پس از اعلام خروج امارات از اوپک و اوپک +، بازارهای نفت دوره ای از نوسانات بی سابقه را طی می کنند.
بازارهای نفت پس از خروج رسمی امارات متحده عربی از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و اتحاد گسترده تر آن (اوپک +) که روز سه شنبه اعلام شد و روز جمعه به اجرا گذاشته شد، با بی ثباتی مجدد روبرو هستند.
آگهی
آگهی
این اقدام که به دهه های عضویت پایان می دهد، در حالی صورت می گیرد که اقتصاد جهانی از جنگ جاری با ایران ادامه می یابد و محاصره تنگه هرمز همچنان ادامه دارد.
سرمایه گذاران در حال حاضر در حال بررسی پتانسیل افزایش تولید آینده امارات متحده عربی در مقابل خطرات فوری و حاد مسیرهای عرضه جهانی و همچنین افزایش احتمال خروج کشورهای بیشتری از اوپک و اوپک + هستند.
پس از این اعلام، بازارها با قیمت گذاری پتانسیل عرضه بیش از حد از امارات، به سرعت واکنش نشان دادند. قیمت نفت بین 2 تا 3 درصد کاهش یافت، به ویژه در قراردادهای آتی چند ماه پیش رو.
با این حال، این اقدام به سرعت با مبلغ ریسک مرتبط با مناقشه خاورمیانه و توقف کنونی مذاکرات آمریکا و ایران جبران شد.
در زمان نوشتن این مقاله، نفت خام معیار ایالات متحده، WTI، بالاتر از 105 دلار در هر بشکه معامله می شود، در حالی که نفت خام برنت، استاندارد بین المللی، بیش از 112 دلار است. هر دو قیمت در روز چهارشنبه از پایین ترین اعلامیه امارات متحده عربی حدود 4 درصد بالاتر هستند.
تصمیم امارات متحده عربی در پی سالها تنش شدید بین ابوظبی و ریاض بر سر سهمیه تولید است. امارات متحده عربی بیش از 150 میلیارد دلار (128 میلیارد یورو) در شرکت ملی نفت دولتی ابوظبی (ADNOC) سرمایه گذاری کرده است تا ظرفیت خود را به پنج میلیون بشکه در روز افزایش دهد.
با این حال، تحت چارچوب محدود کننده اوپک، بخش عمده از این ظرفیت مورد استفاده ناکافی باقی مانده است و اکنون دولت موجب شده است منافع ملی خود را در اولویت قرار دهد.
خروج سومین تولیدکننده بزرگ این گروه ضربه قابل توجهی به انسجام سازمان ۶۰ ساله است. موریزیو کارولی، تحلیلگر انرژی جهانی در Quilter Cheviot، به محدودیت هایی که این خروج برای اعضای باقیمانده ایجاد می کند اشاره کرد.
کارولی توضیح داد: «تا زمانی که ترافیک نفتکش از طریق تنگه هرمز دوباره امن نشود، توانایی اوپک برای تثبیت قیمت ها به شدت محدود خواهد شد، در حالی که تولیدکنندگان آمریکایی نفوذ زیادی به دست آورده اند.»
در حالی که امارات متحده عربی متعهد شده است تولید اضافی را به روش «تدریجی و اندازه گیری» به بازار عرضه کند، عدم هماهنگی ناگهانی در داخل اوپک لایه جدیدی از عدم اطمینان را به وجود آورده است.
برای امارات متحده عربی، محاصره به عنوان یک کاتالیزور نهایی برای خروج آن عمل کرد. ابوظبی که مسیر اصلی صادرات خود در معرض خطر است، به دنبال انعطاف پذیری دیپلماتیک برای ایجاد مشارکت مستقل امنیتی و تجاری خارج از ساختار سنتی کارتل است.
علیرغم آشفتگی ژئوپلیتیک، سهام انرژی همچنان انعطاف پذیر باقی مانده است.
به گفته کارولی، «شرکتهای بزرگ یکپارچه مانند BP، Shell، TotalEnergies، ENI، Chevron و ExxonMobil از افزایش قیمت سود می برند که به ازای هر 10 دلار افزایش قیمت نفت می تواند 5 تا 10 درصد به جریان نقدی عملیاتی اضافه کند.»
درگیری بر سر تنگه هرمز
در یک تحول جداگانه اما مرتبط، وضعیت امنیتی در خاورمیانه علیرغم آتش بس شکننده همچنان بی ثبات باقی مانده است. ایران اخیراً یک پیشنهاد ده نقطه ای برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرده است.
در ازای بازگرداندن ترافیک دریایی، تهران خواستار خروج کامل محاصره دریایی ایالات متحده و پایان دادن به خصومت های فعلی است.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا که به تازگی آتش بس دو هفته ای را با میانجیگری پاکستان تمدید کرد، آخرین پیشنهاد ایران را «بسیار بهتر» از تکرارهای قبلی توصیف کرد اما هنوز این شرایط را نپذیرفت.
اندکی پس از آن، ترامپ در رسانه های اجتماعی ادعا کرد که ایران در شرایط وخیم و ناامید است و هیچ اهرمی برای مذاکره ندارد.
واشنگتن همچنان بر رسیدن به توافق دائمی در مورد برنامه هسته ای ایران و بازگشایی «بی قید و شرط» آبراهه قبل از لغو تحریمها اصرار دارد.
تاثیر این محاصره بر امنیت انرژی جهانی را نمی توان اغراق کرد.
کارولی تاکید کرد: «بسته شدن طولانی مدت تنگه هرمز تقریباً 12 درصد از عرضه نفت جهان را از بازار خارج کرده است، به گفته آژانس بینالمللی انرژی، اختلال بزرگتر از جنگ یوم کیپور، درگیری ایران و عراق، حمله به کویت یا حتی عواقب اوکراین است.»