ما را پیدا کنید
آگهی

چگونه در «شینگن شافل» قانون ۹۰ روز در ۱۸۰ روز را رعایت کنیم

اتباع کشورهای غیرعضو اتحادیه اروپا می‌توانند طی هر دوره ۱۸۰ روزه حداکثر ۹۰ روز در منطقه شینگن اقامت داشته باشند.
شهروندان غیرعضو اتحادیه اروپا می‌توانند در منطقه شینگن طی هر دوره ۱۸۰ روزه حداکثر ۹۰ روز اقامت داشته باشند -  Copyright  Dennis Gecaj/Unsplash
Copyright Dennis Gecaj/Unsplash
نگارش از Dianne Apen-Sadler
تاریخ انتشار
همرسانی نظرها یورونیوز را در گوگل دنبال کنید
همرسانی Close Button

شهروندان غیر عضو اتحادیه اروپا میتوانند به‌سادگی از طریق وب‌سایت سامانه ورود و خروج (EES) محاسبه کنند چند روز دیگر برای سفر در اتحادیه اروپا در اختیار دارند.

به عنوان یک شهروند بریتانیایی که به ماندن در اتحادیه اروپا رأی داده بودم، دلتنگ روزهای قبل از برگزیت هستم؛ زمانی که تنها محدودیت برای سفرهایم در سراسر قاره، موجودی حساب‌بانکی‌ام بود.

آگهی
آگهی

افسوس. البته غصه خوردن برای گذشته فایده‌ای ندارد؛ مگر این که اندی برنهام بخواهد «تا آخر راه برود» و دوباره به اتحادیه برگردد? در آن صورت، پیشاپیش ممنونیم. یا شاید کسی با گذرنامه اتحادیه اروپا حاضر شود روی یک زانو بنشیند...

برای شهروندان کشورهای ثالث، حداکثر مدت اقامت در محدوده شنگن ۹۰ روز در هر دوره ۱۸۰ روزه است و برای من که زیاد در اتحادیه اروپا سفر می‌کنم، حساب و کتاب این روزها تقریبا تبدیل به یک وسواس شده است.

تنها من هم نیستم؛ گروه بزرگی از افراد هستند که تلاش می‌کنند «حرکت شنگن» انجام دهند، یعنی مدام بین کشورهای داخل شنگن و خارج از آن رفت‌وآمد کنند تا بدون ترک اروپا در چارچوب قوانین بمانند.

برای زیر نظر داشتن این سقف، یک روش ساده وجود دارد اما اول باید سراغ خود قوانین برویم.

آنچه باید درباره مقررات «اقامت کوتاه» اتحادیه اروپا بدانید

همان طور که گفته شد، مقررات «اقامت کوتاه» به شهروندان غیر‌اتحادیه اروپا اجازه می‌دهد در هر دوره ۱۸۰ روزه حداکثر ۹۰ روز را در منطقه شنگن سپری کنند.

اگر بخواهیم از پایه شروع کنیم، منطقه شنگن ۲۹ کشور را در بر می‌گیرد: ۲۵ کشور از میان ۲۷ عضو اتحادیه اروپا (اتریش، بلژیک، بلغارستان، کرواسی، چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، ایتالیا، لتونی، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالت، هلند، لهستان، پرتغال، رومانی، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا و سوئد) و چهار کشور غیر عضو اتحادیه (ایسلند، نروژ، سوئیس و لیختن‌اشتاین).

اگر برایتان سوال است، دو کشور عضو اتحادیه اروپا که در منطقه شنگن نیستند قبرس و ایرلند هستند.

شهروندان برخی کشورها مانند چین، اندونزی، هند و فیلیپین برای ورود به منطقه شنگن نیاز به ویزا دارند، در حالی که شهروندان کشورهایی مثل بریتانیا، آمریکا، استرالیا و نیوزیلند از این الزام معاف هستند. فهرست کامل کشورها را می‌توانید در پایگاه قوانین اتحادیه اروپا در اینجا (منبع به زبان انگلیسی) پیدا کنید.

چطور بررسی کنید چند روز دیگر اجازه اقامت در منطقه شنگن دارید

این ۹۰ روز در یک دوره ۱۸۰ روزه هر شش ماه یک بار از نو شروع نمی‌شود، بلکه به صورت شناور محاسبه می‌شود. یعنی باید به ۱۸۰ روز گذشته نگاه کنید و ببینید چند روز را در منطقه شنگن بوده‌اید و در عین حال، با گذشت زمان دوباره روزهای جدیدی به دست می‌آورید.

سامانه بسیار مورد انتقاد ورود/خروج اتحادیه اروپا (EES) سال گذشته معرفی شد (و از آوریل به طور کامل اجرا شد) تا امکان شناسایی خودکار کسانی را که بیش از حد مجاز می‌مانند فراهم کند.

می‌توانید ۹۰ روزتان را دستی پیگیری کنید، اما همچنین می‌توانید مدت مجاز اقامت خود را در وب‌سایت EES در اینجا (منبع به زبان انگلیسی) بررسی کنید.

کافی است اطلاعات گذرنامه، تاریخ‌های سفر بعدی و کشوری را که قصد دارید به آن بروید وارد کنید. وب‌سایت به شما می‌گوید هنگام ورود و هنگام خروج چند روز دیگر از سقف ۹۰ روزه باقی مانده است. کار ساده‌ای است.

مجازات‌های افرادی که بیش از حد مجاز می‌مانند از کشوری به کشور دیگر فرق می‌کند. بعضی کشورها مثل آلمان می‌توانند تا ۳۰۰۰ یورو شما را جریمه کنند و برخی دیگر ممکن است شما را برای چند ماه یا حتی چند سال از ورود دوباره منع کنند.

احتمالا دفعه بعد که تلاش کنید وارد منطقه شنگن شوید، با کنترل‌های سختگیرانه‌تری در مرز رو‌به‌رو خواهید شد و ممکن است اصلا اجازه ورود نگیرید.

رفتن به میانبرهای دسترسی
همرسانی نظرها یورونیوز را در گوگل دنبال کنید

مطالب مرتبط

سفر به اروپا؟ کنترل‌های مرزی EES از ۶ سپتامبر تغییر می‌کند

اروپا راه‌اندازی مجوز سفر ETIAS را رسما تا اطلاع ثانوی به تعویق انداخت

چگونه در «شینگن شافل» قانون ۹۰ روز در ۱۸۰ روز را رعایت کنیم