سرمایه‌گذاران پس از سقوط سهام بوئینگ در روز سه‌شنبه و تاثیر آن بر احساس بازار، تحولات تازه این شرکت درباره چشم‌انداز خود را زیر نظر دارند.
سهام بوئینگ روز سه‌شنبه حدود 9 درصد سقوط کرد؛ زیرا جدول زمانی محتاطانه این شرکت برای افزایش تولید وال‌استریت را غافلگیر کرد و پرسش‌ها را درباره این که موفقیت‌های اخیر در دریافت گواهی هواپیماها و قراردادهای دفاعی با چه سرعتی به سودآوری شرکت تبدیل می‌شود عمیق‌تر کرد.
آگهی
آگهی
مدیرعامل شرکت، کلی ارتبرگ، گفت بوئینگ انتظار ندارد تولید مدل 737 مکس تا نیمه دوم سال 2027 به 52 فروند در ماه برسد؛ زیرا این شرکت باید ابتدا تولید 47 فروند در ماه را «باثبات» کند.
سرمایه‌گذاران افزایش تولید 737 مکس را محور رشد درآمد و سود می‌دانند. اما ارتبرگ که پس از چند فاجعه ایمنی به بوئینگ پیوست از این رویکرد دفاع کرد.
ارتبرگ درباره برنامه تولید 47 فروند در ماه گفت: «در حال پیشرفت هستیم اما هنوز کار زیادی باقی مانده و انتظار دارم تثبیت کامل تولید با این نرخ تا سال آینده طول بکشد.» او بر نیاز به پیش‌بینی‌پذیری بیشتر در تولید بال‌ها و بدنه هواپیما در تاسیسات کانزاس شرکت تاکید کرد.
ارتبرگ گفت: «این که افزایش ظرفیت تولید را درست انجام دهیم مهم‌تر از آن است که دقیقا در کدام ماه به نرخ بالاتر تولید برسیم.»
ارتبرگ همچنین جدول زمانی دستیابی شرکت به 10 میلیارد دلار (8.98 میلیارد یورو) جریان نقد آزاد سالانه را مشخص کرد و گفت بوئینگ در سال 2029 به این هدف کلیدی برای سلامت مالی خود خواهد رسید.
پس از انتشار این اظهارات از سوی ارتبرگ سهام بوئینگ بیشتر کاهش یافت؛ امری که نشان می‌دهد تحلیلگران انتظار دوره زمانی کوتاه‌تری را داشتند.
ارتبرگ گفت: «همه می‌خواهند سریع‌تر حرکت کنیم؛ می‌دانم، اما هنگام افزایش تولید در اینجا انضباط خود را حفظ خواهیم کرد.»
ارتبرگ در اوت 2024 در حالی به عنوان مدیرعامل به بوئینگ پیوست که این شرکت هنوز تلاش می‌کرد از دو سانحه مرگبار 737 مکس و یک پرواز تقریبا فاجعه‌بار این هواپیما در ژانویه 2024 که در آن پنجره‌ای در میانه پرواز جدا شد عبور کند.
در آن زمان شرکت با انتقادهایی روبه‌رو بود مبنی بر این که این مشکلات ریشه در فرهنگی دارد که به دنبال بازدهی سریع است و در این راه ایمنی را قربانی می‌کند.
ریچارد ابوالافیا، کارشناس هوانوردی در شرکت مشاوره‌ای AeroDynamic Advisory، در ایمیلی به خبرگزاری فرانسه گفت: «بوئینگ پیشرفتی آهسته اما پیوسته دارد، اما زنجیره تامین همچنان یک نگرانی عمده است و فقط بخشی از آن در کنترل بوئینگ است.»
زیان کمتر
اظهارات ارتبرگ هم‌زمان بود با انتشار گزارش بوئینگ مبنی بر زیان 116 میلیون دلاری (100 میلیون یورو) در سه‌ماهه سوم، در مقایسه با زیان 5.3 میلیارد دلاری (4.6 میلیارد یورو) در دوره مشابه سال قبل که عمدتا ناشی از تاخیر در صدور گواهی مدل 777 ایکس، نسل جدید هواپیمای مسافربری دوربرد پهن‌پیکر این شرکت، بود.
این نتایج به زیان بیشترِ سود هر سهم نسبت به انتظار تحلیلگران منجر شد اما پس از انتشار بیانیه مالی شرکت قیمت سهام تغییر محسوسی نکرد.
ارتبرگ صدور گواهی اداره فدرال هوانوردی آمریکا برای مدل‌های 737 مکس 7 و 737 مکس 10 و همچنین قرارداد «تغییر‌دهنده» پنتاگون برای جنگنده‌های نسل بعدی نیروی دریایی آمریکا را نشانه‌ای از شتاب گرفتن امور دانست.
درآمدهای بوئینگ با رشد 4 درصدی به 24.2 میلیارد دلار (20.9 میلیارد یورو) رسید که عمدتا حاصل افزایش تحویل در بخش‌های دفاع، فضا و امنیت و رشد فروش در واحد خدمات جهانی بوئینگ بود.
درآمد بخش هواپیماهای تجاری نسبت به دوره مشابه سال قبل کاهش یافت؛ بوئینگ در این فصل 161 هواپیما تحویل داد که تنها یک فروند بیشتر از دوره 2025 بود.
مدیران بوئینگ ابراز اطمینان کردند که مدل بسیار دیرکرده 777 ایکس در سال 2027 گواهی دریافت خواهد کرد و پیش‌بینی کردند سال آینده بین 10 تا 15 فروند از این هواپیما تحویل شود.
ارتبرگ درباره این اهداف جدید گفت: «این برنامه را با اطمینان ارائه می‌کنیم، چون تیم آماده اجرای آن است.»
ارتبرگ انتظار دارد جریان نقد آزاد شرکت به‌تدریج از حدود 2 میلیارد دلار (1.7 میلیارد یورو) در سال 2026 به 6 میلیارد دلار (5.2 میلیارد یورو) در 2028 و 10 میلیارد دلار (8.6 میلیارد یورو) در 2029 برسد و پس از آن نیز در سطوح بالاتری قرار گیرد.
او گفت: «همان‌طور که اشاره کردم، در دو سال گذشته پیشرفتی چشمگیر در بازگرداندن اعتماد، کاستن از ریسک و متحول کردن فرهنگ سازمانی و بازسازی پایه‌های ایمنی و کیفیت داشته‌ایم؛ عواملی که به تضمین موفقیت پایدار کمک خواهد کرد.»
او افزود: «با توجه به دامنه نتایج احتمالی مرتبط با افزایش ظرفیت تولید، زمان‌بندی صدور گواهی و اجرای دیگر برنامه‌های حیاتی، آگاهانه تلاش کرده‌ایم از خودمان جلو نیفتیم.»
او گفت: «اما درک می‌کنیم که برای سهامداران دشوار بوده است تشخیص بدهند پیشرفت‌های ما چگونه به عملکرد مالی تبدیل می‌شود. اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که دامنه نتایج ممکن در حال محدودتر شدن است.»