طبق مطالعه‌ای جدید در دانشگاه لیمریک، انسان‌ها در محیط‌کار به عامل‌های هوش‌مصنوعی با ظاهر مردانه اعتماد و برای همان کار بیشتر از عامل‌های زنانه به آنها پول می‌دهند.
یک مطالعه جدید (منبع به زبان انگلیسی) درباره نحوه تعامل مردم با عامل‌های هوش مصنوعی در محیط کار نشان داده است عامل‌هایی که ظاهر زنانه دارند یا به شکل زن ارائه می‌شوند برای انجام کار مشابه کمتر از همتایان مرد خود دستمزد می‌گیرند؛ موضوعی که نشان می‌دهد جنسیت می‌تواند بر تعامل با هوش مصنوعی اثر بگذارد.
آگهی
آگهی
این یافته‌ها در زمانی منتشر می‌شود که عامل‌های هوش مصنوعی در حال ورود به جریان اصلی هستند؛ به گفته شرکت مشاوره فناوری اطلاعات Accelirate (منبع به زبان انگلیسی)، تقریبا ۷۹ درصد شرکت‌ها امسال از عامل‌های هوش مصنوعی استفاده کرده‌اند و حدود ۴۰ درصد اپلیکیشن‌ها نیز آنها را به کار می‌گیرند.
این یعنی اگر همین حالا هم با یک عامل هوش مصنوعی کار نمی‌کنید، به احتمال زیاد به زودی کار خواهید کرد.
این پژوهش که توسط دانشگاه لیمریک انجام شده و «Human-Like and Male? How AI Assistant Design Relates to Trust and Monetary Reward at Work in VR» نام دارد، با هدف بررسی نحوه تعامل انسان‌ها با همکاران عامل هوش مصنوعی انجام شد.
پژوهشگران ۱۸۹ کارمند انسانی را در یک دفتر واقعیت مجازی قرار دادند و از آنها خواستند با استفاده از چهار دستیار هوش مصنوعی متفاوت، وظایف اداری را انجام دهند.
گزینه‌ها شامل یک چت‌بات متنی، یک ربات روی میز و دو عامل انسان‌نما با ظاهر مرد و زن، به نام‌های یوهان و یوهانا بود.
همه این دستیارها از نظر عملکرد پایه یکسان بودند و از یک مدل زیرساختی واحد، یعنی gpt-4-1106-preview شرکت OpenAI، استفاده می‌کردند.
سپس از شرکت‌کنندگان انسانی خواسته شد کیفیت کار عامل‌های هوش مصنوعی را ارزیابی کنند و به آنها پول واقعی داده شد تا بابت انجام وظایف به این عامل‌ها پرداخت کنند؛ هدف، شبیه‌سازی یک موقعیت واقعی بود تا مشخص شود مردم حاضرند چه میزان برای کار عامل‌های هوش مصنوعی پول بدهند.
undefined
در مجموع، شرکت‌کنندگان عملکرد دو عامل انسان‌نمای یوهان و یوهانا را مشابه ارزیابی کردند؛ اعتماد به یوهان اندکی بیشتر بود اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود.
با این حال، زنان و مردان به عامل هوش مصنوعی با ظاهر زنانه، یعنی یوهانا، به طور قابل توجهی کمتر از یوهان دستمزد پرداخت کردند؛ حدود ۱۰ درصد کمتر، در حالی که توانایی‌های آنها یکسان بود. علاوه بر این، یوهان نسبت به یوهانا انسان‌نما‌تر تلقی شد.
این در حالی است که بیشتر شرکت‌کنندگان در مصاحبه‌ها به پژوهشگران گفته بودند بین عامل‌های هوش مصنوعی با ظاهر مردانه و زنانه تفاوتی در رفتار قائل نمی‌شوند.
خوشبختانه برای یوهان و یوهانا، دستمزد آنها برای کاری که انجام دادند از سایر عامل‌های هوش مصنوعی بیشتر بود؛ به ویژه زنان، عامل‌های انسان‌نما را بیش از مردان امتیازدهی و پاداش‌دهی کردند.
شرکت‌کنندگان، که شاید چندان هم شگفت‌انگیز نباشد، دو عامل هوش مصنوعی انسان‌نما را بسیار انسان‌گونه‌تر از چت‌بات و ربات می‌دیدند.
کارکنان نه تنها این، بلکه به یوهان و یوهانا بیش از سایر عامل‌های هوش مصنوعی اعتماد و اعتبار می‌دادند و به ویژه زنان بیش از مردان به آنها اعتماد داشتند.
یکی از شرکت‌کنندگان گفت: «حضور یوهانا کنارم باعث می‌شد دوباره بیشتر به او اعتبار بدهم، چون احساس می‌کردم یک نفر، یک همکار کنارم نشسته که با او گفت‌وگو می‌کنم و او نظر خودش را به من می‌دهد».
این مطالعه همچنین نشان داد مردم عامل‌های هوش مصنوعی را ترجیح می‌دهند که یا انسان‌نما باشند یا به‌وضوح غیرانسان‌نما؛ آنها طراحی رباتی را که به نظر می‌رسید «بینابین» این دو گزینه است، پس زدند.
شرکت‌کنندگان در این مطالعه، فارغ از پویایی‌های جنسیتی، گفتند: «برای آن که دستیارهای هوش مصنوعی مفید باشند باید بی‌دردسر در همه کارهای دانشی ادغام شوند».