گفت: «از زمان تاسیس کشور، با شوکهای متعددی روبهرو بودهایم.»
او افزود: «حتی زمانی که به صورت یک فدراسیون شکل میگرفتیم، افراد بدبین زیادی بودند که میگفتند این فدراسیون دوام نخواهد آورد. اما ما فقط دوام نیاوردیم؛ از یک اقتصاد مبتنی بر صید مروارید به صادرکننده جهانی نه تنها در حوزه هیدروکربنها، بلکه در عرصه کالا، سرمایهگذاری مستقیم خارجی، انرژی پاک و هوش مصنوعی تبدیل شدیم.»
این کشور به جای اتکا صرف به درآمدهای نفتی، طی دههها اقتصاد خود را به سمت بخشهایی مانند خدمات مالی، لجستیک و فناوریهای پیشرفته متنوع کرده است.
او با اشاره به سرمایهگذاریهای عمده فناوری گفت: «هدف این سرمایهگذاریها تبدیل امارات به قطب جهانی زیرساختهای هوش مصنوعی است؛ از جمله سرمایهگذاری ۱.۵ تریلیون دلاری با ایالات متحده در مراکز داده هوش مصنوعی و سرمایهگذاریهای مشابه در اروپا، در ایتالیا، در فرانسه، در مراکز داده هوش مصنوعی که در اینجا میسازیم.»
نسیبه تاکید کرد امارات «اقتصاد آینده» است و افزود تمرکز بر صنایع نوظهور با هدف حفظ توان رقابتی امارات در اقتصاد جهانی بهسرعت در حال تغییر صورت میگیرد.
با این حال او اذعان کرد هیچ دولتی نمیتواند محیط ژئوپلیتیک پیرامون خود را به طور کامل کنترل کند. او گفت: «ما وعده نمیدهیم که بتوان محیط منطقهای را کاملا تحت کنترل درآورد. به نظر من چنین وعدهای نادرست است.»