فخریه م. سلیمان در آبهای فیروزه‌ای و سواحل شنی مالدیو دو جزیره تفریحی را کاوش کرد و برنامه هفتگی او سرشار از غواصی، تجربه‌های غذایی و کمی استراحت بود.
تا همین چند وقت پیش وقتی به سفر به مالدیو فکر می‌کردم فقط ویلاهای روی آبهای فیروزه‌ای و لوکس‌گردی پا برهنه روی ساحل‌های شنی را تصور می‌کردم. مهر امسال فرصتی دست داد تا با سفر به دو جزیره تفریحی در این مجمع‌الجزایر اقیانوس هند، پشت کارت‌پستال رویایی مالدیو را هم ببینم.
آگهی
آگهی
اقامت یک‌هفته‌ای من با توقف کوتاهی در پایتخت شلوغ و پررفت‌وآمد، ماله، شروع شد و بعد از آن با قایق تندرو راهی نخستین مقصد سفر شدم: «OBLU Nature Helengeli by SENTIDO».
در جزیره کوچک هلنگِلی در ویلای لاگونی اقامت داشتم؛ ویلایی با استخر خصوصی که درست در آستانه پهنه اقیانوس هند قرار گرفته بود. اوج جذابیت اقامتم حمام روباز ویلا بود که طوری طراحی شده بود تا فضای گرمسیری بیرون را به داخل بیاورد و در عین حال حریم خصوصی را حفظ کند.
بعد از سه شب در هلنگِلی با یک قایق تندرو به جزیره سانگِلی منتقل شدم. به محض رسیدن به اقامتگاه «OBLU Select Sangeli» با خوشامدگویی سنتی مالدیوی، یا همان «maruhabaa»، از من استقبال شد؛ گردنبندی از برگ نخل که به شکل اوریگامی بافته شده بود به گردنم انداختند و در پس‌زمینه، گروهی با طبل‌های «بودوبِرو» ریتم می‌نواختند.
ویلای روی آب من هم استخر بی‌نهایت خصوصی داشت و هم دسترسی مستقیم به لاگون. تفاوت چشمگیر این اتاق اما پنل شیشه‌ای کف آن بود که چشم‌اندازی مستقیم به آبهای زیر پا می‌داد.
از همان راحتی اتاق می‌توانستم به پایین خیره شوم و عبور گاه‌به‌گاه موجودات دریایی را تماشا کنم.
شنا در ریف‌های خانگی و دیدار با دلفین‌ها
برای هر کاری یک «اولین بار» وجود دارد و چون تا حالا اسنورکلینگ نکرده بودم، دقیق نمی‌دانستم در ریف‌های خانگی جزیره‌ها با چه چیزی روبه‌رو می‌شوم. در هر دو اقامتگاه، دسترسی به این ریف‌ها فقط چند قدم پیاده‌روی یا چند متر شنا فاصله دارد.
با ماسک اسنورکل، فین‌ها و جلیقه نجات راهی آب شدم و با ساکنان دنیای زیر آب دیدار کردم؛ از لاک‌پشت‌های دریایی گرفته تا سفره‌ماهی‌های عقابی و خاردار و انواع ماهی‌های ریفی، از جمله یک ماهی بادکنکی آرام.
دیدار من با دریا هم فقط به روشنای روز محدود نماند.
با نزدیک شدن غروب و وقتی آسمان به رنگ نارنجی درآمد، سوار قایق چوبی سنتی «دونی» شدم تا در آبهای آبی اتول گشتی بزنم. در این سفر، گله‌ای از دلفین‌های چرخان را دیدم که بعضی از آنها با شیرجه‌ها و چرخش‌های نمایشی روی سطح آب هنرنمایی می‌کردند.
صید تازه دریا، نارگیل و تن ماهی فراوان
اگر اسنورکلینگ نقطه اوج هفته من بود، چشیدن طعم‌های مختلف جزیره‌ها هم با آن فاصله چندانی نداشت، به‌ویژه با تنوع رستوران‌های بوفه و آلاکارتی که می‌شد از میان آنها انتخاب کرد.
در طول اقامت، صبحانه محبوب مالدیوی «mas huni» را هم امتحان کردم که در معنای ساده یعنی ماهی و نارگیل. این صبحانه پروتئینی معمولا همراه نان‌های تخت محلی مثل «فاراتا» یا «روشی» سرو می‌شود و ترکیبی است از تکه‌های تن ماهی با نارگیل رنده‌شده، لیمو، پیاز و در نهایت پاشیدن مقداری فلفل خشک بنا به ذائقه.
در همین زمینه، دوستداران تن ماهی در این اقامتگاه‌ها واقعا انتخاب‌های فراوانی دارند؛ از دامپلینگ‌های پر شده با تن گرفته تا تکه‌های دودی و ادویه‌زده تن ماهی.
ذائقه غذایی در این مجمع‌الجزایر به‌شدت از دیگر آشپزی‌های جنوب آسیا، از جمله هند و سری‌لانکا، تاثیر گرفته است. دسر محبوب من در این سفر از رستوران «Raga Route» بود؛ چیزکیک گلاب‌جامون آن‌قدر خوشمزه بود که میل به شیرینی وادارم کرد برای بار دوم هم سفارش بدهم.
هفته من با یک ضیافت شام اقیانوس هند در رستوران «Courtyard» در سانگِلی به پایان رسید؛ گردهمایی‌ای که می‌توان آن را معادل یک «Malaafai» مالدیوی دانست؛ مهمانی‌های مفصلی که با دوستان و خانواده‌ها به اشتراک گذاشته می‌شود.
در طول شام، ایستگاه‌های پخت زنده برپا شده بود و مهمانان می‌توانستند از میان ساموسا، پاپدی یا «آلو تیکی چات» انتخاب کنند و در کنارش لقمه‌ای «پانی‌پوری» بچشند. در بخش بوفه هم انواع غذاهای بر پایه برنج از جمله بریانی سرو می‌شد و یک گاری مخصوص فالوده هندی در رفت‌وآمد بود.
استراحت و ریلکس کردن
بعد از اسنورکلینگ، شنا در استخر خصوصی و قدم‌زدن روی شن‌ها، منطقی بود که یک برنامه اسپا – در واقع دو برنامه – هم در فهرست کارهایم قرار بگیرد.
در هلنگِلی آرام‌آرام خودم را به مرکز «ELE|NA Ayur» رساندم و درمان «relax and unwind» را انتخاب کردم؛ ماساژی که تمرکز آن روی کمر بود و یک ماساژ کوتاه پا هم در بر می‌گرفت. این ماساژ را در فضای باز انجام دادند؛ جایی که بوی روغن داغ نارگیل با آواز پرندگان و شرشر آرام آب حوضچه ماهی‌های کوی درهم می‌آمیخت.
در سانگِلی هم دوباره به «ELE|NA Ayur» رفتم، اما این بار تمرکز روی پوست بود. این درمان طراحی شده بود تا سم‌زدایی کند، چربی اضافی را تنظیم کند و همان درخشش خاص جزیره را به صورتم بدهد. پیش از آن‌که فیشیال شروع شود، سینی کوچکی آوردند که روی آن یک شات زردچوبه، عسل و شکر قهوه‌ای و نیز حوله خنک آغشته به روغن معطر علف لیمو قرار داشت.
در اتاق درمان ابتدا پاک‌کننده ملایم حاوی ویتامین C روی صورتم زدند، بعد اسپری مه‌مانند خیار و در پایان هم لایه‌بردار بر پایه ماست با رایحه مرکبات استفاده شد.
آنچه باید پیش از سفر و برای رسیدن بدانید
شهروندان اتحادیه اروپا، مانند دیگر اتباع خارجی که به مالدیو سفر می‌کنند، باید دست‌کم ۹۶ ساعت پیش از ورود به این مجمع‌الجزایر اقیانوس هند، فرم دیجیتال رایگان «خوداظهاری مسافر» با عنوان «IMUGA» را تکمیل کنند. پس از تایید، برای گردشگران ویزای بدو ورود با اعتبار حداکثر ۳۰ روز صادر می‌شود.
مهمانانی که در «OBLU Nature Helengeli» و «OBLU Select Sangeli» اقامت دارند باید پیش از رسیدن، از طریق اپلیکیشن‌های این دو اقامتگاه به‌طور آنلاین چک‌این کنند.
با ورود به فرودگاه بین‌المللی ولانا، که مهم‌ترین درگاه هوایی مالدیو است، نمایندگان اقامتگاه‌ها شما را به اسکله ویژه قایق‌های تندرو راهنمایی می‌کنند تا ادامه مسیر را از راه دریا طی کنید؛ یا اگر قرار است سوار هواپیمای آب‌نشین شوید، ترمینال اختصاصی با ناوگانی شامل ۱۱ هواپیمای آب‌نشین آماده است که به چهار جزیره مختلف پرواز می‌کنند.
فخرِیه م. سلیمان مهمان OBLU Nature Helengeli by SENTIDO (منبع به زبان انگلیسی)و OBLU Select Sangeli (منبع به زبان انگلیسی) بود. هر دو اقامتگاه بخشی از مجموعه «Colours of Oblu» در پورتفوی «Atmosphere Core» هستند.