در آمریکا از آسایشگاه‌های روانی قدیمی تا خانه‌های تشییع جنازه، مراکز گردشگری تورهای شکار روح و اقامت شبانه برای طرفداران هالووین فراهم می‌کنند.
شب ترس و وحشت فرا رسیده و طرفداران هالووین شجاعت خود را جمع می‌کنند تا سراغ تجربه‌های ترسناکی بروند که قول می‌دهند لرزه بر اندامشان بیندازند.
آگهی
آگهی
برای برخی از مسافران، چشم‌انداز روبه‌رو شدن با پدیده‌های ماوراطبیعی حتی برنامه سفرشان را شکل می‌دهد و وبسایت Booking.com «سفر به ماورا» را در میان روندهای سفر سال ۲۰۲۷ فهرست کرده است.
در یک نظرسنجی از بیش از ۲۸ هزار مسافر در ۳۲ کشور و قلمرو، ۶۵ درصد اعلام کرده‌اند به تجربه‌های ماوراطبیعی علاقه دارند و ۴۸ درصد گفته‌اند حاضرند در جست‌وجوی چنین تجربه‌ای باشند به امید آن که با کسی از «آن دنیا» صحبت کنند. نیمی از شرکت‌کنندگان هم نسبت به تجربه‌هایی کنجکاو بودند که به پرسش‌هایی درباره زندگی پس از مرگ، مرگ یا معنویت می‌پردازد.
با این که Booking.com این روند را برای سال آینده پیش‌بینی می‌کند، تورهای ماوراطبیعی همین حالا در سال ۲۰۲۶ هم گزینه‌ای محبوب شده‌اند، به‌ویژه در آمریکا که بیمارستان‌های روانپزشکی و خانه‌های تشییع جنازه سابق گردشگران زیادی را جذب می‌کنند.
«به نظر ما اینجا به‌شدت تسخیر شده است»
این روزها برای بعضی از مشتاقان هالووین دیگر ترسیدن از بازیگرانی که در خانه‌های ارواح موقت با لباس‌های وحشتناک نقش بازی می‌کنند کافی نیست؛ آنها دنبال «چیز واقعی» هستند.
در یک بیمارستان روانپزشکی سابق در حومه دیترویت و یک خانه تشییع جنازه سابق در تولدو، ایالت اوهایو، بازدیدکنندگان می‌توانند در قالب تورهای هدایت‌شده به جست‌وجوی ماوراطبیعه بروند یا حتی با تجهیزات اجاره‌ای، مثل دستگاه دستی سنجش میدان الکترومغناطیسی (EMF)، خودشان دست‌به‌کار شوند.
جاستین کاکس، بنیانگذار گروه «میشی‌گوست پارانورمال» که تورهای تحقیق ماوراطبیعه در طبقات بالایی جاذبه «الویز آسایلم» را هدایت می‌کند، می‌گوید: «مهمانانی که برای تورهای ماوراطبیعه به اینجا می‌آیند، لمس می‌شوند، کسی آنها را می‌گیرد، رد دست روی لباسشان می‌افتد، برایشان سوت زده می‌شود. هر چیزی را که بتوانید تصور کنید، اینجا رخ داده و ما همه‌اش را شنیده‌ایم.»
این مجموعه در ابتدا در قرن نوزدهم به عنوان سرپناهی برای فقرا شروع به کار کرد و با گسترش، تحت نام‌های مختلفی فعالیت داشت تا به مجتمع بزرگی با ده‌ها ساختمان تبدیل شد. اواخر دهه ۱۹۲۰ اینجا یکی از بزرگ‌ترین مراکز بهداشت عمومی در آمریکا بود.
کاکس به خبرگزاری آسوشیتدپرس می‌گوید: «در حوزه ماوراطبیعه معتقدیم آسیب و تروما انرژی برجا می‌گذارد و همین انرژی باعث ایجاد خانه‌های جن‌زده می‌شود. در اینجا تراژدی و تروما زیاد بوده، برای همین فکر می‌کنیم این مکان فوق‌العاده تسخیر شده است.»
خانواده‌های بیماران و دیگر افرادی که با الویز ارتباط دارند، با استفاده تفریحی و تجاری از محوطه‌ای که زمانی محل رنج کشیدن افراد آسیب‌پذیر بوده مخالف‌اند.
طبقات بالایی تیمارستان زنده به نظر می‌رسند
بیشتر ساختمان‌های این مجتمع در دهه ۱۹۸۰ تخریب شد، اما یک بنای آجری پنج‌طبقه قرمز رنگ که به نام ساختمان «کی بِرد» شناخته می‌شود هنوز پابرجاست و میزبان جاذبه «الویز آسایلم» است.
کاکس و تیمش در همین ساختمان، مهمانان را به تورهایی در طبقات بالایی می‌برند؛ از جمله اتاقی با یک وان حمام که زمانی برای جلسات آب‌درمانی استفاده می‌شد. غیرعادی نیست که بازدیدکنندگان خودشان داخل این وان بروند.
کاکس درباره اقامت‌های شبانه می‌افزاید: «اگر فکر می‌کنید می‌توانید شب را اینجا تاب بیاورید، ما این امکان را هم برایتان فراهم کرده‌ایم.»
لکسی کارتر، طراح ارشد گریم و بازیگر نقش‌های ترسناک در جاذبه «الویز آسایلم»، در تور تحقیق ماوراطبیعه شرکت کرده و می‌گوید طبقات بالایی ساختمان زنده به نظر می‌رسند.
محققان ماوراطبیعه از «اسپیریت باکس» برای پویش فرکانس‌های رادیویی و شنیدن صداهایی استفاده می‌کنند که به باور آنها می‌تواند پیام‌هایی از ارواح باشد. آنها از دستگاه‌های سنجش EMF هم بهره می‌برند تا تغییرات میدان‌های الکترومغناطیسی را که برخی به فعالیت‌های ماوراطبیعی نسبت می‌دهند اندازه‌گیری کنند.
کارتر درباره لحظه‌ای که این دستگاه‌ها شروع به کار کردند می‌گوید: «دیدن این صحنه واقعاً دیوانه‌وار بود. با خودم گفتم محال است؛ این واقعی است، فوق‌العاده است.»
بازدید از اتاق‌های مومیایی و کالبدشکافی
هشت کیلومتر آن‌طرف‌تر، در جنوب، خانه تشییع جنازه سابق «اوربانسکی» قرار دارد که از سال ۱۹۲۶ تا زمان فروشش در سال گذشته، هزاران مراسم تشییع و یادبود را میزبانی کرده است. این ساختمان ۵ هزار و ۵۸۰ متر مربعی اکنون با نام «مورتواری مانور» شناخته می‌شود و به موزه خانه‌های تشییع جنازه و فراتر از آن تبدیل شده است.
محققان ماوراطبیعه می‌توانند از اتاق‌های مومیایی و کالبدشکافی و همچنین از سردخانه بازدید کنند؛ جایی که معمول است مهمانان از خودشان روی تخته‌ای که از دیوار زیرزمین بیرون زده و به عنوان تخت اجساد استفاده می‌شده عکس بگیرند.
«مورتواری مانور» نخستین مراسم عروسی خود را در ماه نوامبر، البته در جمعه سیزدهم، برگزار خواهد کرد. مهمانانی که ۲۰۰ دلار (۱۷۹٫۵۱ یورو) پرداخت کنند می‌توانند شب را در یک سوییت پنج‌اتاقه بگذرانند. کوری لیبنگوت، مدیر اجرایی عملیات، در آپارتمانی در طبقه بالایی مجاور زندگی می‌کند.
لیبنگوت می‌گوید: «این ساختمان از امکانات مدرن مانند لوله‌کشی داخلی، سیستم گرمایش، تهویه مطبوع و وای‌فای برخوردار است؛ چیزی که ما را از بسیاری از مکان‌های متروکه دیگر که هیچ‌یک از این‌ها را ندارند جدا می‌کند. تازه، خانه تشییع جنازه زیادی هم پیدا نمی‌کنید که بتوانید در آن تحقیق ماوراطبیعه انجام دهید.»
بازدیدکنندگان «مورتواری مانور» همچنین می‌توانند در حالی که تابوت‌ها دورشان چیده شده، فیلمی ترسناک را تماشا کنند که روی دیوار اتاق نشیمن اصلی نمایش داده می‌شود.
همه این‌ها بخشی از تلاش برای ارتقای تجربه هالووین برای طرفداران سرسخت ترس و هیجان است.
کاکس می‌گوید: «در دنیای امروز که همه زیر فشار و استرس هستند، هالووین زمانی است که هر کس می‌تواند کمی آرام بگیرد و در کنار دوستان و خانواده‌اش از وقت خود لذت ببرد؛ شاید هم در این میان کمی بترسد.»